Alle inzendingen over verschijning ondogmatisch

Zorgeloos komt gans Wammes Waggel binnen bij heer Bommel, die knorrig roept: "Geen tijd!" Uit Ollies pijp springt een dwergje, en verwijt: "Kras op! Ik zal je op de waarheid pinnen!" Het kwade ventje tiert buiten zinnen; de onwelkome bezoeker wil hij kwijt, is tot steeds strenger oordelen bereid, maar kan door zedenpreken niets winnen.…

Vol ongeloof staar ik naar de plek waar ze net nog zat. vond het niet eens gek Verbazing dat ze zich weer vertoonde, alsof ze zeg maar hier nog woonde. Als ik de plaats bevoel, waar ze zonet nog zat: voel ik haar warmte nog.…

Ze hangt daar hoog, van zilver zacht, een spiegel in de donk’re nacht. Ze waakt terwijl de wereld slaapt, haar glimlach aan de hemel straalt. Ze kust de zee, de wolk, het gras, en maakt van schaduw stille was. Een droom zo puur, een licht zo klaar — de nacht lijkt minder eenzaam daar. De wereld houdt haar adem in, de wind beweegt op teugen…

Abraham betrad nooit een bedehuis, las evenmin aan God gewijde boeken. Zijn hart minde het ongedwongen zoeken, verder dan schrijfstift of vertrouwde kluis. Hij trok door weiden, over hard steengruis, zag de sterren der vage hemelhoeken, zou dikwijls vreemde volken bezoeken, wist zich overal bij de Schepper thuis. In onze dagen brengt de…

Een mysterie dat onopgelost blijft een leegte die gevuld zou moeten worden door jouw herinnering die steeds bovendrijft Ik schud mijn kaarten maar alleen de boer valt te beklagen en de ouden der dagen kunnen mij verklaren waarom hij verdween En het licht dat hierbij verscheen verlaat mij nooit meer ook al bedriegt het me steeds weer…

zomaar de ruimte in zal gaan zonder vang- of internet zijn database op hol zal slaan gegevens naar de maan alles heeft een eigen schaal de menselijke als normaal maar ook in groot en klein zullen er extremen komen bizarder dan een invalide wereld ooit zal kunnen dromen toch zal zij nog altijd menselijke trekjes in haar verschijnen…

't Evangelie zal zich statig voordoen bij hen die het Woord aandachtig lezen, kan in dagelijks leven grillig wezen, het gewaad van een spitse mop omdoen. De engel geeft een opbeurende zoen op het gemoed, uit zwaar peinzen herrezen, is niettemin een onvatbaar wezen, snelt soms heen als een angstig waterhoen. Die hemelgeest mag mensen gadeslaan…

Terwijl het regent tussen u en mij is elke afstand bezig te vermind'ren. Ieder figuur aanschouwt zijn overzij zonder zich door de stof te laten hind'ren. En vage sluiers nemen omtrek aan. Een omgekeerde orde is op handen. Ik zie uw ogen in de regen branden. Om mijn gelaat liggen uw natte handen. Ga niet meer heen. Of laat mij medegaan.…

De hemel gloeit in rood, een zeldzaam teken de bloedbaan rijst met brandend licht zij werpt haar schaduw, zwaar en dicht een wonder dat ons allen stil doet steken. De aarde fluistert zacht van oude dromen het firmament weerspiegelt haar gezicht en sterren knikken eerbiedig in het licht als boden uit een tijd die eens zal komen. Zo…

Geen Pennewip met brilende argus-ogen hebben wij ooit één regel toegedacht. Geen jongedames, die beheerst en zacht, als door een rietje, van de lettren zogen. Geen kenners die, waar zij nooit jokken mogen, trouw prijzen wat vertrouwd is, langgeacht. Geen vakmanswijsheid hebben wij betracht, geen boekwinkeltriomfen overwogen. Geen koster,…

thuis doe, daarvoor kraait uiteindelijk geen haan in mijn reeds door mist omgeven donkere avondwereld zag ik zojuist vaag zo een opgesierde ruiter rijden merkwaardig, zo’n opgedirkte oude passant in deze koude tijden doch hoort, wie klopt daar kinderen, schoot door mijn gedachten die folkloristische beeltenis zag ik even voor mijn raam verschijnen…

Ach ja, een kerstgedicht. Mensen verlangen graag een hoogstaand tintje, een aura boven hun boodschappen. Het geboortefeest van Jezus is immers lang geleden. Hoe die vreugde van toen naar ons dagelijkse doen vertalen? Schrijf dus een kerstgedicht. Dan kan de vrede op aarde dalen. Begrijpen we misschien een pietsje waar we onze knusheid aan…

