inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 63767):

Subjectieve ogenblikken

Huizen, bomen, tuinen, mensen -
ze glippen je ogen binnen
als vissen in een hongergrot.

Aan jou de nobele keuze welke
indrukken zullen gaan zingen
voordat ze worden opgeslokt.

Recht vooruitkijkend ontgaat je
wat er zijdelings vliedt.
Wolken blijven in rijen drijven.

Je droomt hardop... en doet teniet.
Inwendig roeren zich draken.
Tot je weer futiliteiten ziet:

handschoen, kleur, een vluchtig gebaar -
Maar meestal kijk je vijfenveertig graden.
'Beton' heeft je altijd geboeid.

Schrijver: K.Bladzij, 16 mrt. 2017


Geplaatst in de categorie: lightverse

2,0 met 2 stemmen 272



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:K.Bladzij
Datum:17 mrt. 2017
Bericht:Zó werkt een sterke blikvanger,
dacht de redactie.
En inderdaad...
Dank!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)