Overlevingschemie
Met mijn ogen
drink ik de tranen
van de asielzoekers
Met mijn glimlachende mond
laat ik hun ogen soms
weer lachen
En dan later...alleen...soms
huil ik hun tranen in mijn hart
door mijn ogen uit
En kan dan vervolgens
weer glimlachen
met mijn glimlachend ogende mond
Inzender: Senna desert, 18 mei 2012
gmail.comGeplaatst in de categorie: actualiteit
Overlevingschemie 3.0 met 2 stemmen 
470
470
Er is 1 reactie op deze inzending:
Ik kwam je gedicht hier tegen. Mooi gedicht!