Contouren van een kiezel

niet alles vraagt om woorden
niet alles wil naar buiten

zij strijkt iets glad in haar binnenzak
een kiezel misschien
een gedachte misschien

ze kijkt op,
zegt niets

iets blijft achter haar ogen liggen,
onder de zachte hoede van haar stilte

daar, in dat kleine achterhouden,
roert zich zacht haar onuitgesprokene,
alsof er een contour verschijnt
die alleen zij kan zien

zonder het te weten
draagt zij voor het eerst
meer met zich mee
dan iemand anders van haar kent

bewaren, eigen ik

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 1 stemmen 126