Hoe zijn de ware hoorders van Gods Woord? De Bijbel wil zich voor elk mensenleven als een sterke, trouwe wegwijzer geven: Naar het Koninkrijk zoeken, moedig voort. Wie nimmer van dit Boek hebben gehoord, of in lezen ervan weinig bedreven, tonen dikwijls een blij en zuiver streven naar het recht, dat de Heiland bekoort. De Heilige Geest laat…

je stapte jeugd in overmoedig grote passen met sneakers die in wit bij jouw totaalbeeld pasten met soepele armzwaaien begroette jij de wereld met dromen om verder te komen omdat jij al heel lang de regie over eigen leven had en nam in uitnodiging voor warm samen jouw verschijnen gaf de sfeer het stukje zon dat vandaag ontbrak…

vaker van die deja vu’s gehad maar deze keer was het duidelijk veel meer en intenser omdat ik vlagen van verse verf rook uit frisse kleuren ik ben je achterna gegaan heb in vele lichtstralen gekeken waar jij was gebleven de warmte die jij gaf leidde mij langs de trap naar beneden die naar de graven liep het vurige in jouw verschijnen…

je talmde tussen de lange halmen haver die rondom het kapelleke stonden er was wat drempelvrees waar licht door duister naar binnen keek de deur kraakte al jaren hetzelfde lied het interieur wekte geen verbazing meer alleen de kaarsjes brandden niet gedoofd door onverwachte vlagen de zijramen schemerden vaag geruststellend…

Hier woont een filosoof met geitenogen en bleke, uitgezakte pukkelwangen. Medusahoofd wol gruwelijke slangen, onrustig golvens of juist vastgezogen. Maar alle zeemansmythes zijn gelogen. Dit dier zal nooit de Nautilus*) omhangen. Alleen de krab versteent, die wordt gevangen. Het weke dier krimpt om zijn onvermogen om meer dan kliederaar…

Oh lijf van steen. Het was je gebeente waar ik om ween. Je geest was oud en je ogen koud. Je was als Job onder stof en zand. Die vrouw, haar lijf, je verloor je verstand. Je slikte pillen, je geest was dood. Wie kijkt er nu om, naar iemand in de goot. Zie daar was een engel met vleugels licht en pracht. Het trok je omhoog uit je graf,…

Ik ben al dicht bij je, dat weet ik zeker; Je verschijnt mij in elke nacht, Het is als vroeger, warm, vertrouwd en zacht. Misschien is bijna leeg mijn levensbeker En 'k zal weer bij je zijn, nog onverwacht. Ik word soms moe van het ellendig zwerven In deze warre oorlogsfoltering; Wist ik maar dat mijn schip op d'eeuwge werven Wordt…

Mijn hoofd is bloot, en jij, niet eens zo groot en zonder slurf (nou ja), toonbeeld van schoonheid, na zoveel jaar durf jij nog steeds genadeloos aan mij verschijnen. ----------------------------- uit: 'In de piste', 1984.…

Ik zag vanmorgen de gestalte van de opgestane Heer in wat we lazen en in wat we hoorden de nieuwe Adam heeft mijn ziel geraakt mijn leven tot die nieuwe mens gemaakt toen ik me in de omstanders verplaatste hun blijdschap en verwondering me eigen maakte, de rennende discipel hijgde hoorbaar in mijn oor. Met allen die rondom mij stonden…

epifaniën altijd zingt die naam voor mij een zonnestraal…

Geestelijk zieken ook krankzinnigen genoemd ervaren het gangbare leven als een warrige misschien kluchtige vertoning komen driftig of gemoedelijk hun eigen wil na ze kunnen angstwekkende monsters zien daarbij prachtige gestalten horen soms stemmen die waarschuwen en dreigen dan plotseling opwekken spreken dikwijls met deze verschijningen…

De herders keken ooit verwonderd naar het licht dat voor hun ogen verscheen; en zij waren overdonderd door de verschijning van een ongekend fenomeen. Vervolgens vanuit het verre oosten gingen de drie koningen op reis. De ster zou hen de weg naar het kindje Jezus wijzen. Een wereldmuze op engelenwijs.…

Jezus ging op Tabor verschijnen en ze zagen Hem plots verdwijnen Zijn gezicht spierwit vroeg men: wat is dit? deed Hij die truc met wolkgordijnen?…

Dus als je straks gaat slapen, en ik in je droom verschijn…. dan hoef je slechts te zwijgen, het doet niet langer pijn!…

Dus als je straks gaat slapen, en ik in je droom verschijn…. dan hoef je slechts te zwijgen, het doet niet langer pijn!…

Een prettige verschijning met een mooie lach. Uiterst speelse ogen troonden zijn gezicht. Door de vele lampen helemaal verlicht. Een spelletje van oogcontact begon. Ik wist niet meer dat het spannend zijn kon. Ik zat steeds te kijken of jij wel keek. Waarna ik snel je blik ontweek.…

Die lijnen op jouw gezicht kleuren donkerder dan ooit kan ook komen door dit licht zelfs jouw blik lijkt zo verstrooid En die rimpels rond jouw ogen mis je sprankelende lach was het schuld of onvermogen dat ik het niet eerder zag Neem jou stevig in mijn armen trek je heel dicht tegen mij laat mijn liefde jou verwarmen en voor even zorgenvrij…

De zon komt op en gaat weer onder De maan verschijnt en verdwijnt Jij bent daar en gaat weer weg Ik hou van jou Dat blijft…