Gedichten

gedicht (nr. 3.801):

restaurant

wij eten
bij polen
mijn jongste zoon
en ik

mijn moeder bleef
in polen
haar jongste zoon
ben ik

ik weet
niet wat
ik eet

en of ik
slik of
stik

... 'Polen' was (tot 1975) een restaurant in Amsterdam ...

Schrijver: Saul van Messel, 4 februari 2022


Geplaatst in de categorie: verdriet

4.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 9.933

Er is 1 reactie op deze inzending:

J.Bakx, 5 jaar geleden
Zeer indrukwekkend gedicht!

reageer Geef je reactie op deze inzending: