Slechts een voorbijganger

Ik ben niet gemaakt
om boven alles uit te stijgen.
De wereld vraagt geen kroon,
geen vlag geplant in vruchtbare aarde,
geen mens die zich tot middelpunt verklaart.

De bomen groeien zonder mijn toestemming,
De regen kent niet mijn naam,
En zelfs de sterren volgen mijn gedachten niet.

Lang heb ik gedacht
alsof woorden dingen konden vasthouden.
En kennis een vorm van macht.
Maar het zijn laat zich niet regeren.

Het woont naast ons
zoals een stille buurman achter een dunne muur:
Aanwezig, onbereikbaar nabij.

Nu luister ik anders naar de dingen.
De stoel waarop ik rust,
het kraken van de vloer,
het trage licht dat schuift langs het raam —
Alles bestaat zonder uitleg,
en juist daarin schuilt hun waarheid.

Ik ben niet de meester van dit alles.
Slechts een voorbijganger
die even aanschuiven mag
aan de tafel van de ochtend.
En misschien is dat genoeg:
Niet heersen over het leven,
maar het bewonen, aandachtig,
Alsof elke ademtocht geleend is
van iets groters dat zwijgend naast ons leeft.

verbondenheid

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 1 stemmen 19