Alle inzendingen over vastzetten

nu de grofgebekte kraai de roerdomp overstemt de zwarte nacht in harten binnensluipt verdwijnen vergeten wezens in laatste korrelige beelden wordt de pijn zorgvuldig in kooien vastgezet als menselijke zangvogels opdat geen herinnering ontsnapt en zich zonder spiegelen vastzet in de ziel als een gruizige afdruk ijle lamentaties…

haar gekromde vingers borduren een woord steek na steek voortborduren tot de naald zich vastzet in haar gebalde hand het monotone neuriën stokt hoe lang zal het duren voordat iemand je mist?…

De burgemeester werd gearresteerd Dus zijn in Istanbul nu demonstraties Met als gevolg massale arrestaties Het recht van spreken is gelimiteerd Loop in de pas voor je gevangen wordt De spelregels van Erdoganzenbord…

In willekeurig licht kan het zich vastzetten wat zal het opleveren jou of mezelf verzetten. Ik geef ze allemaal een compliment zij die de moed opbrengen te reageren op regels en zinnebeelden als missionaressen. Kijk er ligt een naam in deze kamer herken je jouw karakters.…

wanneer een klare maan en glinsterende sterren mij een winterse morgen verraden dan weiger ik in te slapen tot ik zie hoe weerbarstige kou zich vastzet op bomen die ijzig wit lijken open te dromen in een volmaakt ogenblik wolkjes kan ademen die magie kortstondig verstrengeld met de dageraad…

Als een verlangen dat zich groter brandt, in je hoofd vastzet en zich ontvouwt. Met het water op rotsen uiteen spat, in een klaterfeest, en het licht diffuus in regenbogen breekt, waarvan het rozig groen toch wel het allermooist.…

Bleef alleen over het rillende riet en in het weiland de jongen in de verte die de zon blikkerend in zijn brandglas ving wat daar gebeurde kan alleen per schilderij Hoe het weiland opsteeg naar de wolken graspollen zich vastzetten in het hemelgewelf de jongen naar mica geurend, gehurkt als slagschaduw in het maaiveld verdween. ---------…

Kijk naar de mensen die hijgend een weg zoeken in hun ijzeren monsters Kijk naar hun starre blik omdat het plastic van de maatschappij zich in hun gezichten vastzet Kijk naar hun klauwende handen en zie hoe zij met trillende botten graaien in de hoorn des overvloeds Luister tenslotte hoe hun adem sidderend wordt uigedoofd door versmelting…

Ik blijf me voortaan volledig isoleren zij zien me als een heel gevaarlijke cel 't liefst zouden zij me willen elimineren of stevig vastzetten in een heuse isoleercel Of zij gaan me volstoppen met medicijnen, met pillen, poeders en plakkers en de spuit zij zullen dat niet bekennen, wel denken zij: Jij, goed- of kwaadschiks: bij ons eruit!…

De molenaar nimmer verzaakt zeilen mét touw vastzet? zijn witbestoven handen -soms wijselijk- op z'n oren legt? Ik heb 'm -dankbaar- gezegd dat het dagelijks brood me zo... goed smaakt.…

klem je, je vast en zeker wederom, moeten weken wijken voor de buitenwijken het is kouder, je voelt de ijspret, prettig, maar niet met puntige pegels in het verschiet, enkel de heg, aan beide kanten snoeihard geveld, vanaf de zijkant niet naast mij, maar in mijn schoenen, draag je beton als beschimmeld, weer dat zich vastzet…

Stevige schoenen, nodig voor wat onderweg ontstaat Voor de last van wat niet achterblijft Voor herinneringen die zich vastzetten klevende grassen in hondenharen Voor vragen die bij de eerste toren nog zwijgen verderop het ritme van de stappen aannemen Het meanderen door rivieren zoals tijd door een mensenleven…

Zij wil het laten zijn de verf, het nat papier In het besef dat alleen door haar kijken schoonheid ontstaat zich vastzet in de hoofden Zij stelt zich voor als een schaduw, die zich donker vallen laat hoewel de kleuren vrolijk sprekend zijn een weinig verdoft Het hoeft voor haar niet te fijn, dat glipt als zand door vingers heen vormt…

