Alle inzendingen over terughalen

Nevelverscheurend kraait een haan vanuit onzichtbare tuin achter vage huizen, het rozerood van de dageraad al in top. In een andere tuin voerde ik grootmoeders kippen nadat een andere haan mij had gewekt op de donkere vliering die geurde naar appels. Ik hoor dit nu, ik zie dat nog. Het blijft bij me en ik kan het niet vasthouden…

Zout verzilt mijn zijn lucht breekt donderend denken zelfs die ene golf kan mij niet meer terughalen, ik ga ...…

Zelden waren er meer stille tochten zelden lieten geliefden het leven, bij rampen ontelbaar, ze terughalen is geen optie, ze herdenken in onze harten altijd, met stilte, witte ballonnen oplaten, gebeden opzeggen, waarna een ieder zijn deur dicht trekt. Stilte is voel en tastbaar!…

hoe verpakt is het lichaam, de kast des levenstijd, vervolmaakt in een jeugdig opmaak, de dood reist mee met al die jaren die schrokkig de rimpels voeden en het kindzijn terughalen uit de spelletjeshoek neen, ik zal het sterven ontbinden het ontrafelen en de dood ontlopen door het simpel niet te doen, de dood is voor anderen of toch, breng…

kalm blijven niet de tijd nemen of je haaks houden wil je geen goedbedoelde adviezen Ondertussen ben je boos op alles stoot je mensen van je af die het juist goed bedoelen Bij weer een tegenvaller mag iedereen en alles doodvallen inclusief je onmachtige ik Aan het einde van dat alles moet je scheuren lijmen, gaten dichten mensen terughalen…

werd Weg de onschuld, hier realiteit Het moment waarop ik volwassen werd Door een tunnel van echtheid Niet door de daad, maar door de redding Kwam liefde op mijn pad Nooit meer gevoeld dan toen hij me redde En het licht verdween tot het hiernamaals Ik dank hem voor de echtheid Voor het moment waarin ik leefde Vervloek hem voor het terughalen…

En inderdaad ook vandaag waar tijd en water de zon opstaande tijd weer middendoor scheurt kerst en het schaterlachen ook haar natte konen terughalen groeten riet en kruinen hier als vanouds. ©16-12- 1998…

Lees dit eens even door terwijl ik je ogen volg die langs de letters glijden en lezen van de spijt die beduiden dat mijn leven slechts voor jou is bestemd Ik kan de oerknal niet terughalen uit de jaren die zijn weggeleden zoals een droom die onwerkelijk leek te zijn om dán te worden beleefd terwijl jij de deuren sluit Het papier in je…

't Weten van het verliezen het terughalen van een gebaar het bekijken van een foto 't verdriet is weer daar 't Koesteren van een herinnering de glimlach bij een stukje muziek de herkenning bij een verteld verhaal al die gedachten maken me ziek Jouw jas, vergeten op de kapstok 'n paar schoenen nog in de gang een boek van je favoriete…

Ver weg blaft een hond, die snapt niet dat zijn geluiden van irritant gedrag de illusie verstoren, en me terughalen uit een droom, naar het hedendaagse. De weersverwachting; storm, met winterse buien en kans op gladheid...…

Elk verzonken moment terughalen voor onze geest, opnieuw genieten, van eeuwige aantrekkingskracht, raak mij weer aan, zoals enkel jij dat zacht kan, laten we smelten in verlangen, doorheen de nacht.…

Wanneer jij verdrietig bent Ik zie het aan je ogen Zo groot met een mismoedige blik Dan sterf ik, want jij hebt verdriet Ik ben dan het diepst verdwaald, niemand kan me terughalen Ik zit vast voor altijd.…

Sterker nog - als ik Christus was, dan zou ik je als een soort Methuzalem terughalen uit het graf, maar wel in het grootste geheim, als ik van goud water kon maken, dan deed ik het ook.…

