inloggen
voeg je hartenkreet toe dichtwoordenboek

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 53070):

Verborgen

Mijn lichaam
schreeuwt het uit
Het laat me weer eens vallen
De pijn kruipt onder mijn huid

Soms ben ik zo kwaad
op dat immuunsysteem,
dat mij keer op keer
verraadt

Het is soms moeilijk
want je ziet het niet
Het richt hier schade aan
Mijn lichaam zit
in een soort van oorlogsgebied

Ik wil niet klagen
Ik krabbel weer overeind
Ik ga in stilte voort
Ik probeer het te dragen

Maar het ziekzijn
zuigt me leeg
Ik vecht, ik vecht
En ik,
ik houd me recht

... Het moet er af en toe eens af ...

Schrijver: Ingrid Schmitz, 1 mei. 2019


Geplaatst in de categorie: ziekte

4,3 met 3 stemmen 160



Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:Jan Jacob Krediet
Datum:25 mei. 2019
Bericht:Weet dat ik en velen onder de indruk zijn van je verwoording maar bovenal daadkracht je kruis te dragen, zoek van tijd tot tijd ook humor, zodat je lichaam een heel klein beetje lacht, sterkte.

Naam:Greta Casier
Datum: 2 mei. 2019
Bericht:Moed houden Ingrid en niet opgeven, jouw gedicht moge een steun zijn voor velen!

Naam:geeraardt
Datum: 2 mei. 2019
Bericht:Begrijpelijk. Alles wat lucht geeft is dan meegenomen.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)