Net Heintje Davids, hij duikt steeds weer op.
Want als je denkt: waar is ie toch gebleven
of zou De Kleine Generaal nog leven,
dan zie je boven ´t maaiveld weer die kop…

Waarom draait een groot verschil?
Kijk vannacht eens lang en dood
doodstil vanuit de sterren
naar deze kleine aarde…

nog niet
samen vredig
naast elkaar
in de weide…

Woorden, scherp als glas,
Verlangend naar rust.
Een storm die plotseling zwijgt,
Aan een zachte kust.…

De lente komt zo dapper aan.
Hobooien zijn 't en zilveren fluiten.
De weduw kijkt voor 't eerst weer buiten
doet haar gekleurde jak weer aan.…