Ik leef in het heden ik ben in het Nu maar kijk in't verleden, en dat is te cru... Ik ben je verloren en 'k ben je ook kwijt leef achterstevoren in een onmogelijkheid...…

Hoe kon ik je ook houden met mijn verschrompeld hart dat enkel voor zichzelf kon kloppen Teveel was ik bezig met het dorp in mijn hoofd dat jouw metropool liet stikken Ik meende dat ik schaamteloos van jou mocht profiteren en dat ik jouw emoties kon lenen Hoe kan ik het je zeggen met mijn doorstoken hart dat enkel voor jou mag sterven…

Weet je hoe laat het is? Ik heb geen flauw idee Het zal wel middag zijn Het licht doet pijn Ik wil niet mee Laat me Mijn uurwerk is kapot Het zal wel middag zijn Ik heb geen flauw idee Onduidelijk aanwezig, net de zee Ik kan niet zwemmen Laat me Het zal dan dus wel middag zijn De stand van de zon Hoe vaak moet het nog worden gezegd…

Ik heb zo hard voor jou geknokt Ben vreselijk diep voor ons gegaan Je was zo trots dat ik je wilde Je was zo blij dat ik bleef staan Jouw trots dat werd een hoge muur Ook blijheid bleek van korte duur Per saldo is het niets geworden Ik had zo erg mijn best gedaan Maar jij negeerde alle borden Uiteindelijk ben je toch gegaan…

een grasspriet in jouw gazon een aardigheidje uit een grabbelton een diepte in jouw dal een kleurtje van een toverbal een richting van jouw stuur een seconde op een uur een druppel in jouw regen een stoplicht langs de wegen een stukje weg onder jouw band een zandkorrel op het strand een muntje in jouw fontein een dertien in een dozijn…

Je ogen stralen het uit lichaamstaal geeft 't aan gebaren doen vermoeden dat het om verdriet zal gaan De pijn krijgt een plek 't verwerken moet nog komen 't is nog te verward weg zijn al je dromen Op 'n dag word je wakker met weer een fijn gevoel Dan begint 't aanvaarden je begrijpt wat ik bedoel Nu is het nog duister maar er…

Wat begon als een sprookje Eindigde in een boze droom Waar ik nooit meer uit kon komen, als zat ik in een disselboom Liefde maakte plaats voor haat, maar met haat kon ik niet leven Eigenlijk is het nooit uitgepraat en daarzit ik nu niet meer om verlegen... kon ik niet tegen... Het sprookje is uit en de kater kwam later...…

Ik wil alleen maar even weten, hoe het met je gaat of je me alweer bent vergeten, maar het is te laat ik wil alleen maar even horen, of je nog eens denkt aan mij ik leek voor jou te zijn geboren, ach, aanstellerij want als dat zo was geweest, waarom heb je me dan verlaten mijn leven was voorheen een feest, nu weet ik je alleen nog…

Ik voel niets voor jou, zeg jij En weet niet wat je moet Je wilt niets met mij En voelt het komt niet goed Laten we maar stoppen lief Als er echt zo weinig is Laten we maar stoppen Als je mij nu nooit meer mist Laten we maar stoppen Want het klinkt niet zo gemeen Als je zegt: Ik ben gelukkig zo Gelukkig zo alleen…

met je ogen vol van pijn zag ik je staan het ergste vond ik nog dat ik dat had gedaan ik wilde je niet kwetsen ik gunde je geen pijn ik gun je best een leven ik wilde alleen verlost zijn ik wilde weg van alle leugens weg van jouw donkere hart toch kan ik het niet helpen dat ik geef om je smart ach jongen, wacht toch niet op mij ga…

De dag dat jij vertrok Was zwarter dan de nacht De leegte zo enorm Jouw actie goed doordacht Je wou al eerder weg Maar wist toen nog niet hoe Het vechten was je zat De ruzies allang moe De dag die weer bewees Hoe eenzaam leven is Zonder jouw aanwezigheid Die ik zo node mis Ik hield zoveel van jou Je weet niet half hoeveel Het is verleden…

Wat als ik je het nooit verteld had Was je dan nog wel bij me schat Is het nu allemaal voorbij Ben je nu gelukkig en blij Ik weet het allemaal niet meer Ik bedenk me keer op keer Wat heb ik toch allemaal gedaan Waarom zie je me niet meer staan Ik kan je niet vergeten Mijn hart is in tweeën gespleten Een deel van mij, een deel voor jou…

Ik had een deurtje dicht gedaan totdat jij in mijn leven verscheen Door jou stelde ik mijn hart weer open maar jij bent uiteindelijk liever alleen Ik wilde het rustig aan doen maar een etentje eindigde in een slaappartij De kennismakingsfase werd overgeslagen wie ben ik en wie ben jij? Nu wil jij me beter leren kennen echter dit keer zonder…

Sinds de dag je hand gleed uit de mijne loop ik door de vallei der woestijnen, waar ik alleen maar in cirkels kan dwalen om verloren te lopen in fata morgana's, op zoek naar het koele heldere water in de oase van de hoop, om de tere bloem der liefde in mijn gekomde handen in leven te houden, maar al wat ik vind is het vloeien van mijn zilte…

Je zegt me te vergeten wat er was tussen jou en mij je zegt me door te gaan met leven je liefde is voorbij je zegt me mijn gedachten niet naar jou te laten gaan je zegt me, niet te wachten op een samen verder gaan maar, bij alles wat je zegt vergeet je te vertellen hoe mijn liefde, zo oprecht het zonder jou moet stellen…

Ik zie hoe hij breekt Onder het verdriet dat ze hem gaf Hoe iedereen hem een hart onder de riem steekt Zelfs goeds van buiten af... Ik probeer de situatie voor hem te schetsen Want die ken ik zelf maar al te goed Maar ik kan uren tegen hem kletsen Het lijkt of het niets uitmaakt en niets doet. Ik zeg hem dat hij het leven op moet pakken…

Ik was nog een meisje, jong en vol dromen. Vol van het leven, en wat nog ging komen. Ik was nog een meisje, ik weet het nog goed. Vol van verlangen, het leven was goed. Ik was nog een meisje, en keek in jouw ogen. Vol van verwachting, geen droom nog vervlogen. Nu....zestien jaar later, ben ik een vrouw. Een half leven verder,…

Met handen op mijn hart demp ik het gebons want jij mag niet horen wat nog bonst om ons Dit masker hemelsbreed zal geen spier vertrekken van wat jouw woord mij deed alle pijn bedekken Vaag nog de rook van je laatste sigaret achteloos uitgemaakt nooit wordend wat het werd…

over ruwe huid glijdt de hand, ontdaan van gevoel, naar nieuwe vragen een woord dat stuit op koppig verstand in een vieze poel van dode dagen zoeken naar licht in donker verlangen maar alles blijft koud en leven hoeft niet alweer een gedicht door ogen gevangen verre van eenvoud van knagend verdriet tijd om te laten wat weg…

Als de ziel is gestript en je hart is bloedend verwond Hij jullie verbond schond, terwijl jij hem altijd hebt vertrouwd. Als al je dromen zijn vervlogen en geen toekomst meer zichtbaar is. Je leeft enkel nog nutteloos bij elkaar, omdat hij voor die ander is gezwicht. Als jouw woorden hem niets meer zeggen en de relatie is een schijnbeeld…