Weet je wat je vraagt aan mij? om opnieuw weer te beginnen, mij op dingen te bezinnen, die allang zo duidelijk zijn. Weer die lange weg te gaan, vol frustraties en vol pijn. Weet je wat je vraagt aan mij? Mijn hart weer uit mijn borst te rukken, te vertrappen in duizend stukken, Waarna ik ontdaan van zelfvertrouwen, opnieuw mijn leven…

Hou me vast, ik red het niet alleen, blijf bij me, ga alsjeblieft nergens heen. Hou me vast, ik heb je zo hard nodig, praat met me, ik voel me zo overbodig. Hou me vast, je bent m'n enige steun, zeg het me, als ik teveel op je leun. Hou me vast, ik zou het zo graag opgeven, blijf bij me, alleen dan kan ik leven...…

ze zeggen dat ze het aan me kunnen zien en of ik asjeblieft niet zo wil kijken alsof ik kan drijven op een zoute zachte zee van welbehagen, klotsiklots om jou mijn liefste heen, die met kokosnoten gooit om me nog sneller in te lijven…

moeizaam wring ik me tussen de regendruppels door richting uitgang langs de lange oprijlaan staan mensen zonder gezichten de ruggen naar mij toegekeerd stampvoetend op de grond naast de bomen eikels vallen muziek van Beethoven wordt gefloten door het zangvogelensemble abrupte stilte als ik passeer wegvliegende zwarte kraaien krassen…

Ik geef mijn dromen mee Aan het grofvuil Beloof mezelf de belofte Dat ik nooit meer om je huil Begraaf mijn hoop en verlangens Diep onder de grond Laat ze daar, wortelschietend Met alles wat ons ooit bond Ik laat mijn liefde doven Heb me er zo hevig aan gebrand Laat me niet meer misleiden Eindelijk wint mijn verstand Mijn herinneringen…

De norm van fatsoen Door wie is die bepaald Waar moeten wij aan voldoen en wordt dit ooit gehaald Fatsoen van kleins af aan mee gekregen Wie heeft dit goed gedaan Geen opleiding wordt hiervoor gegeven Iedereen doet elkaar maar wat aan Fatsoen moet je ook verdienen wie geeft ontvangt het terug Bij alle momenten die zich aandienen alleen…

Ik heb de scherven van mijn leven opgeruimd weggeveegd met stoffer en blik en tegen iedereen wil ik nu zeggen: kijk naar mij, dit ben ik. Ik zal een hele nieuwe weg inslaan één waar ik gelukkig kan zijn waar ik vergeten kan wat achter mij ligt een leven vol met zonneschijn. Ik zal mijn paden gaan bewandelen met mijn hand in die van jou…

In het doosje van de toekomst stop ik een klein beetje geluk geschreven letters vouw ik dubbel en leg ze neer bij de glimlach van verwondering een heel klein plaatsje ruim ik in voor druppels van verdriet maar ook een schaterlach geeft tranen en ik leg ze naast elkaar ik zie nog een klein stukje van de bodem, daar kan mooi een beetje…

Ik ben nog steeds op zoek naar iets waarin ik vrede vind op zoek naar innerlijke bewustzijn wat mij aan het leven bindt. Ik heb nog niet gevonden de rust waarnaar ik zoek misschien staat het te lezen in het nog ongeschreven boek. Ik zoek nog naar het leven van liefde en van rust zonder zo opstandig te zijn maar van het leven mij bewust…

Tussen kruinen van de bomen gloort een heel klein straaltje licht door zacht wiegend weg te dromen zie ik nerfhelder jouw gezicht hef mijn handen naar de zon maak een dansje op het mos ik wou dat ik vliegen kon door het mooie herfstbos spring en huppel door de dagen soms wel vijf passen tegelijk ook al zijn er vele vragen ik voel me nu…

