Alle inzendingen over gerad joling

Joling uit Aalsmeer…

Van Gerard Joling kunnen ze de pot op De Toppers zijn voor hem verleden tijd Dus geen Russische aangelegenheid Maar uitrusten op Curaçao, da’s pas top! Jeroen vindt deze nichtenrel waanzin Maar ook hij kan van Gerard de boom in …Gerard Joling heeft de Toppers na het zoveelste conflict met Gordon verlaten.…

Sinds we Adams Family verzwolgen Frans´ bestaantje en het leven van La Brard En de Froger-rijkelui zijn we gehard In sterren die hun leven laten volgen Bij een single singer-homoseksueel Gaat er heus geen hapje minder door de keel…

Ik heb al zoveel jaren zonder klagen Op lintjesregendag vergeefs gewacht Of iemand er wellicht aan had gedacht Mij bij de Burgemeester voor te dragen Wel Joling, Jack van Gelder, dat doet zeer Dus laat nu maar, het hoeft voor mij niet meer.…

Wie stralen wil als Hollands heetste zanger Wie als een topper hemelhoog wil knallen In glittergoud en krullende kristallen Diens hart is deze winter heel wat banger Tot ouwejaar kent hij geen rust of duur Met de lont van Gerard Joling in de schuur…

straight ahead immer gerade aus en dan ineens die afslag naar links, rechts, einde rotonde or whatever...…

Frans Bauers stem hoort u voorlopig niet En Gerard Joling heeft zijn stem niet meer; Maar dat geldt voor u allen evenzeer Sinds u onlangs het stemhokje verliet. De stem die u daar openbaar liet horen Gaat daarna voor een jaar of vier verloren.…

Nu Bløf nog, Bauer, Joling en Jan Smit!…

De valse schijn was Peters eer te na Dus leek een kort geding hem wel geraden Maar in de uitslag had hij zwaar de pest Hij kon het dak op volgens het arrest…

Niet bij opsporing verzocht omgeroepen mijn foto niet op posters getoond Peter R. de Vries haalde ik nét niet mij aangeven wordt nog niet beloond Toch ben ik eigenlijk een crimineeltje verder ben ik eigenlijk heel lief Je hebt het misschien al geraden ik ben gewoon een hartendief…

Het wordt De Toppers allemaal te machtig Hun Eurovisiemissie is niet meer Die Geer bedankte krijsend voor de eer Maar ja, die eer was toch al twijfelachtig En met zo'n rel valt ook niks te behalen De Toppers konden al niet dieper dalen…

Laat me alleen tot ik weer mens ben en doe alsof je niets geraden hebt niet hardop gezegd wat ik geheim houd : de splijtzwam die in mijn hoofd alles verscheurt Ik kan niet meer bestaan, ik word gek of een zombie Ik weet het jij wilt het niet jij wilt geen afscheid nemen Kom in mijn armen mijn dorst valt niet te lessen en jij…

confronterend waait kou langs huid verwarmde cellen in het eerste zonnebad dit jaar is het oppassen voor roodverbrande vellen daar waar vitamine d zijn charisma ziet ontstaan pikt meteen duivels hellevuur aan voorzichtigheid is geraden in het vergeten van de tijd ben je zo gebraden mijn wekker was al afgegaan voordat er ijsbloemen…

alsof een oog in een kijkdoos kijkt schoonheid ontbloot in kleine ogenblikken van verwonderd zijn appelkleuren en de dansende geur van het meisje dat kijkt mij nooit ziet als buitenstaander zoals ik haar alsof ik haar in dezelfde oogwenk ontmoet en verlies…

Je denkt dat je het weet, het klinkt als de zoete geur van lentekriebels uit de buik van de nachtzwaluw. Je hoort de stem van oude liefde die je altijd bij is gebleven. Maar hier is niemand op pad. Op dit uur van de nacht ligt alleen de maanlichte hei er verlaten bij. Het is de stilte van de zeven heuvels die je nog niet eerder hoorde.…

Terwijl de dichte deur klapt met de ram van een slagboom valt enerzijds de bekende tongklank in anderzijds de kleur van lippendienst het verhaal herhaalt zich een vluchtalarm gaat af er rinkelt een bel in een hoofd iemand leest de ongelezen krant van voor haar geboorte het bericht vermeldt: er is een onbekende fout 4013 opgetreden…

waren niet eerder zo dichtbij zoals spreeuwen rakelings net op tijd elkaar ontwijken stil concert van smalle strepen bijeen in hun verzamellust, spelend op een ingehouden lucht moet wel flinterwit geluk zijn dat hier tussen de linden vliegt, de wind en soms de zon erdoor, twijfel aan de duur van dingen, nooit vliegt er een zonder de…

