De onderstroom

Diep in de zee, onzichtbaar, onbespied,
waar niemand mij voelt en niemand mij ziet.
Ik trek en ik duw, ik stuw en ik zweef,
ik vorm wat zal breken, ik voel dat ik leef.

Ik wil geen geruis, geen fluistering zacht,
geen golf die zich buigt en sterft in de nacht.
Ik wil de storm zijn, zichtbaar, ééntje die groeit,
die opklimt, richting het Noorderstrand en daarmee samenvloeit.

Ik tast en ik zoek, ik verken en wil doorgaan,
een weg naar het licht, een plek om te bestaan.
Mijn oorsprong is verlangen, mijn liefde is groot,
maar steeds als ik nader, stopt het rif mij en sla ik dood.

onbeantwoord, liefde

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 1 stemmen 1