inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 41809):

Trauma

Monsterachtig pikdonker
in een uur bereikt
chaos van het zaad
bijeen geraapt
klassieke resten
van een doorwoelde aarde
daar waar alleen
nog gedachten zweven
tussen kosmos en universum
eeuwige honger gaapt
hangend aan de melkweg
welke zin heeft dit alles
is het muziek wat ik hoor
of stemmen van mijn eigen grond
waar het zaad begraven ligt
te wachten op het laatste oordeel
ik word bang van de fluister
van mijn weggooikinderen
langzaam dringen ze op
verslinden reeds mijn voetstappen
scheuren mijn schaduw
aan flarden

het enige Wat ik nog bezat

Schrijver: Hein Pierik
Inzender: Hannah Pierik Wolthuis, 13 sep. 2011


Geplaatst in de categorie: psychologie

3,8 met 5 stemmen 126



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:mobar
Datum:14 sep. 2011
Bericht:Bijzonder gedicht.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)