Wat ik niet zeg

Het lukt me niet.
Ik probeer het wel
elke dag opnieuw
je los te laten, je te vergeten,
maar je blijft, stil en hardnekkig.

Ik scherm mijn gevoelens af,
alsof dat kan.
En toch, wanneer ik alleen ben,
vinden tranen hun weg.
Tranen die ik verberg,
omdat ik geen vragen wil,
geen blikken die te veel zien.
Niemand mag weten
dat jij er nog bent in mijn gedachten,
zelfs jij niet.

Soms hou ik me vast aan het idee
dat het leven weet waarheen het gaat,
dat het me leidt langs paden
die ik zelf niet kan overzien.
Ik beloof mezelf
niet opnieuw te verdwalen
in dezelfde fouten,
ook al fluisteren ze nog na
in alles wat ik doe.

Wat zou ik graag
dat je me even vasthoudt,
dat je zegt
dat alles goed komt.
Ik weet dat dat niet zal gebeuren
en toch…
toch is er die stille hoop,
zorgvuldig verborgen,
voor de wereld,
voor anderen
zelfs voor jou.

hoop liefde

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

5.0 met 1 stemmen 17