Alle inzendingen over geluk wederkomst verrijzen algemeen natuur jaargetijdenn

Stille momenten als gebeden rustig als bomen Uw geluk mag herstellen genegen genezen…

De dag is te ruste gegaan op het talud vandaag het zijn de mooie herinneringen die ik meedraag. Het naambordje siert nog steeds de muur glinstert na in de zon in dit avonduur. Wie hier allemaal zijn geweest en door de deur zijn gegaan het zijn na vandaag herinneringen die ook weer vergaan.…

De meerkoeten waren wederom aanwezig en niet om het een of ander de plek verander je niet zomaar, ze kwamen er al jarenlang als een soort zwanenpaar. Vaak inderdaad op een en dezelfde plek als je oplet. Wat kan ik verzinnen als ik over hen wil beginnen. Ik kan je bijna de eierleider zelf nog laten zien, waar ik uit voortkwam bovendien. Ja…

Boterbloemen in het gras, Leerden mij dat er in de natuur geen uitzondering was. Dat bij al wat sterft, voor elk een, Het nieuwe leven zich vormt, heel natuurlijk en sereen. Het mysterie van het leven, dat ons veel te vragen laat, Antwoordt met een wederkomst van zijn natuurlijke staat.…

overal waren de kapelletjes warm en walmden vele kaarsjes dansend licht dat vrede sticht waar het buiten guurt weten mensen hun huis en haard met de feestelijke tafels gevuld met allerhande lekkernijen bier al koud en wijn op temperatuur met de hand op het hart vol goede voornemens belopen zij weer het goede pad…

Eens als de bazuinen zullen klinken En God de Heer zal verschijnen Op deze aarde, voor al de zijnen Dan zal alles in helder licht blinken. Wat een grote dag zal dat wezen Als we Jezus zullen ontmoeten Dat Hij ons in liefde zal begroeten Er geen kwaad meer is te vrezen. Eenieder zal voor God zich buigen En Hem bovenal loven en prijzen…

Waar de gierzwaluw zijn nest overschouwt zich een laatste maal te rusten begeeft wacht hem morgen de eindeloosheid in zijn vlucht naar het zuiden waar de zon hem roept maar éénmaal nog zal hij zwevend in zijn glijdende vlucht mij zacht bekoren als laatste groet om mij te beloven wees maar gerust ik kom terug…

waar de aronskelk dauwdruppels vangt spiegelt een hermelijn onschuldig wit als schaduwspel van zijn sluipende moord in het levensvocht van de ochtendzon dan hoort dit leven een kilte lied de stervende schreeuw die stilte wordt en dauwdruppels vangen de ochtendzon als de aronskelk zich vult met bloed…

En daar komt Komrij met een lieve reutel bij d’ingang van de gouden Hemelpoort Zijn adem stokt…daar staat… ’t is ongehoord Waarachtig Harry Mulisch met de sleutel 'Ik neem het over Harry,' kraakt hij bedaard 'Men hunkert naar Jouw Wederkomst op Aard'…

In de zinnelijke nachten, Zij op zijn wederkomst wacht, Blijft verborgen, Tot de passie weer ontbrandt.…

bleke zon in de herfst zet wat stappen, staat stil bij hoe een blad glanst of sterft de waaierwind blaast en raast zo zijn eigen taal een duif koert zijn verhaal in kruinen van de bomen het gedachterijke kind leeft haar kijkdoosdromen knuistjesstevig sprokkelt ze cadeautjes van het jaargetij een nazomerzondag ging voorbij maar het geluk…

reëel zicht op algemeen geluk en leer je misschien zonder de roes van een illusie mee te gaan in de stroom die niets afsluit…

reëel zicht op algemeen geluk en leer je misschien zonder de roes van een illusie mee te gaan in de stroom die niets afsluit…

Angst is in mij gevaren. Benauwde gevoelens, en een kloppend hart, wat niet meer kan bedaren. De tijd is gekomen, voor een ontmoeting, met de waarheid. Waaraan niet is te ontkomen. Zijn heilige voetstappen, in deze angstige tijd. Oorlogen en ziektes, kenmerkend voor de eindtijd. Wanneer komt die dag, dat mijn hart stil zal staan?…

