Waardigheid onder het stof

de dag brak niet plotseling
maar schoof langzaam open
als een deur die te lang op slot zat

1 juli
iemand fluistert vrijheid
alsof het woord nog moet leren lopen

ketenen vielen niet tegelijk
sommigen bleven nog jaren hangen
in hoofden
in handen
in hoe een naam werd uitgesproken

maar ergens
diep onder het stof van bevelen en zwepen
lag iets te wachten

geen geschenk
niet gegeven
niet verleend

maar iets ouds
iets dat bleef ademen
onder generaties stilte

waardigheid

niet als brood uitgedeeld
niet als munt in een open hand
maar als een vergeten erfenis

teruggevonden
in rechtop staan
in het hardop zeggen van een eigen naam
in het weigeren nog langer bezit te zijn

alsof voorouders zachtjes meekwamen
in elke stap vooruit
en zeiden

dit was altijd al van jou

waardigheid

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 13