wolken werden zwart wind geselde de bomen eindelijk regen…

Klaproos zo hemels Tussen aarde, grint en rails hoe triest is uw lot…

Duister is het pad voor wie veel verborgen houdt in 't aardse leven…

Laat zonlicht gedoofd, levende zielen gaan heen waar doden dromen.…

Langs kille manen voorbij zeeën van leegte Droom ik mijn oorsprong…

Uit het niets ontstaan Enkel gevoed door liefde Wees welkom mijn kind…

Wederzijds zoeken van tranen naar échte troost zachte omhelzing In verbondenheid vloeit enge hopeloosheid zóveel sneller weg…

De maan weerspiegelt een stille traan en toont hoe koud de nacht kan zijn…

Maanvale stralen Wijzen de nachtuil zijn prooi Die hem leven doet.…

De ijzeren helm Gevuld met witte rozen schenkt hoop en toekomst.…

Prachtige vlinder je perkamenten vleugels laten licht stralen…

De zon straalt vreugde. Laat zijn liefde zien aan ons, kijkend wat er komt.…

Dauwdruppels op het gras, zij weerkaatsten mijn gevoel. Verdriet van mijn ziel.…

Laten we dansen in het licht van de sterren de hele nacht door.…

regen houdt van zon die liefde tussen beide maakt een regenboog…

water als kristal klatert en kabbelt en stroomt de zee is nog ver…

De liefde is hard- op stille zondagen blijf ik een ei tikken…

De sneeuw kleurt mijn haar, een landschap, in samenspel met die memoires…

Een geur van bloemen komt door de avond gewaaid in een vaas van stilte.…

Het geloof bouwt op- ik streef mij vast op losse schroeven te doen staan…