Alle inzendingen over laatste oordeel

kraai op lichtmast krast en krast indringend zijn laatste oordeel…

god riep zijn engelen als getuigen zij beten in het stof en moesten buigen voor de advocaten van de duivel nog is het laatste oordeel niet geveld maar de dagen van de schepping zijn geteld…

Zij leed al maanden aan ondraaglijke pijnen toen plots haar laatste oordeel werd geveld nog enkele luttele dagen waren haar geteld waarin zij nog het ergste zou moeten lijden het verdriet om van dierbaren te scheiden tussen vier muren in eenzaamheid gekneld zij leed al maanden aan ondraaglijke pijnen toen plots haar laatste oordeel werd geveld…

oordeel…

sierlijk schreef hij in tijdloze schoonheid arabesken aan de ijlblauwe lucht zijn valvlucht was doorzichtig als glas een lichtschittering dook in het gras in kortdurend vleugelgeweld was het laatste oordeel snel geveld zwaar en bedachtzaam wiekte hij weg in een overwinningscadans met de prooi in zijn bek…

Er is geen eeuwigheid tussen oerknal en laatste oordeel. In de pan verdwijnen we, dat is ons lot.…

we zijn opgeroepen om te komen kijken op alle wegen van oost tot west naar de restanten van het vergane aardse leven dat door ons zo vreselijk is verpest in afwijkingen en allerlei ziektes de confrontatie voor het laatste oordeel er zijn geen wegen terug want in de schepping was synchronisatie de hartenklop en zon…

wil niet verrijzen laat mij nog even blijven rol de steen niet voor het graf witte doeken zijn gebracht maar kan geen afdruk maken van het leven dat ik ooit zal laten ben met de optocht mee geweest zonder kruis en doornenkroon het laatste oordeel was geen feest de zorg is puur voor als het donkert en de mensen gaan vertrekken weer…

oordeels klaar op te leveren de nodige bescheiden zijn niet compleet of vergeten…

oordeel over het verloren paradijs…

jij dicht de vergezichten ik kleur ze in met mes en fijn penseel in dialoog sla jij het laatste oordeel aan het kruis ik somber wolken voor het derde uur emoties worden aangescherpt in felle woordenstrijd het donkerrode tekent haat en nijd jouw poëtisch venster op de werkelijkheid heb ik met eigen kleuren ingelijst…

de ijzeren hamer beslecht het laatste lot en daalt als donderslag bij herhaling neer op de dodenkamer; zes houten planken bekleed met een blauw vod zij omsluiten het vertrokken leven een man met verleden nu door spijkers in het donker gedreven de priester zingt doorheen de mist van wierook over ons laatste oordeel dat zuigt aan ons…

Wat valt er nog te zeggen als de angst spreekt en poppen plagen dansen uit Pandora's doos die dreigt wanneer de kunstenaar steeds naar de grond neigt omdat de duivel in zijn nek het laatste oordeel hijgt Wat valt er nog te zeggen als het licht breekt en zwartgevlekte inkt met vegen hemelrecht verkrijgt omdat het vrije woord zich met…

oordeel bijna dood voelen wij ons al bevrijd…

oordeel neergelegd op het zand dat eens het strand van vakantie was…

oordeel het sluiten van de boeken…

Wanneer ons laatste oordeel wordt geveld. Vertrouwen, tegen al ons denken in. Dat wit zonder zwart niet kan bestaan. Dat dood zijn de tegenpool van leven is. Vertrouwend op het onmogelijke. Oog in oog met de dood. Moedig in het leven staan. Dat is véél. Méér kan een levend mens niet doen.…

oordeel te beproeven een enkele mens anders dan hij onvoorwaardelijk lief te hebben…

Toch niet de eindtijd 't Laatste Oordeel Het eind der tijden, Apocalyps Veranderende perspectieven Van Keynesiaans kapitalisme Overproductie naar believen Naar een neo-ecocentrisme?…

de verschillen in de levensstandaard en de totale verwaarlozing van de mens als medemens het ontbreken van respect voor andere opvattingen dus geen agonale verhouding geen beter best tweestrijd niet meer en minder maar vooral in verbinding samen met alle waardering voor het menselijke in de ander en projectgeld zonder macht het laatste…

in een uur bereikt chaos van het zaad bijeen geraapt klassieke resten van een doorwoelde aarde daar waar alleen nog gedachten zweven tussen kosmos en universum eeuwige honger gaapt hangend aan de melkweg welke zin heeft dit alles is het muziek wat ik hoor of stemmen van mijn eigen grond waar het zaad begraven ligt te wachten op het laatste…

we voelen in het diepst van onze ziel zonder laatste oordeel en zijn paukenslagen zien wij de vuurstorm jagen worden los geblazen en hemelwaarts gedragen er is geen angst of pijn alleen een existentieel verbijsterd zijn alle aardse bindingen voorbij voelen wij ons nu echt vrij…

Lang slaap ik zo, tegen de kilste muren, de kop omlaag, de tenen kromgekneld; Door alles, zelfs door het bazuingeweld Van 't laatste oordeel zal mijn slaap heenduren.…

oordeel begon Op een overvol perron…

dacht ik toen hij binnen stapte jong, lang en knap eigenlijk, zou moeten schrijven zoals testamenten geschreven worden voor de laatste maal biechten laatste sprankel van de vrije wil de laatste alomvattende gedachte het laatste oordeel van het geweten en de laatste ronde uit het hart en zintuigen zingen zou moeten iedere dag het…

loopt mank de toren stort in, de loper een dolgedraaide marathon man de koning ligt uitgeteld Het laatste oordeel klinkt als een klok het eind van de ketting van schakels van toeval geluk intuïtie bravoure en lef Interrelaties reacties en thesen synthesen en antithesen Wie geschiedenis denkt als mozaïek van titels ziet…

Of moeten wij, maar wachten op het "grote" laatste oordeel!…

Hoe zwaar zal het Laatste Oordeel wegen? Gelovigen, blijft uw vertrouwen gestand voor de Hemelpoort vol milde zegen.…

plegen van plichten op recepties her en der (gelukkig bestaan ze nog, tradities in het nieuwe jaar - zonder houvast van het kompas waren wij verloren, nietwaar) ben ik in full swing en meer dan ooit heavy and alive knetterend en spetterend als exploderende sterren aan het middernachtelijk zwarte firmament als het Laatste…

de verschillen in de levensstandaard en de totale verwaarlozing van de mens als medemens het ontbreken van respect voor andere opvattingen dus geen agonale verhouding geen beter best tweestrijd niet meer en minder maar vooral in verbinding samen met alle waardering voor het menselijke in de ander en projectgeld zonder macht het laatste…