Alle inzendingen over liefde dood

Ik kan de liefde doden, het bloed afvegen, getuige spelen Ik kan je zien op de plaats delict niet verschrikt, in je schik Ik zal je helper zijn, handlanger, leven korter.…

opstandig zijn trekken als slaven uit het huis van bezit en vijandsdenken bevrijdende stappen rusteloos wereldwijd delen uit liefde doden de haat haten de dood kiezen voor leven grenzeloos geborgenheid voelen door vriendschap in stilte geschonken ervaren Zijn trouw leven van liefde eindeloos…

Misschien heb ik het fout gedaan Was wat ik deed niet goed genoeg Had ik er vaker voor je moeten staan Meer inhoud moeten geven aan wat je vroeg Misschien ben ik niet diep gegaan Gaf ik mezelf te weinig bloot Ik reken dit mezelf aan Ons vuur is uit, de liefde dood…

Maar verder lokten nieuwe geuren nog schoner kleuren brachten hem steeds verder weg van waar hij woonde tot hij aan liefde dood zou gaan.…

Keel dicht Ogen rood Hoofd vol Liefde dood Ik zal en kan nooit meer Jij was mijn laatste aardse lief Jouw relatie met mij is uit Die van mij met jou niet Krankzinnig Dat ik moet handelen volgens regels Jij hebt verdriet Niemand die het ziet Ik heb verdriet Maar handelen ernaar mag ik niet…

Als ijs adert in bevroren ogen en koude angst wurgend alle liefde dood Wanneer afgrijzen en weerzinwekkende voel brandt als vuur in een gesloten hart en prikkeldraad de huid omvelt Als haat opzwelt en de keel dichtsnoert Dan zie je beiden ieder een kant op gaan Was eens de liefde mooi en bloeiend Teloorgang gedoemd Zwarte bloemen ijzen…

Hoe meer jij van mij houdt hoe meer ik jouw liefde verraden moet, verscheuren moet als een hond aan de poort Hoe meer jij in mij gelooft, hoe meer ik terug zal bijten tot jouw liefde dood is aan de poort van de hemel of de poort van de hel…

men schrijft zo’n tienduizend jaar poëzie naast verslagen verslagen poëzie het woord is altijd sterker gebleken geschiedenis, lyriek, epiek, liefde, dood… het was en geeft ons de toekomst wie anders dan de dichter kan verhalen over oerknal een bezoek aan blauwe maan springen door meanderend water de o zo tedere eerste zoen?…

net als in de oorlog, dan ga ik liggen op het zand, en herinner me de hoge golven, van zon zee en geluk die met de zee kwamen aangespoeld een eeuw, een eeuwigheid, een jaar We zullen gaan waarheen jij wilt wanneer je wilt en wanneer de liefde dood is zullen wij nog eenmaal minnen.…

Die tijd is heen, want gij zijt ver van hier, Mijn pareltje, mijn duifje, mijn saffier, En zonder u gaat al mijn liefde dood; Waartoe der dingen schoonheid nog geprezen, Die slechts bestond bij gratie van uw wezen, Als bij de zon 't ochtend- en avondrood.…

Ik ben helemaal niet blij, deze liefde is bijna voorbij. Ooit lag ik nachten om jou te huilen, maar nu wil ik met anderen ruilen. Er komen geen tranen meer uit, ik kijk nu alleen nog vooruit. Mijn gevoel voor jou was ooit zo sterk. Mijn liefde voor jou was ooit zo groot, maar langzaam bloedt die liefde dood.…

of je levend bent of dood maakt niet veel uit je hebt mij aan je vastgeplakt je ogen bij mij ingeprent je nagels in mijn vlees gezet je stem verborgen in mijn oren of je levend bent of dood ik raak je nooit meer kwijt…

Handen De oceaan Vol zelfopoffering Nooit eindigend, ze geeft alleen Liefde…

Verdriet is een ding met stekels. Gooi het niet weg, het is een boemerang die terugkomt om je te raken. Omzwachtel het verdriet keer op keer met woorden. Luister naar de geërodeerde slag van het ontroostbare hart. Omzwachtel het keer op keer met troostrijke woorden. Verdriet is een ding met stekels.…

Haar bloemen vallen op de oever, de maan schijnt – de mannen schreeuwen.…

Waarom doe je wat ik vraag? Luister niet naar mij – ik houd toch van jou!…

Liefste, ga alvast, dan kan ik met je vrijen – in warm beddegoed.…

Zoveel weten we niet van Liefde, alleen Dat – Liefde Alles is.…

Je houdt dus van hem, je houdt echt van hem, zoveel -- dat je het toegeeft?…

Ik speel goed citer maar maak af en toe een fout – dan kijkt hij naar mij.…

Ik zal teruggaan voor de bloesems, ze zoeken -- waar ik nog niet was.…

Pas nu besef ik hoe lief jij naar mij keek toen -- ik bij je wegging.…

dood zal zijn.…

Leg op mijn hoofd uw zegenende handen En laat mij wenen om mijn dode Liefde!…

In de liefde, mekaars spiegelbeeld. Zij bleven in leven voor elkaar. Zij werd ziek en zei tegen haar schat: “Man wat word ik hier verwend”. Haar glimlach nog zo mooi, haar wang zo zacht als bij die eerste kus. Een paar uur later gleed ze weg. Hij schudde zijn hoofd Blijven leven voor elkaar werd nu heel nijpend niet meer waar.…

niets bestaat dat niet iets anders aanraakt het dodenlied vraagt om je te zoeken laat ik mij toch haasten de dood is om het huis ik hoor van je jurk in blauw zachtlila tint ‘ze lag er bij of ze sliep’ ik wil je eren hardop lezen uit Daantje stap-stap- stap op reis jij las het me voor in het kamp het boek is zoek ik verbrandde te…

Hij is erg jaloers op de liefste van zijn vrouw -- die hij moet spelen.…

Met haar hese stem leest ze voor in de schemer- uren vol liefde.…

alles door in de ochtendzon verborgen tussen de roze bloesem op een tak in de boom haar ochtendconcert ten gehore brengt in het licht waardoor we weer tot leven komen dat alles is er nog in het dagelijkse leven met de vernietigende angst waar we elke dag mee geconfronteerd worden meer dan ooit voor ondergang door pandemie en dood…

want afscheid is pas afscheid, als niets er meer toe doet als geen goed, geen kwaad je nog beroeren kan gevoelens doodgebloed dood heeft dat niet dood is pas dood als de liefde weg is maar de liefde kan niet weg zij raakt je aan zelfs in ondraaglijk gemis afscheid is een keuze de jouwe of juist niet dood in leven waar geen…