168907 resultaten.
To be or not to be
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
358 Europa, bevende, wankele man
zul je de haven tijdig bereiken
de eenheidsvlag nog kunnen hijsen?
Ademnood maakt je bang
angst verlamt jou, oude man
je verwordt tot een vlieg op het behang.
Je poreuze botten kraken
oh stok- en stokoude vent
zal je tijdig bij de haven geraken?
Wat koop je voor het sentiment
van oude adel, koning of vorst…
Familie geschiedenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
688 Ik wil de cirkel dichten,
Maar kom niet aan ’t eind,
Weet niet wat aan te richten,
Wijl ’t eind in d’verte verdwijnt.
De cyclus van mijn leven
Heeft een duidelijk, voor mij
’n Begin van horen zeggen,
En ’n onbekend einde.
De weg er tussen is zeer ongewis,
Kent pieken en dalen,
Alleen in mijn geheugen te verhalen,
Tot ik dat vermogen…
2 minuten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
112 2 minuten
we stonden weer stil twee minuten lang
uit eerbied voor de oorlogsveteranen
voor iedereen die gevochten heeft
voor ons vaderland
twee minuten gedachten
die spelen door mijn hoofd
de veiligheid die ze ons boden
het bloed dat de straten kleurde
jongens die hingen in de bomen
levend of al doodgeschoten
kansen van te voren al…
Renaissance
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
282 Wij wereldwijze
universumpiloten
meanderpoëten
aardhommels en -kloten
oxygeen- en water-
afhankelijke zeloten
mogen de Helleense goden
in de hemel danken
dat Cerpheus' dochter
Andromeda bleef leven
op wolk nummer negen
in hemel zeven
zo konden Da Vinci en Galileï
hun Icarusachtige Daedalusvondsten
als Wedergeboorten
etaleren…
Het straatje
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
220 het oude straatje in het centrum
ademt de geur van het verleden
met bloembakken voor elke deur
voelt het straatje zich best tevreden
de huisjes staan dicht op elkaar
geen autoverkeer verstoort hun rust
ze dromen over vervlogen tijden
toen het hier bruiste van levenslust
de mensen die er woonden
deelden samen lief en leed
ze deelden alles…
RUST EN VERTIER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
190 In Breda ´s woongemeenschap
genaamd Vuchterhage
leven vele mensen met een
welbewogen verleden
dragen hun kennis en wijsheid
aan elkaar uit
en aan degenen
die voor hen werken
allerlei toonkunst
door stroomdraad geleid
of komst van zangers
brengen des te meer genot
in drink- en eetzalen
levensvreugde waart rond
om krachtig op te…
Wakker worden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
196 Doezelig lig ik stil te kijken
Naar de contouren om me heen
Naar het licht door de gordijnen
Ik mag mijn bed uit zo meteen
Knipperende oogleden
Vingers bewegen nog
Hee, in mijn slaap niet overleden
Nee, ik ben er nog…
Een nieuwe dag, een nieuwe kans
Kans om er wat van te maken
Geluk ligt toch zo heel dichtbij
Ik kan het met mijn vingers…
Politiek in de sport
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
258 In velden waar de sport zijn glorie vindt,
verstrengelt zich de macht, zo stil en traag,
als wolken boven het veld, maar o zo vaag,
een spel dat niet de echte winnaar zint.
De regels zijn gezet, de lijnen strak,
toch schuift men met de pionnen heen,
als sterren aan de hemel, echt gemeen,
de macht maakt van sport een wrange plak.…
De wilde Lijsterbes
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
505 De lijsterbessen zijn rijp
zanglijsters zie je amper
oranjevruchten uit de rozenfamilie
vogels die nu snoepen...
Verende takken buigen...
straks kleuren de bladeren
geeloranje tot rood
crémewitte bloemen
ontwakend in de lente,
veelvormige tuilen
die opnieuw bessen dragen..…
BEKLEMD TOCH HOOPVOL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
191 Door een vergissing
of eigen domme blunder
belandt de goedhartige
maar wat wereldvreemde
heer Olivier Bommel
in een naar kaal vertrek
van de gevangenis
de gebroken kettingboei
en krassen op de muur
zwijgen stug duiden tergend
op gevaarlijke boeven
die ooit hier verbleven
geheel verslagen
zit onze geliefde Ollie
met gebogen hoofd…
winterslaap
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.033 Winterslaap
De wereld slaapt in witte pracht
de bomen fluisteren zacht bij nacht.
