de felle herfstwind helpt gedachten ontsnappen regen spoelt ze schoon…

die laan met bomen villa's kijkend naar elkaar met zoveel kraaien…

's morgens in de herfst de eendagsvlieg droomt nog steeds niet van gisteren…

De tijd staat nooit stil. Dat zelfde geldt voor de wil. Het is nooit genoeg.…

dwars over het hek kwikstaartjes op snelheid haar pony springt mee…

teer winterklokje strenge vorst daarbovenop met witte mantel…

het gras is groener sowieso bij de buren daarnaast jaloezie…

tijdens een wandeling velden vol vergeet-mij-nietjes kijk, daar, klaprozen…

zulk een slecht gebit toch blijft hij dat bocht drinken suiker met koffie…

Eeuwig vertrouwen verlangend naar bloesem geur in winter portret.…

Op het bospaadje pak ik mijn vrouws benen vast: die tor is gered!…

De wolken zweven weerspiegeld door oceanen ik zweef ertussen ik waad door water geblust door golven rust ik op riffen van zand bewustzijn lost op een geheel met de wolken gesust door de hemel…

Op het kraaiennest blikken richting horizon kauwend naar voedsel…

Lavendelzakjes brengen de zomer terug in de linnenkast…

ogen zien verward vreemd gevoel tot in het hart angst is zo apart…

De intense lach verdringt in de schemering waar een wolkbreuk stort.…

het slijk der aarde voor die rijke geen waarde zijn vader spaarde!…

Ik droomde en droomde en droomde totdat ik een dag zonder droom leven kon…

ontstane afgunst venijn pokert op zijn dunst jaloezie… geen kunst!…

De messenslijpers rijden rond met hun karren. Ze zijn geslepen!…