Weg wil ik, weg van jou, weg van de persoon waar ik zoveel van hou. Weg van de pijn, weg van het verdiet, voordat jij het ziet. Als dat alles weg is kan ik weer normaal leven, en jou opnieuw mijn glimlach en vriendschap geven.…

ik leerde je kennen........... via de moderne snelweg geheel niet tot mijn spijt de ontmoeting, was algauw daar en dat alles binnen een hele korte tijd wat ik toen nog niet kon weten....... jij was binnen 3 maanden al met mij klaar je was zo teder en zo lief ja, ik wist het zeker....... voor altijd mijn hartendief maar jij besliste anders…

Hoofd in de nek Kijkend omhoog Net was er regen Nu is het droog Eerst was er drama Nu is er gein Jij bent weggegaan En met jou, de pijn…

vanmorgen heb ik gedacht aan jou aan je warme ochtendzoen daarna heb ik gedacht aan jou wat we allemaal gingen doen vanmiddag heb ik gedacht aan jou de omhelzing van je armen daarna heb ik gedacht aan jou hoe je woorden me verwarmen vanavond heb ik gedacht aan jou ons huis, thuis, toekomst, kind daarna heb ik gedacht aan jou riep luid…

Ga niet denken dat ik nooit van je gehouden heb Alles wat ik voor je voelde of deed, niets was nep Mijn gevoelens voor jou waren oprecht De liefde die ik voor je had was echt Maar het wou gewoon niet meer lukken Het spijt me, ik brak jouw hart in stukken Ik heb gezegd dat ik niet meer van je hou Niet het “houden van” dat eigelijk moeten zou…

Wat als mijn hart slaat tegen het ritme van een sneltrein? Wat als mijn hart huilt als een uitbarstend onweer? Wat als mijn hart pijn doet als door een mes doorboord? Wat als mijn hart verward is als een compas dat het noorden niet vindt? Geen inhoudloze woorden kunnen mijn tranen drogen.…

Jij liet me denken dat iemand van me hield Jij hebt mijn leven nu vernield Jij lachte naar mij Ik lachte naar jou Jij maakte me blij Ik bleef je trouw Ik kan niet geloven dat jij me van de liefde wou beroven Jij had mijn leven even opgefleurd als wist je dat zelf niet Nu is het gebeurd maar ik vergeet je niet Alles is in rook opgegaan Waarom…

Misschien heb ik de tijd wel nodig Om te weten wat ik mis Misschien heb ik de tranen wel nodig Om te beseffen wat het was Je gaat zonder reden of waarom Je verlaat me zonder te schelden of te tieren Misschien heb ik de woede wel nodig Om te zien wie jij bent Misschien heb ik het onbegrip wel nodig Om te vergeten waarom het begon…

Eeuwenoud geduld ontworteld statig alle wind gevangen. Verscholen achter jouw bast. Zonde, zo'n schoonheid. Moedig spreiden mijn takken zoekend naar vaste grond. Stevig en trots beschuttend de vruchten die jij droeg.…

Jij bent degene, aan wie ik al mijn liefde schenk Jij bent degene, aan wie ik altijd denk Jij bent degene, waarop ik altijd kon bouwen Jij bent degene, die ik het best kon vertrouwen Jij bent degene, die ik nooit zal vergeten Jij bent degene, die het uitmaakte Zonder reden...…

Als blaadjes vallen van de bomen Is er niet aan te ontkomen De liefde die valt net zo hard En kleur verandert in pikzwart Waarom toch bij jou en mij Ging dit niet aan ons voorbij Moeten wij het ook bekopen Is er niets om voor te hopen Komt het echt dan nooit meer goed Is dit echt mijn laatste groet Ik hoop van niet maar denk van wel Einde…

Er gaat geen dag voorbij dat ik niet denk aan jou. Gescheiden van mijn lief, van degene van wie ik hou. 's Nachts lig ik alleen en probeer ik te dromen van die hele fijne dag dat we weer bij elkaar komen. Ik tel al af want eens komt de dag dat ik je weer in mijn armen sluiten mag.…