Een deken van sneeuw, zo stil en fijn,
de winter nodigt tot dromen in het schijn.
De beer in zijn hol,
diep onder de grond, ligt te soezen,
zijn adem traag en rond.
Geen haast, geen zorgen, geen geluid,
de kou blijft buiten, de rust sluit hem uit.
De…
Ach Europa
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
204 Windvaan...windbuil...
ach Europa
nog steeds niet los te weken
van oude adellijke rechten
en zijn rode priesterzetel
onafscheidelijk van zijn droom
van recht in vrijheid en
gelijkheid
in zijn haveloos hotel
Was jij niet ooit die ene schoonheid
die Fenicische prinses,
jong en maagdelijk behaagd
door Zeus die jou slim had belaagd…
Nog één oog
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
208 er valt een helicopter naar beneden,
zo te zien kan mijn vlieger er al bij.
zijn staart beroert de klaver in de wei;
het ongeluk is op maat gesneden.
aan de flanken rust wat koper en puin,
binnen rimpelt het leer tegen het stuur.
een onderzoek is niet nodig en duur;
hem rest enkel een uitvaart naar het duin.
zijn gewrongen blik is pijnlijk…
Bos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
338 Je komt weer bij hem terug
in zangerige neurodiversiteit
omdat er een nieuw gedicht
in deze passie moet beginnen
met het zingen van de herfstbomen
langs het autisme van jouw jeugdig brein
je gaat helemaal los op het mos
in het bos met duizend lyrische takken
je probeert je te verbinden
met de hemelse sterren
tot de conclusie gekomen
dat…
WAT ALS
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
220 Wat als Hamas de wapens neer zou leggen
De nog in leven zijnde gijzelaars
Zou laten gaan en voedsel niet meer schaars
Zou zijn, wat zou de wereld daarvan zeggen?
Wat als Hamas zich echt zou overgeven
Boven met bloed doordrenkte Gazagronden
Vredessymbolen koerend de gewonden
Troost zouden bieden, rust en medeleven
Hun diepste leedwezen zouden…
De vraatzuchtige vampier
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
298 Hoor het geklater van dansend water,
kinderen die kraaien van plezier.
Ouders die hun nu zien verdwijnen in het later,
door de vraatzuchtige tijdvampier.
Tijd bestaat slechts uit een baken,
die jouw herinneringen in stukken deelt.
Daarom moet je ervoor waken,
dat deze niet de dood er plots aan kleeft.
Blijf dus vooral aandachtig luisteren…
Muze
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
226 Ik ken mijn muze
ze is geen vrouw
die alleen maar beschikbaar
dient te zijn voor de fantasie
die ik op haar projecteer
Ze is actief, ze schept
wat ik tot stand breng
ze meet honderduit
mijn bedoelingen uit
O, kon ik maar iets
bedenken
om haar dichterbij te laten
komen, aanraakbaar
zonder dat ze versteent
tot een dode sfinx
dode…
Kijk niet weg
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
306 Er schreeuwt een kind
Van binnen
Waarom ziet niemand haar
Het is een stille schreeuw
Oorverdovend
Waarom hoort niemand haar
Ze blijft maar schreeuwen
Als je goed kijkt
Dan kun je het zien
Waarom kijkt niemand naar haar
Er schreeuwt een vrouw
Van binnen
Waarom ziet niemand haar
Het is een stille schreeuw
Oorverdovend…
Tot in de eeuwigheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
135 Zijn vingers dwalen over haar huid,
Zonder dat 'n woord wordt geuit.
De lichtheid van het bestaan,
Komt eens een einde aan.
Stilte die om hen is neergedaald,
Is oorverdovend,
Wordt door het einde ingehaald,
Zonder toekomst belovend.
De wachter staat gereed,
Biedt nochtans geen vergezicht,
In ’t duister van de nacht,
Hun liefde overwint…
Hoop in de nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
413 In duisternis ... waar sterren zachtjes stralen,
en een sprankje licht dat onze harten raakt.
