Hartenkreten

hartenkreet (nr. 60.159):

ode aan de knoop

Ode aan de Knoop

Er was eens een knoop, zo trots en rond,
die zich vastklampte aan een overhemd van bond.
“Hier zit ik dan, in het volle zicht,
als de ster van de show, wat een gezicht!”

De knoop sprak fier tot de knoopsgat:
“Zie hoe ik schitter, wat ben ik glad!”
Het knoopsgat zuchtte en zei met een lach,
“Zonder mij ben jij gewoon een zwakke schacht.”

De knoop, niet van zijn stuk gebracht,
Zei: “Ik ben de reden dat de jas niet is ontdaan van pracht!”
Het garen riep toen van onderuit,
“Zonder mijn steun ben jij een losgeslagen bruid!”

“Ach,” zei de knoop met een knipoog en grijns,
“Ik ben de koning van stoffen, het is geen geheim.”
Hij draaide trots om zijn as,
en riep: “Kijk eens naar mij, ik ben de baas!”

Maar toen kwam er regen, een plotselinge bui,
de knoop begon te rillen, “Oei, wat een gedoe!”
Hij glipte haastig, zo uit zijn strop,
en belandde op de grond met een zachte plof.

De knoop keek omhoog naar het lege hemd,
en realiseerde zich meteen, al voelde hij zich vast:
“Misschien was ik iets te vol van mezelf,
want zelfs een koning staat niet altijd op de plank van de kast.”

Claire Vanfleteren ©

... Niemand blijft stil staan bij knopen, omdat het niet geacht is, maar wie heeft er nog nooit geen knopen aan zijn kleding moeten naaien of gebruik ervan gemaakt, daarom eens humoristisch uit de hoek komen, vind ik persoonlijk goed! ...

Schrijver: Claire Vanfleteren
13 juni 2026