Alle inzendingen over van dag noch uur

het centrum van ons leven pompt bloed door ons lijf rond en rond door aderen van topje tot aan teen elke dag opnieuw werkt alles naar wens totdat het stopt met kloppen dan is ons hart gestopt dag noch uur kennen wij van onze laatste hartslag…

het veld in onbeslapen lijnen nodigt me uit tot verte tot vergeten wat dichtbij lag en zich niet beschrijven liet wellicht probeerde ik geluk als woord wie hield me immers tegen om op te gaan in lichte zinnen rozelaars en herschreven stillevens - de lucht is schaduwloos en, zoals dat gaat, in bloei - zo anders dan de…

Gij hebt gezegd: „de vrouw Wier ogen in Uw ogen lezen, wier lippen bloeien op Uw mond en door Uw wezen schijnt verwezen en slechts Uw taal en zin verkondt, heeft dag noch uur gekend de trouw en was U nimmer tot Uw heil; haar voze hart is vuig en veil; zij heeft Uw geld en goed verdaan en alle glans Uw naam ontnomen.…

Een uur voelt als een dag een dag voelt als een week Het is zo lang geleden al dat ik in jouw oogjes keek Ik hoop je gauw te zien het liefste nog vandaag Als jij vraagt of ik kom dan zeg ik: ja heel graag Dan knuffelen wij samen en voelen ons weer één En vergeten dan weer even de wereld om ons heen…

de dag wolkt en druipt nat van tranen de straat glimmend onder gehaaste schoenen op weg naar onvermoede troost onwetend nog het licht kent uur noch ongeduld en zwijgt de bron wacht op de juiste tijd…

Wie alleen z'n eigen 'gevolg' volgt die zoekt, vindt geen oorzaak meer!…

jij verbrijzelt de sterren in mijn ogen blikt handgeslagen wangenwoorden waar vingers afdrukken laten in het rode stromen van mijn bloed elke morgen breekt het brood op mijn ongebeiteld graf wachtend tot de kille nacht haar geheimen verbergt onder welig tierend onkruid letter na letter kerf je leven en dood tussen hel en aarde…

En wij staan er niet echt bij stil, nog geen uur, noch dag. Doch ze gaan voorbij en veelal achteraf merken wij dat we een eind verder zijn in de tijd. Maar wel na het een en ander te hebben bereikt...…

Ik smeek de dag dat wij weer samen komen, de dag waarop het laatste uur zal slaan, de dag waarop de bronnen vrijuit stromen, de dag dat alle graven open gaan. Maar ik zal tot die dag slechts in mijn dromen naast mijn geliefde vrouwe kunnen staan.…

Maar nu wordt die klok overhoop gehaald, want morgen moet zij één uur eerder haar dag aankondigen. Wij volwassenen hebben het moeilijk om ons aan te passen, wat met onze baby’s en kleine kinderen. Ik smeek alles te laten zoals het is, wat hebben wij daaraan? Een houten kop door te weinig slaap, humeurig door de dag ploeteren.…

zo onbereikbaar in woorden zomaar verdwenen de maangodin in haar baan raak ik het kwijt hoe schrijf ik je naam het is een traan die rolt over mijn warme wang het bestaat niet echt maar maakt me bang die beelden in de lucht die beelden in het vuur iedereen die droomt de seconde rond in het uur het uur van de waarheid dat ik maar niet kan…

We hebben allemaal een laatste uur Voor de een is het een verlossing Voor de ander zuur...…

( Anima Mundi ) Zij danst op paden zo ruw en smal als kronkelwegen in het ware leven Door berg en dal zal zij zich waden door wind en kou kan zij trotseren er pas aan geven Ook na de val wil zij niet rusten op zand en zee aan verre kusten misschien voor later maar niet voor nu Dan, in ‘t uur U is zij nog wakend de dood genakend…

Roerloos verscholen voor de buitenwacht, in het domein van denkbare eigenheid, nadert het uur dat onvermijdelijk wacht en berusting wijkt voor bestraffende tijd. Leegte is gevangen binnen verstomde muren, verlamde benen ontberen vaste grond, seconden vertragen tot kwellende uren en een vloeibare overdaad stolt terstond.…

Maar nu wordt die klok overhoop gehaald, want morgen moet zij één uur eerder haar dag aankondigen. Wij volwassenen hebben het moeilijk om ons aan te passen, wat met onze baby’s en kleine kinderen. Ik smeek alles te laten zoals het is, wat hebben wij daaraan? Een houten kop door te weinig slaap, humeurig door de dag ploeteren.…

