inloggen

Alle inzendingen over getijden

224 resultaten.

Sorteren op:

De zon

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.313
Lieve meid, de lucht is dronken, want die schandelijke zon heeft een wonderwijn geschonken uit de hoge hemelspon en opeens – aan alle zijden - van die lichte toverdrank staan de wegen, staan de weiden tot de polderboorden blank. Uit de kruinen, langs de stammen, door het diep verwonderd woud - dat de grove schorsen vlammen - druipt het…

Het verschiet

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 543
Tot in de donkerste spelonken Van levens alverlorenheid Heeft mij uw zuiver licht geblonken, Mij uw gedachtenis verblijd. Nog uit mijn bitterste uren klonken De woorden op aan u gewijd. Gij waart mijn heul, mijn troost, - gij zijt De enige toevlucht, mij geschonken. Nu is dan ’t ogenblik gekomen, Dat we aan de nieuwe morgen staan, En de…

Weldaad

poëzie
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.514
Onbeschrijfelijk weldadig is het, uw genegenheid in ons innigst uur genadig over mij te zien gespreid, is het, in de kalme landen waar gij zorgend zijt, te gaan,- is het, aan de wijde stranden van uw klaar geluk te staan. In de stilgelegen dagen, waar het leven mij gebeurt, heeft uw licht in mij gedragen, ieder ogenblik gekleurd, mij verhelderend…
Jan Prins20 november 2018Lees meer…

HET LICHT.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
Wij zaten aan het kalme plein, voor 't open venster van ons klein vertrek, de avond te beschouwen. Wij zagen hoe de hemel, bleek en ver, over de gevels week van de ons omringende gebouwen. De gave stammen, vast en rond, van olmen stegen uit de grond en hoog, om de verspreide kronen, zagen wij voorjaarsvogels al de uitgebreide schemerhal…

[ In mijn hoofd zit jij ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 9
In mijn hoofd zit jij daar nog, om ons waait de wind – van jouw verhalen.…
Zywa29 juni 2020Lees meer…

getijden

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.225
zoeken over de grens van de schaduw is een wens het blijft bij een schuchtere verbeelding van ravijnen die ik vul met goden of te zoete rozijnen soms schep ik een verduisterd einde, opgaan in niets van al het zijnde zo bewegen mijn getijden als liefde en verlies van vermijden of bezitten het is maar net hoe het gemoed…

Getijden

netgedicht
3.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 646
zullen dagen lengen wanneer de zomer een regenjas draagt worden nachten korter wanneer ogen niet omzien naar uren die tussen zon en maan verbleken luiden klokken de lauden in of worden korte metten gemaakt met lofzangen en psalmen wanneer in het raamkozijn schaduwvleugels worden gestreken…
Hanny17 juni 2009Lees meer…

Getijde

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 77
In dit alles Wil ik zijn In dit moment Wil ik zijn Woorden vertragen Het oneindige denken Dit moment vergaat Voor ik me kan bedenken Moment tot moment Bewustzijn vergaat De eeuwige beweging Komt en gaat Het licht komt tot mij Zindering van het nu Verlaat me en verlos me Ik kom tot u…
meint15 augustus 2014Lees meer…

Getijden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 117
Een vanzelfsprekende Herhaling van Komen en gaan Voorspelbaar, zeker   Wat is het met water Dat aangestuurd door Onzichtbare krachten Land verovert en afstaat   Het water komt op En verandert Minuscule zandkorrels Veranderen van plaats   Ogenschijnlijke herhaling Van zetten is Veel meer dan Enkel eb en vloed   Water ebt weg Afhankelijk…

Getijden

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 124
er knagen voorwaartse stranden aan mijn kleine schelpenhuid, zo luid als tijdloos verzanden als hellevuren branden of groene weiden van mijn gemoed, ga ik op de vlakte langs eb en vloed met deze stroming mee er velt een avondgericht een doorschijnende zee van eeuwig bloesemlicht…
Iniduo9 februari 2016Lees meer…

Getijden

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 66
uit de zee gekomen aan land afgezet je toen opgericht vol met te vervullen dromen voor een toekomst met een nieuw vergezicht toch altijd zal je gemoed onderhevig zijn aan dat van de zee voel je heel ver weg heel onbewust gedwee nog steeds haar eb en vloed…
catrinus25 februari 2021Lees meer…

in lichtend mooi verlangen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 196
nog zoveel jaren lang zullen wij buitelen in de nieuwe getijden van onze gedachtegang uit schemering en duister zijn ze in komen en keren zo zwierig mooi opgerezen goudfonkelen nu in onze tijd zo warm en dichtbij in lichtend mooi verlangen…

