De ochtend na de dagen
Daar lig je dan,
op de vloer naast jezelf
ogen dicht en open
je grijpt, je duwt
het werkt niet meer
wees nou maar geen held
En ze rennen eraan,
de ridders van tijd
in hun ritmisch drukkend spel
alleen het hoeft niet meer
‘t is allang voorbij,
maar stiekem hoop je van wel
Zo zwevend erboven kijk jij nu neer
op een gezicht
door jou
bezet
Maar dat was toen
en nu niet meer
je bent vrij,
je bent
ontzet
Geplaatst in de categorie: verdriet

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!