Alle inzendingen over tuintafel

Het oude houten tafeltje achterin de tuin Heeft zijn beste tijd gehad Het mist de stevigheid en is grijs in plaats van bruin Niet meer zo fier als toen het de tuin betrad In de kieren is het met mos beklad Het heeft kwasten als een kale kruin Het doet alleen nog dienst als puin Verweerd is elke lat Er zijn tijden van vreugde geweest Warmte…

Zonlicht door het tuintafelruitjespatroon. Netkousenbenen.…

In het gras bij de haagbeuk rond de tuintafel viert het feest De armen – ze liggen op tafel of steken een vorkje gebak af De visite spreekt en eet en is het met acht hoofden eens Die Arno is een hele vent de regering regeert en de aarde wordt warmer van al dat gedraai De visite knikt en slikt en viert dat het verjaardag is ---------…

de zon zong op de houten tuintafel door het flesgroene licht "is just a perfect day" in de hand van het heden vandaag is alles goed (klank, kleur en weidegeur hebben vrede) nu ik toch buiten ben kan ik het niet laten om te zingen oh, het is gewoon zo'n perfecte dag geef me over aan fluisterliedjes die leven geven dat tussen hoofd en…

verplaatste van mijn witte boek naar de witte kalveren - wit, met hier en daar een rode vlek – en van daar naar de witte tuinstoelen en de lichte berk en het lichte tafelblad had ik opeens het gevoel dat achter mij een kalf stond, een beetje dreigend, omdat het niet met zijn staart sloeg en niet met zijn oren knipperde en ook omdat de witte tuintafel…

Daar hangt een woud- en keukengeurenkrans om mensen aan tuintafels, vloeit onverstoord in hun smaakzin, die naar klare eenvoud hoort: klein spijsgenot spreekt als Moeder de Gans. Schilderijen en gordijnen maken binnen een zacht huiselijk schemerlicht, gelijk aan warme ijle sinaasappeldamp.…

het regende gisteren dus knielen tuinstoelen vandaag voor de tuintafel van morgen de gemummificeerde laurier herleeft lichtgroen tussen de Zeeuwse knopjes, waar het ridderspoor van geen wijken weten wil onze lieve vrouw heeft weer d’r gele mantel uitgespreid over het tuinpad, waar 's avonds tuinfakkels op wacht staan bij de judaspenning…

Sneeuw roetsjt omlaag langs de daken en heeft zich op de tuintafel en stoelen gehoogd. Ik voel hoe zijn omvamen mij warmte ontrooft en in één adem om de pijn te bestrijden een van zijn kwartliter bruiden belooft, maar 't jachtinstinct houdt zich nog koest.…

Zorgvuldig het mengsel Van lijnolie en pigment Van uitlopende kleur Op het paneel aangebracht, Hoe goed ook de verf Zich verdeelt over Het maagdelijk oppervlak, Zonder dat er ook Maar enige intentie Achter zit, zie ik Dat een onverwacht Lijnenspel van licht En donker het wint Van elke kleur…

De schaal op de tuintafel doet me denken aan ontvangende handen. Er staat genoeg in voor twee weken Ik kan gerust zijn, het gras blijft groen en laat het rustig groeien, totdat de maaier wordt gestart.…

Het bloemetje heb ik op de tuintafel gelegd, in al zijn pracht en in mijn gedachten heb ik gezegd, jij bracht de kleur weer in mijn leven, rust nu maar zacht! Ergens in april, op een regenachtige middag, een klein wonder Zomaar uit het niets, maar voor mij heel bijzonder.…

een zucht hij jaagt de vlokken vooruit vanuit het westen toch vallen ze allemaal ten langer leste en op die dik bedekte winterlaag komen vogels van onder de haag ze trippelen rond zoekend naar voer schichtig kijkend, de dood ligt op de loer een koolmees klemt zich vast met dunne poot pikt driftig in pindadop voor wat noot onder de tuintafel…

En terwijl ik belde om mn kinderen een gelukkig nieuwjaar te wensen hun stem hoorde, zag ik hen één voor één op het fremeo scherm voorbij, zwaaiend, zittend aan een tuintafel, lopend een bergpad af onder een poort, vrienden en vriendinnen zittend op boomstam tussen hoog koolzaad En terwijl een vriendin die de beste in ‘t dorp…

En kijk, daar prijkt de allium paars en trots, tussen varens, struiken en hosta's, een tuintafel draagt de bloemen in een pot, terwijl de avond valt, zo zacht en plots. Dit is geen tuin, dit is een lied, waarin elk plantje zijn stem verheft en biedt, aan de tuinier die hier scheppen mag, een paradijs dat groeit met elke dag.…

En de tuintafel compleet in het blauw, … om de zee naar je tuin te halen. Het ‘familiegevoel’ met barbecue. Niet zomaar barbecue! Lange tafels gedekt met prachtig linnen en bijpassend servies, en de familie gekleed in bijhorende kleuren. Ofwel alles in pastel, ofwel alles in felle zomerse tinten. En iedereen stralend en lachend aan tafel.…

De poten van de stoelen en de tuintafel bakenden de verschillende leefruimten af. De buurtkinderen speelden mee. De meisjes wilden een ingang, een keuken, een salon en een slaapkamer. De jongens wilden een echt kamp, met bandieten die er niet in mochten. De meisjes, dus. Onder de oude dekens werd er geredetwist wie de leider van het kamp werd.…

Op de tuintafel rafelt een zachte bries de vergeelde bladen van “De Komst van Joachim Stiller” (Hubert Lampo) heen en weer. Een garagedeur van één van de geburen wordt opgehesen en klettert even nadien neer. Mijn buurvrouw gilt opnieuw tegen haar kind. Munch! Ik beef bijna zelf. Op de nok van het huis roekoeën twee tortelduiven.…