Alle inzendingen over meervoudig beperkt

Ik was gisteren op de VTV de Venhoeve, Rotterdam nog steeds mijn Venhoeve, Verwenhoeve in Kralingen ik ging ruimen, verder ruimen met opruimen voor de verkoop, overdracht het was mooi weer, 11 graden ik genoot van voormalig 'Casa Giulia' Giulia is mijn meervoudig beperkte dochter (19) en in Casa sinds 2008 heb ik dat verdriet doorstaan…

ouder wordend leerde jij dat op de huishoudschool wat niemand heden ten dage nog te maken weten mag mijn meisje mijn lief nog kende ik jou niet toen jij stappen ging met vriendinnen van toen met de ochtend in verschiet werd jij diep in de nacht door alleman thuisgebracht die maar een auto had met en voor mensen werkte jij die meervoudige…

Dit is de wanhoop van Hen die in mij wonen Stemmen van alle kanten Overheersen mijn eigen ik, Geen uithoek meer waar 'k vluchten kan - Louter zwart nog, En af en toe donkergrijs, Dat zijn de kleuren waarin Mijn allerlaatste ik in Dit aardedonker mijzelf De weg nog wijst…

Ik kan nooit de boeken lezen die ik wil ook niet zijn als alle mensen die ik ken er is zoveel verschil ik leef ook niet zoals ik dat zou willen het lukt mij nooit vaardigheden aan te leren hoewel ik beperkt ben is mijn verlangen groot om te leven voel ik zoveel tintelingen hoor alle tonen beleef toch ook mentale fysieke ervaringen…

zo vreselijk mens wil jij gekozen worden op deze wijze helaas de stieren krijgen opnieuw nu weer de marteldood hoe dwaas zoveel tijd en energie hierin gestoken door de lieve dierenvrienden over de wereld huilen is dit oh arme stieren opnieuw moeten wij nu hiertegen protesteren armzalig Madrid…

vele geledingen doordrenken mijn denken en feitelijk bestaan ze brengen zo vaak verwarring in de weg die ik ja ik, moet gaan soms trekt mijn verdriet mij naar binnen of geniet ik intens van mijn zinnen om het lijfelijk genot te beminnen soms wip ik in de speeltuin van het leven naar verre hoogten en duivelse diepten of…

Wij waren vrienden in een ver verleden van nachtfilms, zangersfeesten, parken, dromen. Wij waren minnaars op de hoge treden van lustpaleizen tussen bonte bomen. De maan bescheen de vijvers van Granada, de zon bescheen de zuilen van ons Thebe. Je arm was broedplaats voor de vogels van Messina, mijn dieren trokken jou per winterslede. In welk…

Wie ik was Ben ik stil aan Vergeten Wie ik ben Weet ik al Helemaal niet meer Altijd zo dicht Bij mezelf gebleven En elkaar toch Uit het oog Verloren - Slechts één regel Nog vat alles samen: Ik besta, wij bestaan…

je trekt een lijn en alles eronder verdrinkt omdat je niet wist dat je een zee trok onder je hand wind waait niet het zijn driften die uit het zijn kolken als het stil is in het hart de winter hoor je alsnog het onderhuidse kloppen van het ijs schotsend op het barende water en als de gesel voorbij is regent’ slechts assen uit de ransel…

eenzijdig denken beperkt aandacht schenken aan wat 'mens-zijn' inhoudt…

Geniet van reinheid Majestatisch meervoud, god Heelal bedankend.…

op een gedichtenberg ver van kerkhofwandelaars, beneden in het dal zou ik zuiverwitte haiku’s willen schrijven, wanneer de zon het hoogst staat en de zevende wind vogels meeneemt onder bomen, innig in het fluisteren er zouden geen ramen zijn om te vullen, geen kamers die zwijgen gevonden, meer en meer het verstijven van angst…

Ook mijn misleide schaduw - al werd hij door mij gestenigd -, geef ik een nieuwe kans, in twee gelijke sterren verenigd tot een decagram waar hij naar nijgt eenzijdigheid waarover hij zich buigt maar minzaam zwijgt, onderwerp hem aan de mij voorbestemde tijd, stap uit de meervoudige spiegel van mezelf en mijn schaduwzijde.…

gejammer van stervende takken nachten vol regen spiegels en luchten niets ontsnapt aan het geluid het tast zintuigen aan het slokt wolken op en het levende zie ik verdwijnen zal een vogel nog zingen tussen schaduw en schors? ik treur om gehavende nerven het breken door ongevraagde winters en van daaruit in eigen handen…

Bijziend in veelheid van weinig verziend in meervoud van veel niets zien je vergapen in de spiegel blind de achterkant daarvan in bange hoop dat alles waar is.…

Dames en heren, huisgenoten wonende op de Marius Meijboom en uw familie en kennissenkring, begeleiders en begeleidsters!! Fijn dat ik u mag toespreken en ik heb er een hartenkreet van gemaakt omdat ik als JordaanDichter graag met hartenkreten werk, kreten uit mijn hart! De Marius Meijboom kort om, direct uit mijn hart mooi en mieters en mieters…

Maar denk er eens over na, Waarom is het meervoud media ?…

ik heb je tot wachter gemaakt in mijn verbeelding net als het beloofde woord laat ik het ongeschreven om dan te dromen in het meervoud je vormen zwijgend toe te dichten en dan als vlinder – vrij in alle vergezichten…

Een hol is niet twee hollen, want dat is heel iets anders, het meervoud van hol moet zijn holen. Eén hak, twee hakken, zonder de tweede k dan is het haken. Dan zou je denken één dak, twee dakken, maar nee, dat wordt twee daken. Zo heb je het woord moet, dat wordt in het meervoud moeten.…

Kon jij anders kijken kon ik je laten zien Tranen die niet enkel vloeien In meervoud delen In vreugde In verdriet Tranen die niet enkel vloeien Kon ik maar laten zien dat ik het anders bekijk…

soms walmt van onder een schedeldak het vage vuur van ijverzucht ik ruik dan gebakken lucht van een zwart geblakerde leugen velen kennen reeds de klucht waarin meervoudige persoonlijkheden verre van deugen…

Begrijpt u zelf, jury, wat u weerhoudt te kiezen voor 't gemeenschappelijk meervoud?…

Verstrikt in de klauwen Van het meervoudige monster Tentakels strak om 't Lichaam gesnoerd De adem vrijwel benomen Leven niet meer uit Zijn hand In een toestand Van levend doodzijn beland Door macht'ge onmacht overmand…

"ik begrijp het niet: zoveel gezonde mensen, maar zo ongelukkig doch zo gelukkig de beperkten om me heen, alhier intens gelukkig zelfs, uitgelaten, vrolijk, blij" Ik begrijp het toch, want beperkt kan hun lichaam hinderen niet hun geest, niet hun feest van het verwenconcert! Falderie, Faldera, Falderie, Falde ra, ra, ha, ha, ha....…

Beperkt houdbaar Zij schaamde zich voor haar streek liet toen haar hele handeltje verbouwen Nu is zij tegelijk kind en pornoster maar toch is ze niet blij of tevree Want alweer overtuigd van de noodzaak van een volgende dringende verbouwing ----------------------- (n.a.v. de documentaire « Beperkt houdbaar » over oa plastische…

verplicht zie ik de beperktheid van mijn hand ik ga er aan links van de gever…

een muur bouwen tegen de buitenwereld beperkt vooral je eigen uitzicht…

Er bestaat geen begrenzing om voluit van het leven te genieten alleen als je jezelf beperkt…

ontneem jij mij de woorden en vult ze in met strijkers van grote klasse die snaren beroeren vanuit hun ziel blazers vallen bij het geheel wordt omlijst door meervoudige stemmen die het pijnlijk duidelijk maken wat ik je al die tijd had willen zeggen…

ik keek naar haar lach daarin hoorde ik geluiden van dingen die ik helemaal niet zag raakte haar hand en volgde de lengte van vingers tot aan de eerste polsband las daar haar levenslijnen die in meervoud alle eindes onzichtbaar lieten verdwijnen…