Onschuldig begin Speelse plaagstootjes Aftastende ronde Glimlachende knipoog Klikkende woorden Verkleinende afstand in ruimte Groter tijdbeslag Warme knuffels Troostende kus op de wang Vier ogen afspraak Groeiende magneetband Geheimenverklap Blootgelegde zwakheden Fatale kus…..…

We ontmoetten elkaar je sprak me aan te snel te snel omarmde je mij vond jouw mond de mijne te snel streelde jouw zachte handen mijn lichaam vertrouwde ik me aan je toe te snel was onze liefde begonnen te snel was onze liefde voorbij.…

Langzaam los beetje bij beetje Mezelf hervinden op dit planeetje Langzaam minder steeds iets meer Mijn hart geneest doet minder zeer Langzaam afstand van de liefdes pijn Vind het zelfs fijn soms alleen te zijn Langzaam wennen aan wat niet meer is Soms vergeet ik even dat ik je nog zo mis Langzaam uit de put terug naar het…

In de tuin van mijn herinnering, Pluk ik de bloemen van ons verleden, En langzaam wakker wordend, Zie ik door de troebele zee van tranen mijn lege handen....…

Twijfel of ik je zal bellen. Misschien beter toch maar niet. Mijn zeer wil ik vertellen, Jou kwellen met verdriet. Breken wil ik jou, Om daarna weer te maken. Door te zeggen dat ik hou Van jou en dat soort zaken. Eén opening gehad Die verdwenen was meteen daarna. Waarin ik keer op keer vergat, Ik bezat jou op een haar na.…

'T was toch jou met wie Ik liep. Vingerverstrengelend Jij praatte. Woordjes letterend Ik luisterde. Over kleintjes was het Niet.…

Ik voel me als een koorddanseres boven een ravijn. Steeds als ik me in balans waan, beweeg jij m'n koord. Even blijf ik dan vertwijfeld staan... Maar mijn blik blíjft gericht op de overkant. Ik zál hem bereiken. HIJ laat me m'n angsten trotseren. Starend in zijn blauwe ogen, vergeet ik de afgrond en laat ik mijn verleden steeds…

de tijd gaat verder en jij blijkt niet mijn redder je principes verstijven je gevoel je druft niet open te staan voor wat ik nog voor je voel de tijd zal wonden helen niet dat het jou iets kan schelen vergeven is er niet bij blij zonder mij? de zon schijnt weer voor mij weg de betekenis van wij de geur van verlangen is in het verleden…

In mijn kast daar ligt een dekentje. Netjes opgevouwen, wit en zacht. T ligt daar nu al eventjes. Verscholen in een la Ik zou het kunnen pakken, Als ik zit te rillen in mijn stoel. Of als het ´s avonds donker is. Maar de lade die blijft dicht. Ooit was een plekje op de bank, Daar waar het behoorde. Wachtend op jouw lijf, Zich warmend…

Liggend in het licht van de warme zon Die voelt aan als míjn warmte Alleen voor mij, zacht brandend Doortrekt mijn lijf als lief vuur Ogen dicht…alle kou glijdt weg De kou die jouw plaats innam Als een sneeuwbui die binnen hing Toen je je deur voor me sloot Nu smeltend mijn verdriet, wegvloeiend Mijn Hart klopt weer vol, je mág weg zijn…

sabine toen en nog steeds ga jij door me koppie zeker meer opties maar wat is het advies jou altijd vanaf die steeg zo leeg dan ben jij degeen de nummer 1.…

Daar ga je dan Als op de vlucht Met Je verlangens en je dromen Waarvoor Mijn God Ben jij beducht Wat heeft het leven Je ontnomen Wees open Eerlijk Spreek je uit Laat je hart je leiden Dat moet Eenvoudigweg te doen zijn En Tracht niet steeds Mij Te vermijden…

jij en ik, 't was een mooie tijd.. ik hield van je, ik hou van je, nu op een andere manier, maar toch... en dan bedenk ik me: Waarom is het zo gelopen?! waarom bij ons? waarom zo? het was zo'n leuke tijd samen, wij samen! het gevoel werd minder zeiden we, voelden we en deelden we, het is allemaal zo snel gegaan. maar waarom…

oog in oog na zo lange tijd je ogen huilden zonder tranen je lippen spraken zonder woorden ik was bang voor de vraag die ik niet stelde maar je blik antwoordde zonder aarzeling ik vond niet wat ik zocht waarom verdween je in die koude januarinacht…

Ik weet het nog goed Onze eerste ontmoeting Ik kon me ogen niet van je afhouden Ik was verliefd Mijn allereerste liefde Ik wist niet wat me overkwam Ik kon uren naar je kijken Zonder ook maar iets te zeggen Te doen, alleen maar kijken Elke keer weerr verbaasde me het Hoe mooi je was En nu is het over Je verliet me waar je een eigen…

In tranen verzonken Oneindig verdriet Zat ze daar, tranen blonken In haar ogen, het pleit beklonken Ze barstte bijna en hij verliet Haar alles, haar dromen Uiteengespat in vale wanhoop In ijdele illusie bekroop Haar het gevoel, dat het nog goed zou komen Kwetsbaar en aangedaan fragiel Een hoofdstuk afgesloten Verlaten en verstoten…

De boom heeft net zoveel bladeren Als ik herinneringen heb aan jou Als manieren waarop jij lachen kon Als lieve woorden die jij zei Jij was net als die boom Na de storm waren de bladeren verdwenen…

Het is anders Je weet niet wat Het gloeit Mijn God, wat is dat? Alles ruikt sterker Je ziet scherper Alles voelt warm Man o man, wat is dat? Alles helder en voor elkaar Dan komt het Het is niet waar Ook nog dat Ach ja, het lijden doorstaan De vragen blijven bestaan Ware liefde Ik wel, het is wat…

De knop om ik ga verder geen haat en geen nijd Dingen gaan zoals ze gaan geen wroeging geen spijt De knop om ik ga verder het is nu echt wel gedaan Herinneringen die blijven maar tijd om door te gaan De knop om ik ga verder met pieken en met dalen Ben tot het uiterste gegaan blijf soms te lang dwalen De knop om ik ga verder Ergens…

Eens zal je weten wat je nooit heb gehad kan je ook niet verliezen Dus deze tranen waren niet om jou.…