Alle inzendingen over koekje

Een briefje vertelde hem: "Koekje van eigen deeg". Hij begreep dat hij haar nooit meer zou zien, maar hij had in elk geval de herinnering aan het meest smakelijke koekje ooit.…

Hij zegt koekje en dan zoek je een betekenis achter het woord, dat je zo graag hoort om wat je erbij denkt dat hij je wenkt, dat hij iets voor je voelt en er iets mee bedoelt, wellicht een verzinsel, een hersenspinsel, maar zo leuk om te geloven, al wil hij er niets mee beloven, je verzint zelf het verhaal, en gelooft het helemaal!…

Ik roofde een koekje uit grootmoeders trommel Opeens de bliksem en dreigend gerommel Een machtige stem uit de hemel zei: Gij zondaar, offer dat baksel aan mij Mijn zoon komt zo op de koffie Die zeurt steeds om een koekje erbij!…

Mijn koekje heeft pijn, maar niet altijd Alleen, als ik hem doormidden bijt AU! roept hij dan hij schreeuwt van de pijn Maar ik eet verder omdat ik niet zonder hem kan.…

In opdracht van de VS bombarderen we IS Wat kan het ons bommen Als een kind wordt opengereten Een vrouw haar benen verliest Of van een brave huisvader geen spat terug te vinden is Collateral damage is de verhullende naam Hadden ze maar niet in de weg moeten staan Maar als hier Een kind wordt opengereten Een vrouw haar benen verliest…

schelden onverwacht pijnlijk brandend als maagzuur koekje van eigen deeg? bitterkoekjes…

komt uit een poëzieboekje de rivier neemt tijd mee naar de nacht een applaus klinkt voor het dunne koekje.…

Ouders die denken dat ze een baby met een onbeschreven blad krijgen, komen bedrogen uit want ze krijgen een koekje van eigen deeg.…

zoute wonden daar pas ik voor nu de zoetheid van ranja zich laat smaken deel het rietje en het koekje zittend in de zon maar weet het kan ook regenen…

Dus brengt de schat mij toch ooit een bezoekje Dan krijgt ze bij de thee een extra koekje.…

Opstaan zuchtje kreuntje pijntje plasje scheetje Snottebel Gestel hoestje rillinkje kuchje Snottebel Remedie asperientje koekje dropje snoepje toastje Snottebel…

het uitzichtloze is nu dragelijker daar er licht schijnt aan het eind van de tunnel heel even verstoorden pennenlikkers de balans door mij te beproeven middels een koekje van eigen deeg en omarmd door engelen vervolg ik mijn pad met lichte tred…

de zon aasde op een warmbloedige inspraak op de gure wind het zon-en-wind spel vond ergens daarboven plaats de zon werd bleker de wind overwon door zijn spel kil te spelen een draaikolk ontstond stil roerde iemand in een witte koffiemok geen koekje erbij…

dus het lijkt op niets van tevoren op voorschijn, achterkant invoegstrook niet op doordraven hakken in het zand gegoten in beton impulsaankoop, kuddegedrag tang op varken je hebt er werkelijk niet bij stilgestaan niets doordacht er lag niet eens een koekje bij de thee gelukkig is het allemaal verzonnen…

Toen Bob nog maar een sponsje was En Batman nog geen tafeltennisheld Toen had je, hebben ze me eens verteld Een tv-programma - eerlijk, scherp en kras Elk beestje deed zoals het was gebekt Pedagogisch echt schandalig incorrect…

Vanmorgen bedacht ik me ineens, dat ik een koekje van eigen deeg had gekregen.…

Hij was vrachtwagenchauffeur en hij had haar wel eens zien lopen in dat wegrestaurant zo tussen Waregem en Lille waar zij hem hete koffie schonk die hij daar ééns per week kwam kopen met een koekje er steeds bij van haar robuustgebakken ziel Ze lachte vrolijk steeds naar hem terwijl ze speelde met de knopen van haar bloesje -net zo lang…

voor jou is leven nog slechts een tussendoortje dat je bij de koffie schenkt met zijn foto in de hand een wachten tot ook jij zal opstaan uit de levenden tot dan is er voor het slapengaan een steeds groter kopje troost met een koekje -als het echt moet- want elke dag hongert dit bitter-zoet verlangen een hartslag vroeger…

