Alle inzendingen over kraan

in tere tinten en gebogen lijnen groeien witte blaadjes in een krans om het gouden hartje van het madeliefje ze bloeit in het buiten schijnen het zonlicht schijnt op haar in zacht gebogen twijgen in het liefelijke ochtendlicht van blank goud golvend pronken kleinmoedig sluimer jij door de wind glimlachend in een woest spel onuitputbaar…

kennelijk had hij de boot gemist gelijk een achtergebleven spermadruppel die ietwat kleverig uitgerekt hangt of wellicht, als laatste eer, zich wat opgeblazen manifesteert en de uitgestoken fallus als enige dankt misschien is men hem al tijdens de laatste stroom door de leiding gaan haten maar kan ook door een mensenhand slordig…

de kraan lekt secondes, het is om te huilen, de kraan lekt secondes, ik ben depressief, de kraan lekt secondes, het lijkt wel een eeuwigheid, de kraan lekt secondes, ik denk aan mijn geliefde, de kraan lekt secondes, ik doe de kraan eindelijk uit, de kraan lekt niet meer, ik doe m'n regenjas aan, blijf in de kamer zitten.-…

“Zeg, vanwaar komt gij gevlogen, Kranen, zeg, waar vliegt gij heen?” Maar langs hoge hemelbanen pelgrims in hun grijze dracht, trekken daar de wilde kranen en verdwijnen in de nacht. ----------------------------- Kranen - kraanvogels: vogels die in nat grasland en hoogveenmoerassen te vinden zijn.…

al die kleine dingen bij elkaar één grote prop tranen rollen over je wang je ogen als kranen die je niet kan bedwingen voor alles bang dat kan leiden tot nog meer druppels op de grond het is een wond ontstaan door kleine schrammen in je huid alleen liefde zet deze kraan weer uit…

Ik leefde met een krans om mij heen We gingen samen bubbels blazen Het was al goud wat er scheen Alsof we enkel mooie boeken lazen Onze ontmoeting hield op te bestaan Enkel een gedachte bleef over In een kerkje Jou hand gepakt Alsof het leven In draadloos verlangen Heel even boven Mijzelf uitsteeg In de mooiste gezangen…

Oreade is haar naam, zo geliefd kompaan, zie haar krans, de steven,…

Ik wou dat ik die kraan was, die Torenkraan was, daar hoog boven mijn geliefde Vlissingen. Ik wou dat ik die kraan was die kranige kraan was en verplaatst werd naar een nieuwe kade.…

Maar denk eraan, Daarna onder de koude kraan.…

Ik draai aan de kraan maar er komt geen water ik probeer het later hij drupt, maar een echte straal wil niet gaan ik sta er wat zielig bij ik maak dit zelden mee je draait aan een kraan maar het water gaat terug naar de zee dit is niets voor mij het is gedaan.…

Ik leg een krans aan de voeten van die onbekende soldaat omdat ik hem wil herdenken voor zijn heldendaad. Zij hadden opdracht te vechten voor de bevrijding van ons land niet om te weten dat hier hun toekomst strandt... Zij vochten voor ons allen misschien tegen hun wil daarom leg ik voor hem die krans en ben twee minuten stil.…

De kraan moet nu dicht.…

Of zoekt hij naar een krans? Jij bent geen ouwe zak. Jij behoeft geen krans. Zelf ben jij ouwe wijn. Goeie, ouwe Dorrestijn!…

Hij verhief zijn stem liet het water rijkelijk uit de kraan stromen…

Het regent zachtjes witgele krans om de maan een wolk schuift erlangs…

ik weet het zeker als ik de kraan dichtdraai komt er geen water meer uit dat het uiteindelijk door gebarsten leidingen alsnog naar buiten spuit de fundering van ons huis ondermijnt of wegspoelt zo u wilt daaraan heb ik dikke schijt dat zal me aan m’n reet roesten moest dat water maar niet bestaan ik weet het zeker als ik de kraan…

Zoals een kraan koppig blijft lekken, druppel na druppel, liet ze haar leven traagzaam wegtikken.…

Ik bedien de kraan. ----------------------------------------- uit: 'Vinger van de tijd', 2007.…

Als een druppel uit de kraan kom je te voorschijn. Maar voordat ik je kan bezien, of kan spiegelen aan je glans, maak jij je los en duikt dan in de vijver van het vocht waar ik je niet hervinden kan.…

kamer met uitzicht voor het eerst sinds hij hier zit zoeken losse vormen hun eigen huid weer op de een keert terug als kast de ander als koffer als knie voor het eerst telt hij het aantal gaten waardoor van onderaf helemaal bovenaan kop en staart van een van zijn veters elkaar vinden ---------------------------------------------- Uit: 'Kranen…

Ten langen leste heeft Kamp toegegeven, Dat bij de winning van het Gronings gas, De aandacht louter uitging naar ’s Rijks kas, Iets anders, dacht hij, deed de bodem beven. En dat hij nu ineens praat over spijt, Staat vast ook los van de verkiezingstijd.…

Druppels vallen tijdloos uit de kraan.…

Weerloos voor zulk bruut natuurgeweld wil ik pakken wat mij kan helpen drijven, maar ieder beeld dat aan mij voorbij snelt vloeit samen in een kakofonie van geluid met alle andere, niet één kan zo beklijven: ik moet hopen dat iemand de kranen sluit.…

Druppels water vallen. Het regent. Druppels water zweven. Het mist. Druppels water bevriezen. Het sneeuwt. Druppels water condenseren. Het gras drinkt dauw. Druppels schitteren in de zon. Water wordt diamant. Druppels veranderen in stoom, in kraters van vulkanen. Zonder water kunnen we niet bestaan. Geen plant. Geen mier. Geen oceaan.…

krachtig reist naar de Maan en op korte termijn gaan we zeker naar Mars hij kan zoveel en denkt zo groot maar virussen zo klein zullen hem altijd overvallen even de baas zijn ooit hadden we de Spaanse Mexicaanse en de vogelgriep MERS HIV EBOLA SARS ze verborgen de dood in het geniep nu hebben we weer een kroon Corona: de krans…

En boven op de zolder zit god vast schaak te spelen en denkt dat ie de duivel mat zet, terwijl wij hier beneden nog steeds wachten op service voor onze lekkende kraan.…

En de enkele krans, ten uitgelei' De dood verbloemend, - De dode roemend, - In 't sterfhuis zelf verwelke hij. Uit dorre krans zal met een lach Haar beeltnis neerzien; Voor ONS dat weerzien - Voor HAAR nu Rust of Nieuwe Dag!…

Als ons denken ons kon redden van wat we onszelf opleggen Als overwegen zwaar zou wegen al die voors en tegens Als al ons broeden ons zou voeden en voor onheil zou behoeden Als speculeren en bestuderen ons werkelijk iets zouden leren en als discussieren zou laten zien dat we eigenlijk balanceren omdat we onszelf al tijdenlang eindeloos…

Wisdom begins with wonder - Socrates We werpen onze eigen barrières op soms uit noodzaak soms uit vrees vertoeven we achter de onzichtbare tralies van ons bestaan en creëren onze eigen kerker omsloten door angst en ego doorlopen we ons pad sommigen zelfs nooit enig inzicht of vermoeden gehad van de onderliggende oorsprong die…

Ja, 'k zie daar, als bloesem, die viel in de gaard, Een krans, om zijn schoonheid te prijzen; Een krans, die maar enkel uit knoppen bestaat, Waarin zich de wordende Schoonheid verraadt.…