Alle inzendingen over futiliteit

Beste mensen, ik erken dat de reparatie van de schoolpoort niet mee zat, de ingang werd afgesloten, het kostte 300 duizend euro meer dan geschat, de werken duurden anderhalf jaar, tot m'n spijt, maar alles is nu in orde, behalve 'n futiliteit : binnenkort gaat de straat 6 maanden dicht voor de aanleg van een zebrapad ...…

Was het maar gewoon overleven, waar simpelheid heerst, zonder futiliteiten, zoals wat moet ik met die extra dag.…

november, gure maand de oude Tijd is daar zijn Zeis alweer klaar voor het snijden in draden zonder waardig leven hij is enkel gekomen om mee te kunnen nemen onder de huid de rillingen ijzige huivers uit besef dat het deze maand kan zijn de laatste na al die jaren bezigheid vol futiliteit en de rekening overdreven gepresenteerd zal worden…

Als de rook om je hoofd is verdwenen Neurie ik mee Met een dikke glimlach Je zat je zo op te winden Dat de stoom uit je oren kwam En toen zei je ook nog eens Heel woest tegen mij Zit niet als een “onnozelaarster“ Te ginnegappen Heerlijk om te zien Hoe jij je zo lekker druk Zat te maken Om die computer, een futiliteit Een fluitje van…

Het gevaar is het gevoel van futiliteit, zinloosheid, als er wereldmachten zijn die streven naar een heleboel in niemands belang.…

is dan de dans in eenvoud van enkelvoudig vrij vergeven of je neemt het heel serieus als pretentieus ingesteld persoon met een wil van blinkend goud en stoutmoedig fijne streken hier hoeft geen einde te zijn aan de richtingloze weg en zouteloos geveins als walmend hout in oeroud woud lijkbleek blijkt dan is ‘fatalisme als futiliteit…

ik voelde hoe jij losliet noodgedwongen om weer even bij jezelf te zijn de pijn langzaam te laten helen van het altijd onvolledige samen onder andere namen de gemankeerde momenten die ooit hemelse potenties hadden maar bleven steken in aardse futiliteit wij hebben naar paradijzen gezocht alle wegen bewandeld om het mooiste…

Tot je weer futiliteiten ziet: handschoen, kleur, een vluchtig gebaar - Maar meestal kijk je vijfenveertig graden. 'Beton' heeft je altijd geboeid.…

Moedeloosheid en strijd in 1 kamer bevrijd Al het andere telt niet meer Hoe te leren kijken naar andere wegen Stilstand zal nimmer voor vooruitgang zorgen Maar hoe en waar en waarom Vrijheid zonder grenzen Smachtend naar structuur Alles wat bereikt is Door mee te gaan in wat kwam Nutteloosheid in de dimensionale wereld Overgave aan futiliteiten…

Niets doet ertoe, alles wat er in mijn leven gebeurt, mij overkomt of me wordt aangedaan is een futiliteit, een niet ter zake doende omstandigheid zolang mijn adem zich nog mag vermengen met de jouwe. Ik traan van geluk, geniet in stilte van jouw warme aanwezigheid hier én in mijn leven.…

mij lukt het niet, tot in het oneindige bakkeleien over futiliteiten, elke haat is mij ontrukt. ik had o zo graag liefde op je lippen gedrukt, al is ook liefde kwestie van interpretatie. ik hou ervan hoe sympathie soms tot apathie bekoelen kan, al was het maar voor de inspiratie die opborrelt in mijn hersenpan na een misverstand.…

vreugde inpalmen, zelfs met je blik kon je de zinnen van iemands tong afsnijden gedragen haat luistert niet naar een tongval die in dialect is uitgesneden ach, wellicht ben ik je voor en zul je mij gaan herdenken in het hedendaags bedrog dat ooit begon toen Judas valselijk werd beschuldigd dit alles maakt het draagbaar tot de futiliteit…

Gedreven zilvermeeuwen, kom maar met opgeheven hoofden terug, want jullie waren aan elkander gewaagd, een falende grensrechter maakte het desastreuze verschil, een nadelige futiliteit, de hyperbool mag weer worden doorgeprikt, de oranje rotzooi opgeruimd, het had ook andersom gekund, dat is de voetbalsport, hoe subliem ook de techniek, het blijft…

Met het schaamrood op je kaken moet je constateren dat je eigen probleempjes eigenlijk futiliteiten zijn bij deze verschrikkelijke gebeurtenis. Maar ook solidariteit met al het leed. Ook dat is ons landje. Hoezo economische recessie?? Er is altijd nog wel wat te geven.…

onlangs fier rechtop staand op een foto naast me zag. ik herinner me hem alleen op bed uitgestrekt. de dag dat hij een decennium elders was, eerde ik hem door in anderhalf uur een halve marathon af te malen op het strand van oostende. ik rende en rende ondanks de spierpijn die mijn benen bij elke meter meer jende. mijn pijn was een futiliteit…