Alle inzendingen over vriend van vroeger

opgesloten in mijn aftakelende lichaam moe en verdrietig van mijn eigen lijden gulle eindigheid in besloten ruimte verloren vrienden van vroeger hoop op bevrijding van bezetting van pijn en verdriet in overvloed nu wachtend op een stem uit de toekomst afscheid van achterblijvers in een dode ruimte mijn kracht is weggeëbd en uitgeput…

Bastiaan - vrienden van vroeger noemen je nu Hansje – je bent een opgeknoopte ballenjongenworst geworden volgepropt met geretoucheerde verlangens naar een magere: “you need the full package for the playboy look” Hans, je bent een bange Lippizaner zonder ballen.…

eenzaam bewandelden zij de weg zij, voor wie het leven niets bood en waar het leven uiteindelijk eindigde in een totaal onbelangrijke dood als schimmen bewegen ze zich voort vergeten door vrienden uit vroegere tijden afgedankt door de wereld, waardeloos verklaard door wat anderen over hen zeiden een voor een slaan ze de weg in allen ongelukkig…

Zie ik vrienden van vroeger daar maar geen toekomst of later. Ik wil verder maar bewegen gaat niet, dus haast in paniek probeer ik te praten. Maar voordat ik het doorhad liep mijn mond vol met water. Nu kijk ik van bovenaf en heb ik mijn eigen gedachten in de gaten. Als je de bodem van jouw verleden kan zien en hierover gaat praten.…

papier wit de kleuren mengend het angstig rood ook de geuren de luchten de lege straat het omhoog geschoven asfalt wortels van mijn bestaan de verhalen van mijn vader ver maar dichtbij de lokkende polder op sloten al het onbetrouwbare ijs met daarnaast de oprukkende snelweg foto’s met een spiegelreflex stilleven van tomaten in de zon vrienden…

De gele linde glimlachte In 't avondrood zo moe, En stak de vriend van vroeger Trouwhartig de armen toe. En zij sprak nog haar tale Met de eigen innigheid, En neurde op de oude wijze Een lied uit vroeger tijd.…

Eiland van zon,zomerse bron, koffers vol luidruchtig vertier reizigers meren af en aan in vrijheid...om weer weg te gaan maar jij zei de winter is hier een oase van rust en stilte....voor de storm wanneer een boot soms niet uitvaart of opdoemt uit een mist van verlangen naar vrienden van vroeger om samen te lachen, te praten later…

was je altijd buiten vroeger had je gewoon een vriend…

Later snelt op mij toe, wordt vroeger. Telkens een vriend voorgoed verdwijnt, groeit de leegte van het woord. Later haalt het niet -een klankomhulsel-. Vroeger vreet het op. Ik kijk lijdzaam toe. Machteloos.…

schaduwrijke gebied om bloemen te kussen zijn gedachten gaan liggen in een eindeloos bed zonder illusies of dromen ziet hij stilte bewegen zonder emotie een schaduw danst ritmisch in leegte hij telt zijn woorden als hij alleen is in de duisternis vol liefde en vriendschap hij betrekt zijn ziel in het verleden herinnerde vriend…

onder hanenbalken ingehaald door het sarcasme van tijd is vroeger niet meer zonder jou.…

Vroeger, het lijkt zo lang geleden. Toch kom ik meer en meer vroeger tegen. In het verloren huis de kartelrandkiekjes van oude vrienden, onafscheidelijk, maar buiten het lot gerekend, neemt de tijd een achterwaarts loopje en van lieverlee hoop je dat het ooit terugkeren zal...…

Steeds vaker zie ik mijn vrienden later en ’t later wordt steeds later en alsmaar vaker later tot aan te laat. Wat vroeger was is nu niet meer en dat verklaart het later maar mindert niet de pijn van het niet zoals het vroeger was te zijn en mindert evenmin het « zie je later wel ».…

ik word elke ochtend wakker met een ander leed en gisteren zei een vriend dat ik steeds meer op mijn vader leek nu begin ik dus meer en meer te laten wat ik vroeger in mijn vader haatte…

Hoe snel schrijdt de tijd Een foto van vroeger Verjaardag was thuis Daarna nog de kroeg in Arm om mijn nek Vriend liep te brallen Met gesloten ogen vierde ik mijn rijbewijs…

Dan doe ik mij maar schromelijk tekort, Ik doe niet als Jeroen met zijn vriend Theo. Diens mantelzorgvergoeding stoort mij zeer, De vriendendienst van vroeger is niet meer.…