Gips doet niet meer bewegen wat moet zij doen wie kan haar begrijpen waar is die tijd van toen Je zal het maar hebben, trage en stijve spieren spieren moeten goed bewegen medicijnen om te compenseren alles zit hierdoor tegen Het kost haar heel veel energie iets bij haar vastzetten wekenlang niemand snapt hoe zij zich voelt het maakt…

zonnige dag een koel lichaam tegen je aan zodra geboren op de evenaar de zon een brandmerk in jou een vuur dat gloeit in het merg thuis is waar de kachel hoog staat Iets dat iedereen wilde hebben het geluid van een dierbare stem die verhaalt van een leven lang omdat jij er bent niemand anders woorden verliezen zich totdat zij zich vastzetten…

scharnier der jaren roest en schilfers is het dorre riet in het spiegelwater verstilde kou en droog geruis een stervend land je uitademen witte dagen even in de ijle vrieslucht ze van je afschudden op je tocht door je eigen vreemde land een takje in je hand wirwar der struiken als vriesbloemen een web voor je ogen waarop de spijt zich vastzet…

Hoor hoe de wind haar zware zuchten loslaat op rots en strand, stof opneemt wat zich vastzette, en niets achterlaat dat zich kan verschuilen. Zie hoe het water zich eerst inhoudt, geruisloos, tot het breekt in golven die alles meenemen wat niet standhoudt.…

Langs rekken vol vergeten namen dwalen, waar stof zich vastzet in de rug van tijd. De stilte hangt te zwaar tussen de boeken, alsof iets in de bladzijden mij leidt. Een stem wordt gezocht die ooit heeft gevormd, een zin die niet meer netjes klopt met mij.…

wanneer het lichaam zich vastzet en de ruimte kleiner wordt begint de vorm te spreken een cirkel kan niet ronder worden dan rond hij sluit, voltooit zichzelf tot er geen uitgang meer is zij draait rond een kringetje dat zichzelf herhaalt groen- even adem rood- weer stilstaan dan weer rood de cirkel trekt zich dichter om…

Niet omdat alles voorbij was, maar omdat mijn leven zich niet langer liet vangen tussen vullende witregels, blanco beschreven Jarenlang droeg ik de gevolgen beloftes, misverstanden, herinneringen die zich vastzetten, alsof zij in mijn cellen wonen.…

avond toen mijn tante naar bed toe ging Deed ze stiekem alle haken en grendels op de deur Ze heeft gewacht tot haar vent die nacht thuiskwam En gluurde uit het raam met een opgewonden kleur Midden op straat stond hij dronken te schreeuwen Van oude heks doe die deur nou eens snel open Totdat de politie hem met man en macht kwam halen En hem vastzette…

Die mij vastzet in een klem. Waarom niet de paar die mij weergaven Als een sterke jongeman Als de winnaar van Catan Als een man die respect toont in zijn parafen. Uitgesproken blijkt, Dat ik heel anders kijk Naar de onbestreden gedachtes.…

En op deze zondag waarop mijn kater wordt genezen, en er geen gelogen woord bestaat; en als Mozart even licht als met een hemels duivelse vaart in mij zingt, zich in mij vastzet, in mijn gedachten, en elke toondichtzin bevlogen zich op de kern van de liefde richt: zo luister ik naar je met Mozart.…

Een gedachte die zich vastzet tussen steel en bakdeel van mijn inmiddels flink uitgedunde hersenpan. Nu ben ik geen grimmige gek die zich van kant wenst te maken, daar ben ik tot depressie aan toe te gelukkig voor. Dat verdomde optimisme ook altijd, misselijkmakend bijna.…

Het is het fata morgana dat de loper vastzet in zijn hoofd. Het is illusoir maar toch onomstotelijk waar. Er zal wel een verklaring voor zijn maar ik wil niet weten waar. Er zijn er die blijven stille staan aldaar. Die willen het voor eeuwig. Dat kan niet, als zij niet doorgaan wordt het een verloren beeld van een eenzame morgenster.…

'Wacht, ik kan dat andere bed tegen de deur duwen en de wielen vastzetten. Niemand die de deur dan van buiten nog kan openkrijgen. Wil je dat ik dat doe?' Hij knikte een beetje verlegen met een dankbare blik in de ogen. Ze liet het schoonmaakkarretje buiten op de gang staan maar nam de dweil mee naar binnen.…