Alle dagen zou ik willen terughalen, wat fout ging, gesmoord in ketening van onschuldig bloed, een keuze te maken om alle consequenties ten spijt excuus op voorhand te maken en uitkomsten ook humaniteit vermijdt alle leed dat straffeloos werd afgedaan in al het gene van ambities bleek de uitslag naïef en nalatig was, de uitkomst stond…

nieuwe normaal nou laat ik u dit zeggen dat is abnormaal en laten we hopen tijdelijk abnormaal en die noodwet van de baan want nood breekt al wetten en wat die afstand betreft zo close zijn Nederlanders niet ook niet zo heldhaftig, strijdig, gastvrij dat heeft de 2e wereldoorlog laten zien of de terugkeer van die paar joden of het terughalen…

Na al het schrijven, het verzamelen van fragmenten, het terughalen van wat verloren leek, kwam ik tot de conclusie mijn dossier te sluiten.…

hete vuur Met heel veel passie, licht verlegen Geniet ik van jouw mooi figuur Jouw jurk glijdt op koude tegels Doe alles met mij wat je wilt Denk aan jezelf er zijn geen regels En maak je geen zorgen om mijn ziel Onze kleding ligt op koude tegels Laat mij niet los ik ben al daar Het is zo mooi, want ik ben ergens Waar niemand mij terughalen…

Terughalen van de jeugd, is herhalen van (h)eerlijke dwaasheden. Eenzaam zijn is stilte in ons waarin de stromen tot stilstand komen. We denken dat we meester zijn over de gaard, maar niet over eigen aard.…

The House of Books is enigzins van streek Door een tekstregel of tien over Exota Wacht de uitgever een torenhoge nota En zeker niet de klapper van de week Als de rechter vindt dat onzin is beweerd Wordt de oplage wellicht gecryomeerd…

Het zit niet mee bij ’t boren in de zee door Shell in ’t donkere Noordpoolgebied ’t Is frisjes daar en dat geeft veel verdriet bij olieboorschipbazen, jeminee! De Kulluk losgeslagen, dat is balen! Dat doen wij ook, als we de pomp betalen…

dat ik een bijzonder moment krijg een klein deel slechts van mijn verleden dat ik voor altijd dichtbij houden kan ik zou met als woonplaats mijn hart het moment in een kluis leggen die ik openen kan wanneer ik dat wil zo kan ik de tijd van terughalen kiezen van momenten van geluk en plezier bij alles wat wij hebben gedaan daarover mijmerend…

Ik word koud, kouder, lig zelf daar in de diepte – de bodem is onze rand van het leven en ik kan je niet volgen, ik wil je niet volgen, je juist terughalen, maar jij kunt hier niet meer ademen.…

Joh, kom dat ding maar terughalen want wij, hebben er gewoon niks aan! Mam, zegt zoon ik heb er geen ruimte meer voor dus ik zeg, dan zet ik hem te koop! Op een gerenommeerde site bied Ik het ding te koop aan, tenslotte zijn er zat mensen die wel zo'n ding willen hebben toch?…

Ik vraag je minder dan een afwas van twee dagen doen, of onze Irma naar balletles brengen en terughalen. Het is minder dan de afgesproken vuilniszakken buitenzetten op vrijdagochtend, minder dan me handmatig moeten wekken sommige dagen. Ik vraag je mij in zachte stapjes te ontdekken, in jouw eigen tempo liefst, het mag Andante zijn.…

Met de zon in je rug zie je de schoonheid, die daar ligt, niet meer, je ziet slechts zijn stralen over de oceaan vloeien, je wilt ze grijpen maar je bent steeds te laat omdat je niet kan zien waar ze vandaan komen, je wordt opgeslokt door de tijd je ziet alleen nog de verliezen langs je heen drijven en je kunt ze niet meer terughalen, kijk vooral niet…

Ik kan slechts in beelden terughalen voor mijzelf wat ik aan tafel aanschouwde aan uitbeelding. En dat proberen weer te geven. Hoe beperkt is deze verteller. De muur met de kaarsenlampjes schoven dichterbij, de schilderijtjes (intiem, zacht van Sylvia Cristel, heel fijn gevoelige schilder!), maanden soms tot een zekere rust.…

Hij wist dat terughalen van herinneringen de veranderingen alleen maar des te pijnlijker duidelijk maakt. Een herinnering is als een foto, een bevroren moment. De tijd wordt stil gezet en jaren later, het verval onvermijdelijk is gebleken, staar je naar de foto.…