De zee Water, adem Het zachte strand De kleuren die lachen We vinden de sporen Van die verloren tijd hoepelende meisjes Een zandkasteel van oude lucht Het geluk van limonade slome dagen in Juli we komen er nu langs koppeltje duikend in ons hoofd We zien de zee die altijd blijft altijd blijft zingen…

Coronale kanteling woensdag 25 maart 2020 Op anderhalve meter schijn je verderaf dan ooit, ongenaakbaar voor elkaar, amper adem voor onszelf, mijn hand verdacht, jouw armen geweerd. Toch ben je op anderhalve meter dichterbij dan we eens konden dromen, samen in Wuhan, Bergamo, Brussel, tot stilstand gekomen onder een lucht die van ons hels…

zag ik een vriendje van vroeger was het een oude man maar toen ik hem hoorde praten dacht ik die ken ik ergens van…

Kajsa en Ursula: een prachtig stel Opeens is Oekraïne onze vriend Kijk deze wapens hebben ze verdiend Zo spelen zij hun politieke spel Ze waren vroeger vast goed in Stratego Kijk uit een bom! Oh nee het is hun ego…

Denkend aan vroeger. Wat is er overgebleven, van allen die zich vrienden noemden, waar ik alles aan heb gegeven. Nu besef ik deze vriendschap heb ik steeds moeten kopen. Zolang ik alles kon geven stonden alle deuren open. Maar een ding weet ik zeker nu, vriendschap is niet te koop.…

Pils, koud en rauw. Een wit gezicht en een lijf van goud. Mijn vrouw weet dat ik van jou hou. Maar schat schenk mij nog een pils koud en rauw. Ik drink niet snel maar ik zuip al gauw. Het houdt mij jong dus ik word nooit oud. Maar schat schenk mij nog een pils koud en rauw. En na een hele dag door zuipen ‘s avonds alles weer uit kots. Nou…

Een trouwe vriend Ik dacht een trouwe vriend te hebben een vlieger zou ik met je oplaten als jij beter zou worden want jij maakte jaren geleden een vlieger voor mij toen we nog jong waren helaas bleef hij aan de schoorsteen hangen en nou vraag ik eigenlijk waarom welkom in mijn huis ontvangen gewoon eigen volk gezellig eten een glaasje…

Stoffelijk niet van deze wereld verankerd in hart en nieren levendig in volle weerbaarheid, geen diepe smart, een sterke eigenheid valt niet uit de toon onmiskenbaar consequent voorafgaand aan een zekere dood ontsproot zich het dichterlijk talent een eigenschap waarvan iedereen genoot waarin een creativiteit wordt herkent had hij niets…

Naasten vinden het normaal dat ik vroeger uit het leven stap. Ik hoef geen schuldgevoel te hebben. En daar ga ik. Een mooi plekje uitzoeken. Rust. Na een leven dat geleefd werd. Ze zullen het mij niet kwalijk nemen nee. Ze zullen zich mij herinneren als een vriend, vrolijk en trouw. Waarom ben ik geen hond?…

Ze moesten inderdaad gaan, ik had het gezien aan hun gezichten die langzaam veranderden van die van kinderen in die van vrienden, van die van vroeger in die van nu. En gevoeld en geroken als ze me kusten, een huid en haar die niet meer voor mij waren bedoeld, niet zoals vroeger, toen we de tijd hadden.…

een nieuw boek wordt geopend het nieuwe leven begint de eerste bladzijden worden beschreven daar waar de bepaling van het leven begint de hoofdstukken die volgen geven richting aan de levenszin hoe het boek zal eindigen bepaalt de zingeving van het begin…

Dag lieve vriend, in je houten kist, oh als je nou eens wist, de zon schijnt met bleke stralen en ik sta met enorme uithalen te janken als een kind. Dag vrind.…

De Geus Een reus Geen keus Maar hardcore Hoolie Veel gevoelens Komen Los Vaak de gebeten hond De klos Maar schijt aan alles Een piraat puur Het leven is leven Bier Vol vuur Voetbal En vrouwen We gaan je eren Jij Geus Er is geen later Is geen keus Rust zacht maatje…

Ik weet nog moeder vroeger als ik de slaap niet vatten kon omdat de regen aan de ramen ruiste de avond door de kamer liep dat jij kwam zitten bij mij en zacht een liedje zong totdat de slaap begon te knagen aan mijn ogen en dat heel traag een droom uit klanken steeg die ik nu nog kan horen wanneer de regen ruist en jij weer bij mij zit…