Zand en regen
Ik voel me als ’n korreltje zand,
Verloren in de branding op ’t strand,
Die is uitverkoren door die ene,
Die mij even raakte met haar tenen.
Ik voel me als ’n druppeltje regen
Verdwijnend in waterkringen,
Van 'n plas waar droppen springen,
Ik haar voetstap kom tegen.
Ik weet dat zij mij niet ziet.
Door haar nabijheid,
Voel ik nochtans geen verdriet,
Als ik in de branding haar stem hoor,
En in het zingen van de regen,
Dat gaat tot in d’eeuwigheid door.
Geplaatst in de categorie: liefde

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!