Hartenkreten

hartenkreet (nr. 59.799):

Nachtelijke ruimte

In haar nacht
valt de wereld stil
en zacht,
de tijd vertraagt
verliest haar kracht
is denken helder onverwacht

niet zwaar
niet door iets voortgebracht
maar vrij,
een stroom die rustig
verder wacht

zij ziet de kamer
in gedempt licht
een glas, een bord,
een leeg gezicht
van dingen die er
gewoon nog zijn
de tijd beweegt zich
klein en fijn

zij eet, zij drinkt
zij blijft nabij
de adem stroomt
haar rustig bij

en soms toch in
diezelfde nacht
komt donker stil
en onverwacht

geen grens die haar
bestaan verzacht,
alleen het zijn
dat zonder voelen
bij haar wacht

zij is hier,
in adem die zich aan
haar hecht
in denken dat niet
meer vecht

in tijd die zonder
dwingen gaat
niet zwaar, niet leeg
niet meer alleen
maar als ruimte die
haar laat

en ergens,licht en
ongezocht
komt een vraag die
niets bevocht
bestaat zij meer
in deze nacht
wanneer geen oog
haar wezen acht

langzaam schuift een
ander licht,
de nacht verliest haar
stil gezicht
de dag verschijnt al
in haar zicht...