Mijn moeder is nog langs geweest Daags na het feest van het verrijzen Zij kwam mij even op iets wijzen Als altijd was ze jong van geest Was mooi in hemels wit gekleed En danste voor de achterruiten Ze ging zich even snel te buiten Had ik van de natuur wel weet?…

De Algemene Vergadering van de Verenigde Naties heeft 20 maart uitgeroepen tot “Dag van het Geluk”. ------------------------------------------------ U moet en zal die dag gelukkig zijn, Dat wordt de mens nu dwingend voorgeschreven, Het is een feest om die dag te “beleven”, Voor niemand op die dag één centje pijn.…

Wanneer de stilte U begint te prijzen de ziel gaat reizen wacht Uw belofte dat het lichaam zal verrijzen op Uw tijd.…

De natuur is niet zo mooi en evolueert op leven en dood. De menselijke natuur is vechten zonder weerga, naar ik zie. Toch streeft iedereen naar het volmaakte geluk en sterft op hoop van.…

Zet morgen maar een valhelm op uw hoofd, Dan komt de Mir als klapstuk naar beneden En Mir betekent in het Russisch vrede, Iets wat mijns inziens niet veel goeds belooft. Want gaat de vrede waar dan ook aan stukken Dan krijg je meestal grote ongelukken.…

kroon beladen met kruis onder hoon en spot bijna kapot het waren zijn ogen die uit zijn gebogen gestalte op heldere wijze de verte in keken met de blik van weten hij kende de wisselmomenten in emotionele rituelen die het goede in de mens volkomen negeren zijn kruistocht heeft hen weinig geleerd pas in de grandeur van verrijzen…

Wat geloei werd daar vernomen? 't Is de koe die huiswaart gaat, Uit de groene wei gekomen, Van het malse kruid verzaad. Onze buurman wacht zijn koeien, Zingend, af; de lekkre melk Zal weldra in d'emmer vloeien, Tot verzadiging van elk. Hoe kan 't weigras, dat ze scheren En dat haar zo weeldig voedt, In die…

Iets moois natuurlijk is geluk het raakt je en je hecht eraan maar wordt ook kwalijk genomen het geluk is immers gewetenloos Gelukkig gaat het geluk ervandoor als een nest jonge koolmezen in mei want wat blijft over van een mens zonder zijn zeurend schuldgevoel…

Ik slaap nu droomloos, Zonder hoop op wederkomst, Nachten nu troosteloos.…

Leden van de Provinciale Staten Leden van het algemeen bestuur Der Veluwse Vallei schappen van water Die zorgen voor herstel van de natuur Zij hebben oog voor inkomsten en baten Zij houden allerwegen in de gaten De gaten in de fietsroutes en straten En groenvoorzieningen, als magistraten Drainages van de sloten en de vaarten Retentie drinkwater…

Geen geraas deze morgen alleen geruis en gekwaak zachtjes nog voorzichtig en gezoem huidbedwelmend gestreel van achtergebleven engelen een gewaad dat in de doornen steken bleef en het lekte verholen uit vissen spartelden op de waterlijn en hapten ademloos toe het was de stilte vlak voor de verdoving…

Ik wens dat je vandaag en altijd mag delen in de wonderen van de natuur De roestbruine veertjes van een zwaluwhalsje, De fijne pootjes van een mus, De ogen van een uil die eruit zien als juwelen, donkere hemel bezaaid met sterren, het gezang van een leeuwerik, de stilte van het platteland, heldere zeeën en glinsterende stranden…

De natuur geeft je een gezicht dat je hebt op je twintigste. Maar je moet zelf het gezicht dat je hebt op je vijftigste verdienen.…

In de natuur blust nooit... het vuur van het leven Bladzij van rampspoed wil je overslaan Het hoofdstuk storm watersnood Wacht even.... het zuur gaat aan het zoet vooraf Zo ook... gevoel van geluk in de natuur.…

voor hen die sterven laten er paradijzen zijn waar geliefden spelenderwijs opnieuw verrijzen en gezamenlijk zachtjes zweven als witte zwanen met late avond droommuziek…

Is er eigenlijk een alternatief Of moet het altijd pervasief*. Wil je steeds het naadje weten Of alles voor zoete koek opeten, Aan jou het initiatief. Soms valt er over te praten Om de kerk in het midden te laten.…