moed

er hangt een druppel
aan de donkere kant van de zon

geblindeerd door
de tragiek van het leven
staart zij

naar de warme kant en
listig als hij is voorkomt de witte
zoon rode oorlog

terwijl koude storm bulderend
tegen zwarte scharen slaat

een splijtbom met duizend
hitte bestendige slakken
implodeert

zijn zwijgen verhulde een
echo van onbegrip
hij begreep zoveel niet
weigerde te praten

het zou hem
een rode kaart opleveren

traag kleurt de paarse
weduwe in lange zwarte
rok geel

de met klei geurende bloesem
bloeit op

Biografie van deze schrijver

gedicht

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

1.5 met 2 stemmen 69