Als ik mijn gevoel laat spreken, ontstaat er verwarring, Omdat mijn verstand niet wil horen wat mijn hart zegt. Door verstandig erover na te denken Ontstaat er een gevoel van twijfel. Ik moet niet achter iets aanhollen, Maar omhelzen wat naar me toekomt.…

Blacka Rosa zo noemde hij haar toen hij haar ogen kuste haar tegen zich aan drukte vlak voor hij haar verliet Ze voelde zijn hartenklop liet hem een dappere glimlach zien niet de tranen die haar hart verschroeiden omdat ze het wist Er zou geen weerzien komen haar bevende lippen kusten hem in een fluister haar door tranen omfloerste…

Hoeveel woorden nog die verkeerd worden begrepen voordat ze een brug slaan naar die man die naast je staat hoeveel mensen die elkaar blijven volgen voordat ze zelf na gaan denken wanneer het dogma het toneel verlaat Hoeveel rivieren van bloed moeten er stromen voordat ze stollen en we walgen van hetgeen we hebben aangericht…

Willemientje Een traan drupt op mijn handen kijkend naar de foto op het glazen tafeltje voor me Ik zou je willen zeggen dat ik je zo mis maar door de brok in mijn keel vind ik de juiste woorden niet Mijn ogen strelen stilletjes jouw gezicht veertien maanden het doet nog steeds zo’n pijn…

Ieder jaar krijgen we er weer een stukje levensbagage bij de rugzak wordt wat zwaarder voor jou, maar ook voor mij Toch zul je onderweg ook weleens weer een beetje last verliezen want hoe het leven ook loopt dat hebben we niet voor het kiezen We kunnen onze lasten dragen ook al valt het vaak niet mee dan willen we de rugtas legen vooruitziend…

De bomen geveld het kanaal keek niet eens om liep gewoon rechtdoor wat leek het landschap plots doorzichtig klein of was het leeg een open lade waar herinnering uit verdween…

Met ons tweetjes op de caldera was het zelfs een vijgenboom aan te zien hoe duizeling- wekkend…

Toen hij die middag door het dorp reed stonden de beuken als een veeg teken er was niet alleen die verwenste regen maar in de kruinen een radeloos beven…

Kwetsbaar is ze haar lach haar warmte haar liefde als een tere bloem legt ze haar ziel bloot en vertrouwt toe hij kust har handen ze schenkt hem haar hart…

Stormen staken op aangekondigd, maar soms ook onverwacht Net als jij die mijn leven binnenwandelde En me als een prinses behandelde. Langzaam ging de storm liggen die door mijn leven raasde En wat iedereen verbaasde gebeurde... ...we werden een paar met alleen oog voor elkaar Soms durfde er nog een storm op te steken Maar bij de oude vergeleken…

Als je het even niet meer weet.. zie je beren op de weg, doe je moeilijk. Als je het even niet meer weet.. is het tijd voor een psycholoog. Als je het even niet meer weet.. zal een ander je wel vertellen hoe het moet. Als je het even niet meer weet.. is de oplossing vaak nabij. Als je het even niet meer weet.. mijn eenzaamheid was groot, maar…

Haar handen beroeren de witte roos die hij haar aanreikt ze kust de druppels dauw van het tere bloemblad haar glimlach weerkaatst in zijn ogen als hij met zijn vinger haar lippen streelt ik ook van jou echoot zijn hart…

De drie aapjes Is zwijgen dan soms beter is stil zijn dan een must is niets zeggen dan raadzaam zodat ik zonder lust kan horen zien en zwijgen is niets ondernemen dan belangrijker omdat de waarheid zeer doet is het zwijgende aapje een beest wat het altijd doet van horen zien en zwijgen is langs de kant staan dan beter dan in het…

Donkere handen strelen door krullende haren voorzichtig wordt een zilveren ring aan haar vinger geschoven uit genegenheid is liefde gegroeid een winterlang zegt ze aarzelend ja een winterlang beaamt hij en de wind vlecht twee tranen te samen tot een lint van weten de maan vangt het liefdeslint en laat rozen bloeien aan…

Ik gaf aan elke golfslag iets van mijn woorden mee en als het tot gedicht gevormd was, dreef het in de grote zee daar waar het zonk en opnieuw tot leven kwam bij een zeeman die er ooit verdronk En als de zee het weer teruggeeft en jij woorden ziet liggen op het strand koester ze dan met liefde want ze kwamen van mijn hand.…

Niet identiek, Beide uniek, Zo bijzonder, Ontroerd, Zie ik een dubbel wonder……

Zij schaatst niet tegen de tijd maar met jolijt geluk onder de sterren gravure op het ijs meer speels dan snedig weet dat ik naar haar kijk…

Ben niet boos   als ik het uitschreeuw Met piepende banden   op de rem trap Blijf stilstaan   op deze eindeloze weg Van het leven weg   van de kleuren weg   van alles weg   met heimwee in ieder moment Dwars door het veld   ga ik Op weg naar de zee   ga ik Of wat er ook is   achter het graan Dwars door de dag   ga ik Op weg naar…

Ik loop op straat helemaal in mijn eentje. het is 's avonds laat. Ik loop zachtjes op mijn tenen. Ik kijk om me heen, Opeens zie ik een been. Andere lichaamsdelen kwamen te voorschijn. Ik dacht ooohh mijn...... Ik schreeuwde heel hard, Ik greep naar mijn hart. Ik keek of het waar was Maar toen merkte ik het pas, Dat ik aan het dromen…

in banden geketend, van het niets herhalend de roep, vergeet me niet…