inloggen

Alle inzendingen over vogels OR natuur OR dichters

14811 resultaten.

Sorteren op:

Waar groen blauw kleurt

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 261
Waar groen blauw kleurt geeft ruimte de lucht, Mijn natuur neemt de vlucht Ik kom thuis bij mezelf en vind er rust…
De Hertog21 augustus 2010Lees meer…

briev an sintuklaas:

hartenkreet
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.817
Avast budankt or, sintuklaas! Petrik O ja, geev ju paart ma un klondje fan mei! Avast, dus. O ja, en netuurluk de groetu an pied!…
Peterdw.16 november 2007Lees meer…

To the point !

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 212
dat wil je niet weten wereldstad, Amsterdam een dorp vergeleken bij Mexico rode lap voor een stier maakt hem gek, dol hier of daar to be or not to be? keuzes en nog eens keuzes in een ultra-moderne tijd ook zijn er nog het berbers dorp met berggeit hondenpoep, kattepis dat is geen... geheit!…

DE EENVOUD VAN HET 'GOED'

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 130
sjansend door het grote appartement Maar het echte geluk zit hem in kleine dingen Onze lach welke elke dag op onze lippen ligt Ja, ja en dan de spullen, de bullen, de troep ‘Je kan maar op 1 stoel tegelijk zitten’ En ook maar aan 1 tafel en op 1 bed liggen En met ‘lepeltje lepeltje’ kan je dat nog delen ook En drinken uit 1 kopje, beker ‘to go or…

Je weigert de strijd

gedicht
3.0 met 41 stemmen aantal keer bekeken 16.753
Je weigert de strijd waar ik meester in ben: in holle wegen, in struikgewas besluipen, bespringen, met onbesliste uitslag. Op open terrein daag je me uit, overwint gemakkelijk en rust naast me uit in vol vertrouwen. ------------------------------- Uit: 'De harde kern', 1994.…

Gelukkig zijn

gedicht
3.0 met 61 stemmen aantal keer bekeken 23.854
Gelukkig zijn; en niet weten waarom; en soms naar buiten kijken waar de lucht donkerder is dan de steen, alleen een fabriekspijp nog donkerder afsteekt, en bang en gelukkig zijn. Een geluk dat geen raad weet; men bekijkt een glas met aandacht, er is een barst in en lacht en wiegelt het hoofd als een kindse oude vrouw die een broodkorst van…
Frida Vogels14 september 2005Lees meer…

Je dacht met trots dat je mijn page was

gedicht
2.0 met 54 stemmen aantal keer bekeken 20.719
Je dacht met trots dat je mijn page was. Je hielp me in het zadel toen ik uittrok, met alles toegerust. 'Nu is voor mij' dacht je 'de tijd gekomen om me klaar te maken.' Je wist niet dat ik, toen de eerste heuvel mij aan je blik onttrokken had, de teugels al liet hangen aan de zadelknop.…
Frida Vogels14 november 2003Lees meer…

Dit is voor jou

gedicht
3.0 met 110 stemmen aantal keer bekeken 28.683
Dit is voor jou; nu ik je niet meer spreken kan nu ik je zoeken moet in sporen je volgend op een afstand, steeds erop bedacht mij niet te verraden - spreek ik voor jou; al zul je het nooit weten. Ik ben niet wanhopig, ik ben je niet onwaardig. Ik heb een leven gevonden nu en hier. Maar een leegte heerst, als een duizeling, in de kringloop…
Frida Vogels16 november 2022Lees meer…

Waar heeft het me toe gebracht?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 243
Waar heeft het me naar toe gebracht? Is het mijn bloed dat stollend door mijn aderen gaat, Of is dat de kou die mij niet voelen laat. Het gemis van God die er toch altijd is? Wetend dat hij me nooit verlaat, Vanwaar dan dat pijnlijke gemis? Waar ben je Vader; riep Hij aan het kruis. Zonder God ben ik zonder huis! Wij begrepen elkaar toch eens…

dubbelportret

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 73
dubbelportret mijn secundaire aard belet mij onmiddellijk ervaren van gezien, gehoord, gevoeld pas later kom ik bij hoe of wat is binnengekomen je beelden gaan er niet meer uit dus dat zit wel goed ik poog te zeggen dat ik van beelden van mensen hou die ze tonen zoals ze zijn die zijn zoals ze zijn dat ik van uitvergrote perfectie…

op eigen vleugels (tanka)

netgedicht
1.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 781
vol overgave voeden zorgzame valken hun dierbare grut tot krachtige vleugels weer boven het landschap zwieren…

twinkelaars

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 767
-kleine ode aan een trouwe vink- als een vaste gast in onze tuin begroet ik hem in zijn eigen taal klinkt over en weer een vrolijk gefluit van twee bevlogen twinkelaars…

Reiger

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 132
Met vleugels gespreid in de zon gelijk een heer in zijn loden jas, stond roerloos wachtend aan de plas de blauwe reiger toen mijn dag begon. Zijn wijds geopend vleugelpaar vergaart het zonlicht op zijn buik, als ook de bloesems in de vlierstruik zich lavend aan het warme voorjaar. Het riet dat golvend wisselt van klank door wind soms hard…

klein zomers leed

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 178
de zomer leent zich niet voor een gedicht met diepgang wat ik schrijf blijft luchtig en heeft weinig om het lijf natuurlijk het is het seizoen hoor ik alom maar voor de dichter blijft het behelpen…

DE VOGELS

gedicht
3.0 met 73 stemmen aantal keer bekeken 21.615
De vogels in het stedelijk luchtruim schrijven een winterbrief aan de mensen in de straten. Cirkelend op het witte blad van de hemel zijn zij hun eigen letters, veren en kraakbeen. Al hun zinnen beginnen met uitroeptekens. De taal der vogels is vol gevleugelde woorden. Weinigen kunnen hun kraaienpoten lezen.…

Vogelmeisje

gedicht
3.0 met 59 stemmen aantal keer bekeken 17.610
Vroeg in de ochtend ontmoette ik het vogelmeisje. ‘Waarom ben je zo bedroefd?’ vroeg ik aan haar of zij aan mij. ‘Omdat wie mij zoekt komt als ik er niet ben en schreeuwt en huilt omdat ik niet te vinden ben; ik kan het niet horen en het maakt mij bedroefd.’ Neergelegd staat het meisje op (laat mij maar eerst opstaan, ik ken de…

Meer dan stof alleen….

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 750
wortels naar een mensenkroon en omkranst een waardig gezicht, een blijk van verwondering over natuur en de trek van vogels in een laatste vlucht, dat is meer dan stof alleen, een vertrek wat zich verstilt in een moment van tijd, herkent zich in een gerelativeerde zucht en maakt een afscheid mild.…
pama6 juli 2009Lees meer…

stramien in sepiatoon

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 92
de dichter in hem omgeven is door beeldschermen met allerlei afbeeldingen van natuur tot totaal random waarmee hij zichzelf verwende prikkels steken zijn hersenen hij schrijft, hij dicht erover en voltrekt zo weer een cirkel of een driehoek of een ruitjespatroon voor hem is het alledaags, bijzonder en gewoon en niets is meer vanzelfsprekend…

licht ontvlambaar

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
Wonderlijk schoon van natuur, dichterlijk vroom nogal obscuur. Deze blik gunnen met brandende ogen, dit hart verdunnen met veel onvermogen. Wijs de weg nogmaals in de goede richting, krijs je naam in het hiernamaals voor verlichting. Raak mij lichtelijk aan als goed gebaar, wraak mij dichterlijk als licht ontvlambaar.…
Jouke23 januari 2004Lees meer…

Wandeling

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 66
Wandeling Een wandeling in de natuur kan je iets prachtigs brengen. Een vogel vloog met mij mee. Hij floot op zijn manier: "mag ik een stukje met je mee.?" Mijn antwoord, was: "natuurlijk, ja heel graag zelfs." Een wandeling in de natuur, kan in je leven iets prachtigs brengen.…
Dick20 juni 2019Lees meer…

VREEMDE VOGEL......