Haak aan nog voor het voorgerecht van slachtbloed schoon, geschaard het staartje als amuse op een bedje van gesmoorde biggeltraan Erna mals babyzacht gestroomstoot het kalfsstukje geen moederkoemelkmuiltje wel het stiertje stoer in kookbad voorbereid op de spies van hangopspijs Zijn we al toe aan de kalkoen daar ligt ze als filetlapje…

Vroeger was een wolkenlucht. Toen niemand wist van digitaal. Een in een oor gefluisterd woord werd niet gehoord. Het heeft nu nooit bestaan. Er zal een tekening zijn geweest. Ergens op een dag een beeld dat ach arme, ver voor onze tijd, uit de geschiedenis is gewist. Er was een gedicht. Dat moet er zijn geweest op een rotswand aan de…

Opeens is het kind er Wij staan niet eens verbaasd Het zindert in de rondrentuin Het vliegt aan door een waterslang Het danst in het eenzame bos Wij zetten het op de kaart Nestelen het in ons hart Het zingt van de zee Het slaapt met de wind Merel van mos Herinnering van wintersneeuw Als de vissen onder de waterspiegel Ze schieten weg…

Buiten roept een uil, de dag is voorbij. Ik droom dat ik een boom ben, alleenstaand, weemoedig in een dicht beloverd bos. Mijn kruin huilt als de wind, mijn takken knakken, mijn bladeren rillen. Het bos rondom mij hoort mij niet, het is zo veraf, onbereikbaar. Maar ondergronds roeren zich de tongen van duizend schimmeldraden. Alle bomen…

Als ik niet meer ben dan herinnering, een almaar meer vervagende herinnering, een stipje wit verwaaiend in de wind, dan vraag ik dat je mij bewaart in een onbeschreven blad waar ik op schrijven kan dat ik zoveel van, toen ik er nog was en elke dag erna, wat ik zo weinig heb gezegd, maar zo vaak heb gedacht, tot ik niet meer was en niet meer…

Eens waren we jong we klommen over buitenmuren we zwommen door de tegenstroom van golven heen geen douanier die je bevroeg over je doel of je bestemming daar moesten we zelf nog achter komen groot en open was de wereld toen we van de toekomst droomden wie weet is de toekomst al geweest een verstilling komt tevoorschijn de slagboom slaat…

Kijk hoe de wereld beeft, de hemel weent. Het is fout, fout als een boom zonder bladeren. Zonder schors, zonder wortels. Bos zonder bomen. Zo fout. De ijskou van de ware tweespalt staat daar. Aan de rand van de afgrond waar hij zijn tegenspreker, triomfantelijk, snoert en bespot. Zo fout. Wees erbij. Wees wie je bent. Kom en blijf…

Ik speel maar een beetje met de woorden zoals vluchtgebied en avondregen. Zo trekt opgekropt verdriet vanzelf weg. Als politiesirenes de buurt uit het noodgeval tegemoet. Elk nieuw woord na het ander klinkt als twee voorjaarsmerels die zingen en paren en rusteloos nesten bouwen in het zicht van het roofdier. Elke nieuwe dag ligt op de…

Het kleinkind heeft mij afgebeeld In zwart en wit, tot grijs geveegd Ik heb een mond zonder gebit Dus lach ik niet, ik grijns Ik heb geen benen want ik zit Niet nodig, zegt ze eigenwijs En armen? wil ik van haar weten Ook niet, niet nodig zegt ze Je moet maar met je handen eten Heb ik die wel? vraag ik alsnog Dat zie je toch, kijk hier beneden…

Maar stelt u voor, zij vond het geen bezwaar - ‘Zelf ben ik een vampier, ’t is je geraden!’…

geen naam zeker genieten doe ik wiegend op een tak bewogen door de wind voeding ontvangend van blaadjes ben vol energie gelijk een kind oranje snavel witte kraag lichtgrijze rug en vleugels zwart gekleurde staart mijn vrijheid in deze beeldschone natuur is goud waard WAT het dierensoort waartoe ik behoor goed geraden…

Nadat de zieke man, zowat vier jaren door, door iedereen was verwend geweest, door iedereen zacht behandeld en zacht was aangesproken, en gewassen en in bed gelegd, gekrabd, in bed gelegd, geraden, gestreeld, gelaxeerd, in bed gelegd, en iedereens zachte wil, vier jaren, tot eigen heil had ondergaan - daar sloot hij opééns zijn kasten, laden…

oude namen gerespecteerd blijven bestaan de bewoners houden ze aan terwijl we weten dat ze niet meer Joling Eusing Hilvering of Rensing heten.…