Alle inzendingen over we kwamen toch uit h

welke vis is de aap van de mens in zee was het wel een vis niet een neteldier kwal of zeeanemoon komen we uit kelpwouden alg of planktonnetje wat met Wadden oester mossel zeehond sint jacob in een schelp hou maar op ik hou het op de soepschildpad ze zeggen de soort is bijziend voorziet mensen in de stranding soms van een liefdesbeetje…

De contouren de horizon de zon de lucht de wolken Dat plaatje vanuit jouw plaats vormt een palet aan kleuren vooral veel groen met veel schaduwen in het zicht Klik...foto gemaakt! Fotograferen is als schilderen met licht!…

Verstrengeling en vriendjespolitiek Wat declaraties, ellebogenwerk Geritsel: wat is het handelsmerk van Wilma, Jos en Ton, de hele kliek? Vult ú maar in en constateer met mij: Er zijn wel erg veel VVD’ers bij…

Over het lijden heen staan we stil bij afsluiting van het verleden als rustpunt voor aandacht en (h)erkenning als eindpunt van het leven als opmaat voor een nieuw begin…

die berg kerstkaarten zal ik nu versturen een jaar geleden zat ik hier ook te schrijven ik ben al tot de H ik blader in mijn beduimeld adressenboek de hark van de dood nam drie geliefden mee ik ben al tot de M geboortes waren er, bruiloften in de zon vrienden verdwenen er kwamen nieuwe bij ik ben al bij de V…

Ik heb de deur niet open horen gaan en ook niet dicht Nu ik wakker word lig ik hier alleen en is het licht Ik weet niet eens of ze hier echt was of in mijn dromen Sterker nog, ik wil het niet eens weten Ik ben dus niet droevig, en ik heb ook geen pijn, omdat ik weet dat ze vanavond weer bij me zal zijn Maar hoe moet ik in hemelsnaam…

Verkleumd en kuchend lag hij in zijn krib terwijl de wierrook om zijn neusje kronkelde. Hij was teleurgesteld, zijn oogjes fonkelden. Wat moet ik nou met mirre, dacht hij sip. Had Pampers meegebracht, in plaats van goud ! En babykleertjes, want ik heb 't koud.…

De klap die kwam kan ik vandaag nòg horen: schuimbekkend vloog de arts de kamer uit, kwam terug en schoof een lasbril op m’n oren. Maar ditmaal zag ik s t e r r e t j e s voor de ruit! Doch déze observatie hield ik vóór me, en prees het zicht. Kwam thuis op het geluid.…

Het t-shirt dat ik voor 2 Euro kocht Blijkt dus gemaakt door Indiase meisjes Vroeg oud gewerkt voor onze mini prijsjes Vindt H&M dat weer te vergezocht? Wat weten we veel smoesjes te verzinnen Voor al het garen dat we hierbij spinnen.…

We hebben al een luchthaven van faam Een vliegveld dat met S C H begint Iemand die iets beters nog verzint? Ja! Een airport met twee steden in een naam! De fusie eindigt in een total loss En wordt dan weer gered door Wouter Bos…

De tijd tikt door tik tak onvermoeibaar door tik tak de tijd kent geen stilstaan, vertraging of uitval tik tak de tijd kent noch historische reflectie, noch voortschrijdend inzicht tik tak de tijd laat geen seconde verliezen tik tak de tijd gaat altijd met de tijd mee tik tak de tijd altijd op tijd tik tak NU HET SPOOR NOG! kedeng…

Het doel waarnaar de ouders ten opzichte van hun kinderen hebben te streven is dit: zichzelve overbodig te maken.…

Wat is leven. Is het mijn hartenklop? De omloop van mijn bloed? De regelmaat van mijn adem? Die vragen komen in mij op. Dit zijn slechts de instrumenten, die voor het leven nodig zijn. Hoe komt het dat ik vreugde vind in de schoonheid van een bloem. En blijheid bij het spelen van een kind. Hoe kan het dat ik liefde voel, voor iemand die…

recht tegenover de ingang van Artis één hoog boven zat mijn struise lief uit de Friese Wouden Chinese bloemetjesjurk blote voeten in de natte teil het stommelde op trappen daar werd aan de deur geklopt zij lachte breed uit weet je dát is de Here Reve van twee hoog boven laat hem alleen binnen als hij in ware zinnen Onze Lieve Heer…