Ik wil niet dood hoor mensen, ben het leven echt niet zat, al heb ook ik van die momenten, dan heb ik 't helemaal gehad. Maar ik zal mezelf niks aandoen, hou teveel van 't leven hier, want ondanks alle rotgevoelens, heb ook ik wel eens plezier. Echt, ik laat mezelf wel leven, hoewel het soms wel anders lijkt, weet dan dat ik leven wil…

Niet zomaar een boom, een vriend, die bloesemde, aan wie ik ieder voorjaar weer een witte hemelvaart beleefde, die ruisend schaduw gaf en duizend gouden appeltjes ging maken, als wintervoer voor zwarte vogels. De motorzaag heeft gierend hem vermoord, vandaag. Een zwarte dag. Zijn wortelwond ligt open en bloedt... Geen kleur, geen…

mijn angst is om te gaan slapen en niet meer wakker te worden niemand begrijpt mijn pijn en wat ik voel..ik heb toch alles ik was als kind al onzeker dat is nooit veranderd ik kan het allemaal niet aan de kracht ontbreekt me nog steeds ik wil morgen alles begrijpen hoe het leven bedoeld is wat er nog van me verwacht wordt en hoop dan…

Mijn hand weer op je schouder leggen Je nog één keer kunnen zeggen Pap, wat hou ik toch van jou Wat zou ik graag Terug naar lang vervlogen tijden Herinneringen voorbij zien glijden Jouw hand in mijn hand De warmte voelen, onze band Zo hecht, oprecht maar zo onzeker Wat zou ik graag Tussen hemel en aarde zweven Even, in een vlaag Oh, wat…

Als een bloem zo is het leven, het begin is teer en klein. De een die bloeit uitbundig, de ander geurt heel fijn. Sommige bloemen blijven lang, andere blijven even. Vraag niet bij welke groep je hoort, dat is het geheim van het leven.…

Ik heb mijn mond dichtgeplakt Nooit meer zal ik meer praten Woorden stokken in mijn keel Nu jij mij plots hebt verlaten Ik heb mijn ogen dicht geniet Nooit zal ik meer kunnen kijken Neem geen risico om jou te zien En door jou aanblik te bezwijken Ik heb mijn beide oren dicht gekit Zodat ik je stem niet meer kan horen Je woorden kwetsen…

Heer, soms zijn de dagen zo moeilijk en ben ik opstandig en boos dan kan ik zelfs niet bidden omdat ik bijna een andere weg koos. Dan lijkt het of mijn hart verscheurd is en mijn ziel bloedrood gekleurd en kan ik maar niet begrijpen dat er zoveel nare dingen zijn gebeurd. Ik zou het dan uit willen schreeuwen al mijn opgekropt verdriet…

in je eigen Hof van Eden onbereikbaar door een breed ravijn je bent te ver voor mijn gebeden mijn werkelijkheid is nog te klein welke uitdrukking ik ook bedacht om jouw waarheid te bereiken des te donkerder werd onze nacht om nog goed naar je te kijken maar de zon bij iedereen van binnen werpt een licht op identieke waarheid die onzichtbaar…

...zeg, mam... Na weer een stilte vroeg ik toch maar: "Weet je nog wel wat voor dag het is?" Zij staarde naar de tuin en zweeg. " 't Is mijn verjaardag...weet je nog wat ik dan altijd wilde eten? ...Dat vroeg je mij dan... - kom, dat weet je best -, want het was immers feest!" Zij keek naar niets en zweeg. Een zuster kwam. Mevrouw…

Voor jou zet ik mijn masker af Met jou speel ik geen spel Je mag me zien zoals ik ben Maar bang maakt het me wel En hoop dat jij dan ziet Dat ik gewoon ben Die lacht om haar verdriet Ik heb geen muren meer Omdat jij net zo kwetsbaar bent Leg ik mijn wapens neer Voor jou zet ik mijn masker af Aan jou geef ik mij bloot Ik werp…