Alle inzendingen over roodborstjes

Nevelig herfstbos Herbergt vele roodborstjes Tjilpend in de kou Het jaar loopt weer af Ze kleuren tezamen rood Op een grauw toneel Wolkjes waterdamp Gevormd door kleine bekjes Cirkelen weeldig Bladloos in de kou Met zijn talrijke bomen Woont het bos in hen...…

Roodborstjes blijven regelmatig op het raam tikken, herinneren je aan hoe je samen hier alles deed. Zorgen zij ervoor dat je die nabijheid niet vergeet? Hoe verder ik mij in gedachten stort, deze tijd was te kort. Maar ik ga door op het uitgezette levenspad, het onze is nog steeds ook jouw stem en ik wen.…

Roodborstjes, pikken zaadjes op velden, groen van vilten tapijt laatste krommingen schitteren als grillig gevormde perken, onuitsprekelijk kraken de ijsbergen niets achterlatende droppels verspreiden het geboomte, bladeren begrenzen ongebroken gehuld in zonderlinge wijde blik, kijken nevelsluiers met groet terug.…

Merels roodborstjes de pimpel en de koolmees en her en der wat vinkjes en al het ander kleine vogelgrut laat zich zien of horen zo ondertussen heel even bedenk ik misschien zitten ze ergens over in de put of hebben ze zich misschien in slaap laten sussen en liggen ergens verscholen in verborgen holen in niets verklappende bomen en dromen…

Roodborstjes en pimpelmeesjes vliegen van struik naar struik. Niet zeker wetend of de dag begonnen is. De mist voelt als grijze nacht. Een witte duif zit verdwaasd in een hoge boom. Even de weg kwijt. Jij snuffelt ongestoord je favoriete plekjes. Soortgenoten naderen. Even zwaaien met de staart. Geen zin voor meer.…

als ik de gesprekken luister over de toestand in de wereld van ons klimaat en het milieu vraag ik mij stil stiekem af wat ons eerder dood doet gaan ons lichaam dat ten einde is of uitgeput de aardse bronnen fervent tel ik daarom mee de egeltjes en de hommels de roodborstjes ook en vinken met vurig vlammend de hoop op een comeback van de…

Koolmezen, roodborstjes en vinken, klampen zich aan een vetbol vast, die ik in de appelboom gehangen had. In de vroege ochtend warmt de zon, de wit berijpte bomen. Alles lijkt in brand te staan zonder vuur. De houtkachel snort ons behaaglijk warm, buiten voelt het koud en guur.…

Uit het geschilderde dat onbekende en die natuurbeelden roodborstjes naast overtrekkende kieviten. Veel kon ik toen nog niet werkelijkheidsgetrouw opgevoed goed onder woorden in regels brengen. Zelden was er taaie sleur, alles wat ik zag sprak tot mijn verbeelding, deed me blozen. Ik zat vaak onbevangen innerlijk te zingen.…

gisteren hoorde ik; vandaag tuinvogeltelling ons vogelhuisje werd niet meer bezocht geen roodborstjes, meesjes of merels meer spijts de zaden en noten die ik had gekocht daar vele merels aan een virus gestorven zijn wie zal dan een lentesymfonie voor me zingen of een serenade brengen in de zonneschijn als weldra de lentebloesems openspringen…

Dieren kwamen samen in het grote toverbos Uilen, vossen, wolven, egels, zelfs een schaap liep los Merels, muizen, ganzen, zwanen, roodborstjes en zwijnen Uiteraard ontbraken niet de hazen en konijnen Rond de grote toverpot op ’t vuur nabij de beuk Snoven zij de heerlijk en vertrouwde nieuwjaarsreuk Niemand anders kon dit heerlijk brouwsel…

Alles is als het grote verstommen dat telt, alsof een grote Dordtse treurwilg het "nu" bepaalt, mij en ons laat zwijgen deze nacht nog wat na woelt en taalt maar kijk de musjes en roodborstjes genieten. De klimop oogt als een part van hun wieg zo'n warme plek gewoon in je eigen hart.…

vertaling: in dromerige sneeuw mistroostig de hele dag in de stad rondgeslenterd verkleumd van de kou last van wintertenen en een hongerige maag winterwortels met uien wil ik eten met kruimige aardappels mij vingers tintelen een beetje eerst maar even slobberen van die heerlijke chocolademelk met een vers stuk suikerkoek roodborstjes…

Merels, koolmeesje, roodborstjes en tortelduifjes beschermd door hun dikke vederpak komen schuchter dichterbij gevlogen pikken gulzig aan de granenbol en verdwijnen weer fladderend van tak naar tak.…

Tikken ze als roodborstjes tegen de ruiten ontsnappen ze als songteksten uit een mond. Prenten ze patronen, laten ze roffels van ook die harten klinken als ze hinkend lopend of als motor met zijspan zich weer voortbewegen. De tijd maakt een schets.…

Een nieuw lied voor de Heer die de vogeltjes schiep En hun wijzen van iedere dag Die de treurwilg tot eindeloos treuren riep En de vrouw tot haar eeuwige lach Een nieuw lied voor de Heer die de goudvissen goud En de roodborstjes rood heeft gemaakt Die de golven der zee, en de bladeren van 't woud Met zijn vinger heeft aangeraakt Die de kolibrie…