Zilte getijden

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 171
de zee verwacht mij vandaag om mijn liefde te strelen als ik haar daar naar toe draag kunnen blonde lokken spelen er kleeft zand aan mijn voeten kruipend omhoog, ziltig gehecht kom eb en vloed even groeten opdat het woord wordt gezegd op de grens van mijn land beweegt even de horizon gedachten hebben het bemand maar ruikt zij, net…

Ongewis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 89
de sporen in het zand die ik gisteren zette zijn vannacht verwaaid zou ik ze willen zoeken de wind die nam ze mee de vloedlijn kruipt omhoog als ik langs het strand loop ik weet van de getijden die mij nog steeds verrassen als onvoorziene golven mij meesleuren hoe kan ik weten of ik aan het einde van de de dag de Avondster begroeten…

Periodiciteit

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 79
Leven en dood ziekte en lijden hebben hun plaats binnen de periodiciteit zoveel wat we ervaren heeft twee polen zoals dag en nacht donker en licht hitte en kou zo raakt eb de vloed ook nooit kwijt we kunnen het eenvoudigweg niet verklaren het ligt verscholen in wat wij steeds waarnemen als het keren van het tij…
Cor van Vliet26 september 2015Lees meer…

adempauze

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 245
ondergedompeld opgeschoond adem en getijden pauze…

zee

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 296
golven gevangen in het web van getijden bestuurd door de maan…

De dagen lengen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 647
De dagen lengen, terwijl de maan terugtrekt met het getijde.…
pebbe31 juli 2005Lees meer…

opgewaaid

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 87
opgewaaid water in de krommingen der zee schuren getijden…

droom na droom

gedicht
3.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 11.938
droom na droom splijten de rotsen open steken ravijnen scherper af verstuivend gebied getijde na getijde onder de blauwe koepel tekent helder een woestijn terrassen van zand resten van een tempel in stralende verlatenheid ------------------------------------ uit: 'Verstuivend gebied', 1979.…

Opgewonden

netgedicht
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 237
Getijden van erotiek Het uurwerk van leven In opgewonden staat Doet het hart stoppen Ivan Grud…
Ivan Grud14 december 2007Lees meer…

Getij

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 112
Gevormd door de striemende wind de getijden zijn vervlogen Zacht adem ik over zee jouw naam golvend en zo bewogen…
Sanne7 augustus 2014Lees meer…

Langs het Getijde

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 339
Het schemert, en Waar 'k wijkend het getij beleef, Ruist het getijde op mij aan En wist wat 'k in mijn hart beschreef - Wat 'k heb gedaan. Het schemert, en In 't ruisend wit getijde zie 'k Een bleke, vreemd geworden geest - En 'k peins naar wie ik was - naar wie 'k Eens ben geweest!…

luctor et emergo

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 247
loslaten opkomend afgaand langs de vloedlijn mee met de getijden wegebben gevoelens pijn verdriet komen en gaan drijven mee naar zee loslaten…
Bij1 juni 2006Lees meer…

verschil

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 218
mijn voeten op niveau van eb mijn hoofd op dat van vloed de zee maakt het verschil van zandgrond tot zeebodem van ooghoogte tot zeespiegel…

wieldrukkunst

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 186
getijdenpoëzie verslonden door de golven…

Groene blaadjes veranderen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 203
Herfst met je prachtige kleuren, wat doe je met de groene blaadjes Ze vallen met zijn allen, dwarrelen zachtjes naar beneden Op het altijd groene gras, vochtig nat amper te maaien en ik denk terug aan de lente, de kale takken toen, die langzaam omgetoverd werden in blaadjes prachtig groen. En zo, is de cyclus rond, zo zal het altijd…
Johanna5 oktober 2014Lees meer…

Voorbij de schemering

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 210
Neem mij bij de hand, beweeg met de getijden en dans je hart uit je borst. Kom, laat ons de wereld voorbij en toon je ware gezicht in mijn dromen.…

Getijde IV*)

gedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 6.282
. ----------------------------------------- uit: 'Rollende stenen, getijde', 1991. *) Dit gedicht maakt deel uit van het vierluik 'Getijde'.…
Meer laden...