Alvorens ik ter wereld kwam wist ik zo van te voren, dat ik met al hetgeen ik vooraf op mijn schouders nam; niet in wanhoop zou worden geboren.…

Naast me kwam iemand Ik keek en vroeg ben jij het, H?, Hij zei: verrek!…

Mocht de hemel en de aarde, in mijn nabijheid toch vergaan, mogen we vragen wat we hebben misdaan, sta me toe nog een keer van je lusten te proeven daarna komen we samen naakt in het felste daglicht te staan.…

Zij ligt er moerassig bij, slijk, water een vuile brei. De jeugd lijkt uit haar lijf verdwenen, de hemel is zelfs aan het wenen. Moeder, waarom doe je mij dat aan. van jou komt toch mijn bestaan. Laat me weer even bloeien, laat vergeet-mij-nietjes op mij groeien. Ik word vruchtbaar door het zaad, van duizenden gewassen, gans…

De Eurocrisis is weer opgelaaid Het H woord blijkt ineens niet langer heilig Uw zuurverdiend pensioen is ook niet veilig En overal zijn ratings teruggedraaid Daar praten we nog weleens over, zéker Maar éérst het nieuwe liefje van Henk Bleker. In Nederland gaan de belangrijkste nieuwsfeiten vóór.…

Haar ex, Had last van zijn dreigreflex Was het daar maar bij gebleven Dan was er nog mee te leven Zat ze nu niet met een angstcomplex. Maar is je ex, werkelijk ex, Dan is je situatie vaak complex.…

dit is pure kul het spel van ja nee misschien zelfbevestiging zeg maar wat het moet zijn wanneer ik heb niet eeuwig de tijd h.…

Ter meerdere eer en glorie van de Parel, De Spekspaarder, de Oogwens en H.…

Eindelijk kwam er witte rook uit de schoorsteen De schoorsteen van mijn 'rookige' avondleven Ik dorste het verslavende vuur Ik maakte al wat ik had aan tabak nat Ik had er meer dan tabak van Vooral van het kopen van zo’n pakje Vooral van de schrijnende verpakking Vooral van de stijgende kosten Ik brandt me er niet meer aan Ik brandt…

Dichten is liegen op een hoger plan, van een heggenmus een zwaan maken als deze onschuldige het lijden kan om nonchalant de kosmos raken, nu nog met een uitgestoken vinger in de pap, trekt daarmee een smetteloos laken over de lappendeken van de laatste zomerdag, achter deze spiegel staat een droombeeld wat zich laat herkennen, de hemel…

maar we zijn niet alleen we zijn niet alleen…

wanneer woorden tijdloos lijken zich warm weken op witte rotsgrond lente als oogst wordt binnengehaald met helderblauw en hoog plafond dichtbij en in de vertevloed van de ochtendmeeuw die zilver, haast als licht, uit mijn ziel tevoorschijn komt begraaf me dan en alleen dan in het geluid van de zee hoorbaar tot in vele andere levens…

het ene na het andere rouwproces gilt in wat eens mijn thuis was alles wacht op een teken van leven ook jij het lawaai neemt toe en toch lijk je op de stilte ik knik dezelfde avond nog en ontvlucht iedere kamer waarin het zicht op mezelf ondraaglijk is…

In stilte wagen we ons af te vragen wat het komend jaar ons straks weer brengen zal, kabbelt tijd weer als deze vroege morgen of zullen al onze pogingen slagen om nu op te veren uit dit diepe dal maar vooralsnog blijft de toekomst verborgen.…

steeds meer vult de schaduw van het huis zich met verhalen la vie sans rose signeert de sombere vragen die nog roerlozer dan ooit voordien de zon schuwen ik laat mezelf los vastgebonden aan het bord - te koop - en zink onberedeneerbaar in de transparantie laat niets achter dan een liefde en een kat die zich vasthaakt…

Want zitten in die mallemolen is echt helemaal niet fijn: want het enige wat we allen willen is toch om gezond te zijn. De mallemolen van het leven is er net zo een die door blijft gaan besef alleen lieve meid dat; we met zijn allen achter je staan.…