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 626
Ik ben -eerlijk gezegd- een vreemde vogel Ik blaas mezelf niet op ben zelfs niet opgeblazen Ik wil ook niet langs hemelen drijven dan wel razen Ik heb wel wat weg van een felgekleurde kogel Toch heb ik een kop,ogen,snavel kortom:'n gezicht Deze dichter heeft zelfs over mij gedicht Noemt mij: een vreemde vogel nog net…

De Natuur

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 312
De natuur, zo mooi, Als een vogel zo vrij. Ik kom in de natuur En word gelijk weer blij. Ik zie de Flora, ik zie de Fauna, Zo mooi in de natuur. Ik ben verwijderd van de drukte Door een grote plantenmuur. Er hangt bloesem in de bomen, Er hopt een haasje vrolijk rond. ‘’Ik wil hier nooit meer weg!’’ Komt er uit mijn mond.…

Als een vogel zo vrij

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 46
De natuur is zo mooi. Als een vogel zo vrij. Ik kom in de natuur. En word gelijk weer blij. Ik zie de flora, ik zie de fauna. Zo mooi in de natuur. Ik ben verwijderd van de drukte door een grote plantenmuur. Er hangt bloesem in de bomen. Er loopt een haasje vrolijk rond. 'ik wil hier nooit meer weg' komt er uit mijn mond.…

Een vrije vogel zijn

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 138
Een vogel zie ik landen in de tuin. Of zou het dalen zijn? Hij doet dat omdat hij bij ons wil leren. Wat wij met vallen en opstaan doen. Zijn en onze natuur verkennen. Daarna vervolgt hij gewoon zijn weg. Zijn natuurlijke vrijheid tegemoet. Op weg naar alle openheid. Of zou dat stijgen zijn?…

Uitgesproken lente

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 241
sprekende verzen zij las ze als kleurige bloemen hij bracht ze als vlinders tot leven luisterrijke klanken als van zingende vogels kunstvol bij elkaar gebracht zo dichterlijk zacht dwarrelde hoop in allerliefste dromen voorbij als een bloesemregen rijkelijk florerend, echter kwetsbaar als beginnend mei * dichterlijke vrienden…

De natuur stelt nooit teleur

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 112
De natuur stelt nooit teleur. De natuur belooft geen onmogelijke dingen. We weten dat als de mei vogels weer gaan zingen nieuwe lente kleuren zich vermengen met een gekruide aromatische geur. De natuur stelt nooit teleur. De natuur schenkt beelden in waarheid.…

tussen de kruimels

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 134
Heen en weer kerende sporen dragen de onrust van vogels mee laten ze zich door angst verjagen of zullen ze verder gaan tussen de kruimels als overlevenden dichter bij de mens gaan staan…

Pinksterpracht

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 41
In de vroege morgen op pad in de natuur. Ik vind de rust die ik zoek, genietend van de zonnestralen aan de lichtblauwe hemel. Het is een genoegen om in de vroege ochtend veel vogels en andere dieren te mogen bewonderen.…

Meer dan stof alleen.….

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 73
de diepste wortels van het talent omkranst in een waardig gezicht, een blijk van verwondering over natuur en de trek van vogels in een herhaalde vlucht, dat is meer dan stof alleen, een vertrek wat zich verstilt in een fleem van tijd, herkent zich in een gerelativeerde laatste zucht, maakt het afscheid mild en rijk.…
Pama3 juni 2020Lees meer…

Solitair

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 472
Bovennatuurlijk natuurlijk. Maar dat doet zelfs hij mij niet na.…
Meer laden...