Met een koekje. Brengt u anker, kruis en hart.…

de Kamer loopt, daar lijkt het op, snel leeg de grote uittocht schijnt zowaar begonnen de ooit gewonnen winst is snel geronnen een bitter koekje; nu van eigen deeg maar blijven lachen is de juiste leus we moeten wát! en huilen is geen keus…

De diepste zwarte gaten, die mensen graven, graaf ik zelf. Het zijn duistere gedachten, die ik denken moet. Moedwillige angsten zijn het, die me trouw beschermen. Machtige gedachten zijn het, die niet beogen willen, dat ik dood zal gaan, want ik leef. Menselijke gedachten zijn het, die dieren niet denken kunnen. Te druk met waarachtig…

Hier is geen plaats voor enig mededogen, Waar Joran over alles loog of zweeg, Krijgt hij een koekje nu van eigen deeg, En is hij als bedrieger zelf bedrogen. Hij zou toch moeten weten van zijn streken, Dat smeergeld overal kan blijven steken.…

Komt ze mij háár werk laten zien krijgt ze 'n koekje van eigen deeg kijk onnozel, tel zwijgend tot tien, thuis denkt zij: gek dat ze zweeg dat ik geen complimèntje kreeg!…

de zee, het zwarte gat de ijzige massa die iemand helemaal kan opslokken en dat maar al te graag doet overdag een lief kabbelende vriend zoet als een koekje, braaf als een baby'tje maar 's nachts duister en wreed alsof boze machten heersen het zwarte kwaad die menig schipper deed verdwijnen.…

Of is het een koekje gemaakt van eigen deeg of krijgen we uit de pan een fikse veeg? Ach als ik het maar even simpel na ga waarom we zo geteisterd worden door corona is het in tegenstelling tot wat men beweert nog steeds zo dat uiteindelijk de veroorzaker van alles altijd de rekening zelf krijgt gepresenteerd…

zij weet van de thee speelde als vroeger met lepel en schotel verkende met vingers metaal en porselein lachte om de geluiden ze klonken blinkend anders in herhalen droomden eigen verhalen van het grote servies met kannen en schalen om samen in te verdwalen zij boog wat voorover keek ons indringend aan een koekje voordat we gaan…

Heel vroeger in de klas als een meisje jarig was kreeg ze altijd heus echt waar van juf een mooie strik in het haar die droeg ze dan de hele dag zodat iedereen het zag dan zingen en feliciteren koekje trakteren hiep hiep hoera de juf chocola de mooiste dag van het jaar bekijk de foto maar want die met de strik dat ben ik.…

vingers priegelen met een touwtje je hoofd zwaait heen en weer je sloft de zoveelste ronde wilt u een koekje meneer maar de trommel is leeg je ogen en lach zijn een schaduw van wat is geweest zacht dansen de stofjes in de reepjes middagzon je slaat naar een bromvlieg die je zelf verzon ik kus je tot een volgende keer hulpeloos…

nét buiten de roedel inmiddels volwaardig zowaar, vooraanstaand zelfs gesluierde drijfveren, klaar voor ontleding, ontbinding in donkerpaarse wolken boven niemandsland lentestorm, ontworteling revolutie zonder wenteling het klinkt heel raar en het oogt zwaarlijvig sterker nog; tijd voor verlossende koffie zonder fratsen, koekje…

Met het koekje van de hema hand in hand bij de zee gestaan. Nog de groeten van een ster gedaan. Thuisgekomen van het feest riep ze mama, mama ik ben in de hemel geweest.…