tranen over mijn gezicht mijn hoofd naar de grond gericht want jij mag niet zien dat mijn pijn mijn pijn om jou zo diep kan zijn…

wanhopig en treiterend het is niet jouw schuld dat ik lieg het zijn de kleine beestjes in mijn hoofd hoe kan ik denken? het is allemaal te dichtbij ze knagen langzaam aan mijn handen handen op mijn heupen liefde in de lucht beseffen ze wel wat ze doen? zingen wil ik de spier is weg waarom op mijn zwakste punt? lopen in de lucht…

wil je nog wel dromen aan het eind van de dag schuilt er dan nog hoop als de nacht op jou wacht is er nog verlangen waar duister verschijnt wacht er mij een toekomst als het huilen verdwijnt en ik zoek in mijn lach toekomstdromen waar het eind van de nacht herleeft vandaag…

Geen hap door m'n keel Vreemd gevoel in m'n maag Het wordt me allemaal teveel Dit alles vandaag. Ik kan niet vertellen Wat ik voor je voel, Ik ben te verlegen Snap je wat ik bedoel? Morgen heb ik spijt Als haren op m'n hoofd Dat ik alwéér niet In mezelf heb geloofd.…

Ik voel me opvallend blij terwijl de nacht voorbij rent er schuilt iets vrolijks in mij en ik denk dat jij het bent Eventjes maak ik me geen zorgen m’n innerlijk wordt verwend ik voel me zomaar geborgen en ik denk dat jij het bent Ik fluister zomaar een naam die ik nooit eerder heb gekend er gebeurt iets in mijn lichaam en ik denk...…

waar handen raken ogen zoeken stil verlangen ontluiken wil schuilt in het heden de roep naar morgen verdwijnt mijn verleden waar toekomst begint in harten verstrengeld verzonken ogen waar stil verlangen ontluikt vandaag…

Niet kunnen geloven in liefde Was voor mij zo bekend Het niet durven openstaan Al de woorden die je hebt gezegd, ik hoorde ze niet Je laat me ontwaken, laat me voelen Mijn oren horen de woorden van je liefde Met jou durf ik het misschien wel aan Hiervoor ben ik zoveel pijn gedaan Bevroren trof jij me aan Je armen om me heen gaven me warmte…

Wat een beheersing Kan een ik hebben En hoe bewust Kan een ik zijn Wat kan een ik toch lachen Om een opmerking Zo klein Wat een controle Heeft haar zij En wat een mens Is haar zij ook Een zij om van te houden In haar wezen Gehuld in rook Hoeveel idealen Laat haar ik voelen En hoeveel humor Laat haar ik zien Het verhaal van die…

Toen de zon nog scheen op het duister van mijn leven, was de stilte nog oorverdovend. Maar nu, nu de maan als een lichtbaken aan de hemel staat, nu pas begrijp ik wat jij al die tijd probeerde te zeggen.…

Woorden zo zuiver als water stromen over mijn lippen en vallen op donzige wolken die naar jou zweven…

Druppeltjes regen op je gezicht de glimlach in je ogen het klinkt als een gedicht ik wil ze nimmer drogen. Druppeltjes regen,een heleboel kom bij me,kom snel hier je bent mijn levensdoel ze worden mijn rivier. Druppeltjes regen ze zijn je geluk laat ze nooit meer gaan en maak ze nimmer stuk.…

Ik heb je leren kennen, in een heel erg moeilijk jaar. Niets was meer hetzelfde, het leven viel me zwaar. Ik had niet veel vertrouwen, in jouw gevoel voor mij. Maar toch kwamen we samen, je kwam steeds dichterbij... Nu geef ik zacht mijn handje, en zeg..."neem me maar mee!" Ik kan op jou vertrouwen, we zijn nu met z'n twee. En als…

Dobberend op zilveren rust bergdekens die heerlijk vaag opduiken langs de zwoele kust het is de mooiste dag vandaag De zee blauwer dan blauw net als die twee ogen aan boord die twee ogen zijn van jou we staren…zeggen geen woord Op het dek onder een deken kabbelend water aan onze zij genoeg naar de sterren gekeken welterusten, lieve schat…

waar zoveel liefde was rest enkel nog verlangen ooit als droom ontstaan tot nachtmerrie vergaan samen één geheel brak in duizend scherven diep gesneden wonden bitter is het leed maar eens komen tranen verdriet laat zich gaan de liefde ooit gekend zal in dromen zacht vergaan…

Eindelijk weer, een lekker kusje, een kort moment, alleen voor elkaar, zonder iedereen, om eens heen, want het mag niet, ook dat is waar. Dan komt, de dag van valentijn, waarop ik jou, alles geven wil, voorzichtig zonder op te vallen, niet herkenbaar, en daarom heel erg stil. Jij bent, mijn echte valentijntje, mijn geheime liefde…

de nacht verdwijnt in werelds ontwaken tranende ogen begroeten de dag waar duister verdwijnt in nevelflarden het gezang van de merel even verblijdt verdwijnt haar hoop op vleugels gedragen het lied in de morgen vervaagt in het niets…

Mijn liefste, Alle vogels fluiten als jij langsloopt Als je lacht, dan gaat de zon schijnen En zoals een spiegel iemand zichzelf laat zien Zo zou jij jezelf kunenn zien in een zonnestraal Mijn engel, met je haar zo ravenzwart bezet met kleine diamantjes in de regen Mijn engel, al die kristallen schitteren voor mij Bij jou vallen alle mannen…

Wanneer een leugen de liefde verbreekt en een hart pijnlijk wordt gebroken is het de waarheid die ineens steekt zonder dat die wordt uitgesproken De waarheid achterhaalt het bedrog op momenten van onachtzaamheid zelfs jaren later gebeurt het nog en ineens raak je de liefde kwijt Leugens zijn ineens een onderdeel van een rijk menselijk bestaan…

Als ik nou 's zou vergeten dat ik om je geef Als ik nou 's zou vergeten dat ik door jou leef Als ik nou 's zou vergeten dat je belangrijk bent Misschien zou ik dan ook vergeten dat je me helemaal niet kent...…

dit is de dag de middag tussen januari en februarie een rustpunt een moment ik weet dar er duisterheid kleeft een spanningsveld een krachtmeting dit is de dag de middag weg rustpunt weg dat moment want zonder dat moment geen vreugde geen fijn zijn geen moment van daar geen moment van zijn zal er...…