Aarzelend schijnsel
De zaklamp was een kleine toren in het gras, alsof zij voor de duisternis geschapen was. Zij kende geen gisteren, geen later, geen besluit, en zond haar schraal en aarzelend schijnsel uit.
Het donker onttrok zich. Het schijnsel bleef bestaan. Het dreef als bleke adem achter de maan. Het rustte op de grassen en het veld, als licht dat zich aan geen verstommen meldt.
In haar zwijgende en verstilde kring lag het gras in weerloze ontvouwing. Het licht reikte verder dan de tijd vermocht en zweeg waar het waarom vergeefs om zocht.
Een kleine lamp.
Een bundel.
Nauwelijks meer.
Klein en onbedoeld terneer.
Het waarom ontvouwde licht.
27 juni 2026
Geplaatst in de categorie: lichaam

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!