Daar zal geen uur meer komen, Dat van de bloei van dag en nacht Late avond zulk een gave pracht Heeft saamgenomen. Nu, in dit schaduwloze licht, Laat uw gezicht Glimlachend naar mij neigen. En glanzend zullen overweer Mijn ogen naar uw ogen teer, Uw ogen naar mij neigen. Wij weten dit verkoren uur Van tijd noch duur.…

Onze liefde klinkt als een lied een song, een festival en dat al 35 jaar lang en Europees het deuntje gaat niet vervelen noch de tekst, het refrein noch het gedoe, het schouwspel maar zomaar zijn we er niet gekomen het moest van dromen daden worden en die daden brengen we in praktijk elke dag, elk uur, elke minuut, elk moment jij, jij…

Vandaag ben ik onvervuld, de lichte meisjes van het vroege uur en de zwarte wijnen van Cahors, ze dragen noch ze schragen. Met eeltloze handen zwoeg ik verder aan de kuil, mijn misantrope opus. Waar het schrijnt als zomerjeuk, hoor ik het lome ruisen van de populier.…

Wat als de tijd ons zo misleidt als toen en nu en straks wat als hij sluw en achterbaks zijn leugens toebereidt als jaar of uur noch tel verglijdt geen zandloper of lijn als nu en straks en toen niet zijn maar alles is altijd dan zijn wij straks en nu en toen in oneindig gebed en was en is en zal heeft met ons wezen niets van doen.…

het gaat haar niet om behoud ze vreest dag noch nacht…

Mei de maand met accenten vandaag de dag van wijlen Pim Fortuyn,2002 gisteren de dag van de bevrijding; 5 mei 1945, vanaf 1946 eergisteren de dag van dodenherdenking; 4 mei, vanaf 1946 de 1ste Dag van de Arbeid en aankondiging beëindiging dienstverband na 30 jaar bij de Kamer van Koophandel Rotterdam,2007 de 3e mei, dag dat wij als ouders…

al lijkt de aarde nog zo hetzelfde toch is dat het niet ondenkbaar is het bloed dat sinds jaar en dag vergoten wordt om dat ene stukje dat noch aan hem noch aan haar toebehoort maar aan ons allemaal…

‘k Heb menig uur bij u gesleten en genoten, en nooit en heeft een uur met u me een enkle stond verdroten.…

Van Manic Monday had ik wel gehoord Maar van Blue Monday, dag van de depressie Met heel veel beeldbuishumor als repressie? Het had mij nooit bereikt, laat staan gestoord Er viel voor mij die dag niets te betreuren Het was noch grauw noch blauw om in te kleuren…

bij gelegenheid diende zich het uur van de blinde dag aan de ogen waren immers nog gesloten asperges schoten door de boezem van hun bedding mijn vader kocht fruit in blik als ware het een vruchtbaar geschenk de gesloten deur gebood niet te betreden de muur verborg een klok die met tellen van seizoenen begon noch de ramen, de gordijnen, de…

Als Venus niet meer de nacht afsluit En wolken in blauw rond zweven Het riet rustig noch luid Overdag is gaan bewegen Nat gezicht nog zeldzaam is Verdwijnen geschreven woorden diep in een nis Niet zuiden noch noorden Het huis voor de schaduw is levend Overdag onder het einde der hemel Een schouwspel vertekend Zoals een spreuk op een muurtegel…

(Rome) want dood en leven zijn zo met elkaar vermengd de Paus is dood(88) en WA een springlevende vent (58) dat d'oude Argentijn na gedane dienst eeuwig mag rusten het vooral morgen tijdelijk feestelijk blijft; geen brandjes te blussen voor mij geen Koningsnach noch dag!…

En toen uit eindelijk brak ik maar niet van de balkonscene nog van het volkslied meermalen geklonken niet van de Koning noch de Koningin noch de Prinsessen noch het oranjevolk dus niet van de dag van de democratie gebed in  die constitutionele monarchie doch van de muziek de muzikale omlijsting van die arrenmoedige balkonscene…

Maar blijft u alsjeblieft hier nog drie uur, Dan open ik daarna op u het vuur.”…

Dan moe gevlinderd vallen zij neer dag na dag, uur na uur.…