De hoop die ons door donkere tijden haalt,
als een zonnestraal die in de nacht ontwaakt.
Een nieuwe morgen vol beloftes en dromen,
waarin we samen onze toekomst bouwen.
We voelen de kracht van wat nog moet komen,
en durven weer te hopen en te vertrouwen…
Als het maar goedkoop is
snelsonnet
4.4 met 5 stemmen
450 Ik vind het tijd voor een bezorgd geluid:
hun elektronica is brandgevaarlijk,
onveilig plastic speelgoed zeer bezwaarlijk,
productiepersoneel wordt uitgebuit.
‘Wat een betutteling, Wim, jeetje mina,
gun ons goedkope spulletjes uit China!’…
nauwelijks
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
322 nauwelijks gedroomd
in onze slaap
zijn onze dromen
ons ontlopen
ons ontvlucht
dromen zonder dromers nu
wolkenflarden
zonder lucht
en wij
de dromenloze slapers
de dromenloze wakers
wij slapen donker
naast elkaar
jij
ergens
in een of andere
grijze stad
en ik
verloren
in een of ander
ver gehucht…
VOLLE LEEGTE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
307 Dat ronde kussen...
Koekjesgeur komt in mijn mond,
die prompt watertandt.…
Liedje van liefde
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.425 Schemering houdt al de meubels omvangen,
't regenlied ruist en staag klettert de goot.
Lieveling, kom, dan zeg ik je zangen
van mijn verlangen,
zo groot.
Kom dan heel stil op je zwevende voetjes,
leg maar je hoofd aan mijn schouder heel zacht,
hoor naar de komende ritmische groetjes,
vleiend zo zoetjes,
en wacht.
'k Zal je in je dromen…
September
gedicht
3.4 met 10 stemmen
8.349 De zomer is voorbij en het is niet erg.
Ik zag genoeg ganzen overvliegen,
de tuin stond vol bloemen,
er waren genoeg warme dagen
en er is genoeg gebeurd.
Ringen zijn aan vingers geschoven,
iemand viel van de trap, iemand brak
zijn ledematen, en er kwamen berichten
uit de wereld.
Deze zomer kan ik met
een gerust hart…
Nieuwe mest
snelsonnet
3.0 met 6 stemmen
464 Renure mag de kunstmest gaan vervangen
Besloot het Europese comité
Dit dient, zegt Femke van de BBB,
Ontzaglijk veel agrarische belangen
Ook voor de PVV is het een gunst
Want die haat immers elke vorm van kunst…
Bi
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
274 Open en gesloten deuren
ramen luiken burchten afdelingen winkels steden wegen
grenzen. Volg je weg
als dat kan, waar het kan
Open en gesloten tuinen
luchten ventielen kranen riolen sluizen kluizen doodkisten
graven. Kijk en ruik
waar je bent, waar je gaat
Open en gesloten kloosters
verenigingen vizieren brieven bloemen blikken lippen ogen…
Waan of wijsheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
207 Ergens,
tussen de schemer van geest en kosmos,
ontspringt een vonk die wij psychose noemen.
De een zegt: ziekte,
een breuk in het denken,
een val uit de werkelijkheid.
De ander ziet:
een opening,
een oude deur naar mythen en stemmen
die ooit profeten, sjamanen, zieners
heette.
In de waan gloeit soms wijsheid,
een ander soort weten,…
Dementia
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
247 Grijze mist beperkt het zijn,
Wat eer was, ging heen,
Eerst was de last nog klein,
Tot steeds meer zijn verdween.
De wereld werd een notendop,
Tijd en ruimte,
Verdwenen uit ’t hier en nu,
Eerst schoorvoetend, dan in galop.
Nu heden en verleden verdween,
Toekomst niet meer is,
Sluipt het zijn steeds meer heen.
Het zijn nu nog maar…
Zatheid
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.596 Toen elke zonde tot het eind vervuld was,
Toen er geen teer geheim te schennen bleef,
Toen elke schaamte schaamteloos onthuld was,
Dacht ik: 'Is dit alles, wat ik beleef.'
--------------------------------
uit: Kwatrijnen (1924)…