Gisteren voelde ik me zo goed van binnen Jouw hart stuurde een deurwaarder om mijn liefde te innen Nu, zonder enige vorm van liefde Ik zie hoe de nacht in de dag verward Die zelfde deurwaarder haalde de complete inboedel uit mijn hart Hij klopte op dezelfde manier aan hard en snel, en alles in me trilde Het kloppen galmt onverstoorbaar…

Op deze plek, op deze plaats is alles begonnen Hier kom ik ooit weer terug Als ik hier dan sta zal ik niet alleen zijn Maar met jou aan mijn zij, jouw hand op mijn rug.…

Hoe goed je mij ook kent Ik weet niet meer wie jij bent Ben je de liefde of ben je de zak Ben je het stuk dat nog ontbrak Lieg je me voor of meen je het echt Ben je een eikel of ben je oprecht Ben je alles waar ik op wachtte Ben je niet meer dan die gedachte Ben je de ware of ben je een nul Spreek je de waarheid of is het gelul ?????????…

Het begon mij te dagen.. Hij durft niet te vragen. Ik stuurde een emailbericht, om hem over de streep te trekken, zag alleen een slachtoffergezicht, en hij liet mij verrekken. Hij is niet dom, maar intelligent, maar....is hij dan wel een echte vent? Zo passief, geen verlangen? ach...weet je wat? ik ga verder en laat deze 'hangen'.…

waar zou dag heen gaan die opluchtenden zuchtende wind die langs mijn wangen streek woelde om de donkere stilte te verjagen met een boog om me heen ogen die niet zien wilde de sluier van de ogen die roerloos lach zong de klok zijn sonet opgelucht van blijdschap of zwaar met lage zwaare klanken m'n haren zo zacht dat niets vergelijkende…

Waarom trof mij dat nou? Wat was er gebeurd met mij? Ik was verliefd, verliefd op jou. Ik zette zelfs mijzelf opzij. Hoe kon dit nou gebeuren? Het is weer een tijd gelee. Ik zal niet om je treuren, Zonder jou ben ik zeer tevree!…

Ik zit hier tussen lege stoelen en lege banken. Voor de drukte en de gekte moet ik bedanken. Was het ooit nog zo belangrijk was het ooit een must. Nu is het jou die ik mis, jij die me kust. Ik zit hier tussen oude mensen. Allen niets meer te wensen. Allen wachtend op het einde dat komt Wanneer ons licht verdwijnt en jouw adem verstomd Ik…

Ik lig op bed Buiten hoor ik landwerktuig En tortelduif Jouw gehuil uit de badkamer raakt me niet meer…

Ontleed me maar, ontkleed me maar, ga gerust je goddelijke gang. Zoals jij het weet weet niemand het, zie ik nu tenminste ook wat een beest ik wel moet zijn. Het is dus maar goed dat ik geen gevoel heb. Dat komt me nu dan goed van pas.…

Eens sta jij in mijn schoenen Dan zal je eindelijk begrijpen Hoe je wereld plots verandert Je naast het geluk zal grijpen Aan het lijntje wordt gehouden Weken maanden achter elkaar Je wilt geloven in zijn woorden Hij van je houdt maar ook van haar De hoop je liefde levend houdt Omdat hij je telkens zo graag ziet Zo de twijfels in je hart…

Liever leven in je eigen droomwereld, dan jezelf niet kunnen vinden in die van een ander.…

Gekleurd verlangen gevangen in een regenboog van schuld een boetekleed vol wensen kleurloze leugens gevuld een zwarte contradictie op een groot wit doek liefde is fictie het is het houden van wat ik zoek…

Vannacht was zo lang Te donker en te bang Uren voorbij gegleden Leeg en moegestreden Ik ben niet meer nodig Mijn zijn is overbodig Jouw hart is onbetwist Ruw van mij weggegrist Vannacht eindeloos stil Wakker tegen mijn wil Ik streel zacht je hand Jij bent in dromenland Je hebt me vaak gekwetst Uit je dikke nek gekletst Beloftes…

Om me heen is het donker. Diep in me hart is het duister. 'k denk weer terug aan het afscheid. Ik moest je loslaten. Die laatste blik in je ogen Ik zag een traan. Ik blijf hem zien Ik heb hem meegenomen 'k kan het niet vergeten Oh zo donker, om me heen. Ik mis je zo 'k heb heimwee naar je één troost, hoog boven me. de sterren…

Stel je voor dat je iets gaat voelen zou zomaar kunnen gaan gebeuren Dat wil je toch zeker niet ooit kun je er om gaan treuren Nee, ren dus maar lekker door het leven party-time hier en party-time daar Geloof me nou maar lieve meid op een dag is dat ook klaar Dan kun je weliswaar zeggen dat je "Life lived to the max" En met een beetje…

Ik weet nog goed dat ik eens gluurde of je je ogen wel gesloten had Je gesloten blik die alles verraadde wat hield ik van jou, mijn schat Je zoende zóóóó vol overgave dat ik even mijn zelfbescherming vergat Mijn gevoel toestond voor jou te voelen en als er iets dom was dan was het wel "dát" Jij was blijkbaar niet zo moeilijk en zoende er…

Verbaasd ben ik nog regelmatig hoe sommigen met gevoelens omgaan Je geeft je gevoel weer eens aan iemand die jou dumpt om vrolijk verder te gaan Raar toch dat steeds meer mensen andere mensen die pijn aandoen Gewoonweg om niet gekwetst te worden want daar wringt gewoonweg de schoen Door niet te diep te gaan qua emoties bljft het lekker…

Tranen over mijn wangen tranen van verdriet Durf ze te laten stromen niemand die ze ziet Tranen over mijn wangen om een hele lieve meid Haar ben ik nu echt verloren hoop dat het gevoel snel slijt Tranen uit mijn hart dat nog monotoon zacht klopt De bonzende opgewonden slag is sinds haar vertrek gestopt…

Hij heeft me bedonderd ook al zegt hij van niet Heb nooit willen geloven dat hij in bed lag met die griet Wat anderen mij ook vertelden Hield mijn hand boven zijn hoofd, dat was wat telde Bracht hem nooit in discrediet Dat mocht niet, kon niet Wilde bij hem zijn Ook al deed alles zo'n pijn Toch kwam het scheiden Een tijd van verdriet…

Waarom is iemand in staat de ander zo pijn te doen? Waarom is iemand in staat de ander zo voor te liegen? Waarom is iemand in staat de ander zo te kwetsen? Waarom is iemand in staat de ander zo te kleineren? Waarom is iemand in staat de ander zo te vernederen? Waarom is iemand in staat de ander zo te bedriegen? Waarom is iemand in staat…