spiegelingen op het water tonen de dingen in realiteit geen foutje te bespeuren tot wind speelt met de werkelijkheid de lijnen deinen verder open verdwijnen door onzichtbaarheid rimpelend verlaat het beeld zijn vorm doch... zal het sterven in geborgenheid!…

Na een warme zonnige lentedag zal de zon ondergaan. Met liefde hebben we haar mogen begroeten. Prachtige vlinders zie je gelukkig steeds meer. Waardeer de dag met woorden en liefde. Deze zonovergoten dag zal zeker een mooie herinnering blijven.…

De zon gaat onder. Het is te mooi om waar te zijn. De hemel op zijn goddelijkst. Kleurenbeeld, toont een prachtig hemelsblauw. Feeërieke beelden alom. In de nacht komen, de prachtige kleuren hopelijk nog even voorbij. Foto Isabelle Houthoofd…

Hoera het wordt weer lente. De lente stelt ons vrij. De vrijheid wordt geboren. De lammetjes in de wei. Hoera het wordt weer lente. De eenden snateren blij. De strenge vorst heeft verloren. Watervogels zwemmen zij aan zij. Al wat leeft spreidt open al zijn zinnen. De lente komt en doet ons het nieuwe leven beminnen.…

Licht in het donker, maan met je prachtig sierlijk licht. De ontmoeting is zichtbaar dichtbij. Zacht van kleur, fraai van omtrek. Lichtintensiteit weergaloos, op de blauwe deinende golven. Maan, wat jij bewerkstelligt is voor ons ongekend. Foto Ad Elshout.…

Indrukwekkend, als de maan haar licht geeft boven zee . Feeërieke beelden, sprookjesachtig mooi. Indrukwekkend hoe het licht ons doet verrassen. Licht van de maan, soms volkomen onverwacht. Elke nacht zal hij je leiden naar een goede nachtrust.…

De zonsondergang geeft blijk, van waardigheid. Steeds verder van je vandaan. Een mirakel hoe zij langzaam verdwijnt. Haar wonderlijke schoonheid geeft een gevoel van geluk. De zon geeft je kracht energie en liefde. Imponerend voor ons allen.…

op een kale berg zoekend naar waar ik echt ben loerend op stand het verlangen is mij liever dan bevrediging de beek staat droog genept in meppel door eenrichtingsverkeer zoals overal haar paardengezicht boven nog pronte borsten een oud dom blondje annabelle - je bruine kleur van rotting nog eens zo schoon…

ha, daar ben je weer ik heb al op je gewacht dag citroenvlinder…

Perfect van kleur. Een wonder van schoonheid. Ervoor gemaakt om bewonderd te worden door de ogen van het algemeen. Enkel één zou ik graag bezitten. Maar die te plukken is ongevoelig; is een blind gaan van een mens met een hart van steen. Laat haar staan op haar plek op de aarde. Als die zeldzame orchidee. Haar waarde puttend uit haar kleuren schoonheid…

Het regende heel zacht vannacht fijn om het brein eens op te frissen voor het raam een bed violen en narcissen waar op elk bloemblad een druppel ligt een fraai gezicht hoe elke druppel weerspiegelt in een bloem en zuiver zingt de lijster haar tierelier in de nog kale populier klein geluk wat voor mij lente heet ik raak verstild zie…

Ik zit op mijn balkon te genieten van de zon hoelang zal die vandaag nog schijnen vanaf het moment dat het begon De warmte op je huid is een heerlijk gevoel niet te warm, dat is niet goed 'n bruin kleurtje is het doel De zonneschijn geeft ook rust even weg van dat druk zijn je gedachten laten gaan en niet denken aan je pijn Altijd vallen mijn ogen…

Het lot kaalt; gaat zonder verenkleed. Als een aasgier boven een dorre woestijn bepaalt het een leven in een nieuw soort ongelukkig zijn. Wat de natuur eens gaf lijkt zo lang geleden. Een vluchtige blos in bloesem lijkt inmiddels overleden. Wat overbleef is een optreden tussen nieuwe lijnen, die zich met het leven verbinden in een vals verschijnen…

Het is lente, maar het gevoel, is er nog niet. We hopen dat het snel beter wordt. Vaak is er veel wind en het is nog te koud voor de tijd van het jaar. Lente, een sfeer die we…

Aankomen vliegen als een grasparkiet. In vrijheid leven ging even niet. Een rustplaats schiep een nieuwe droom, die in vrijheid uitvloog heel gewoon. Teer en minnelijk bevlogen keek de gevleugelde mij in de ogen. Een soort kraalogige herkenning van verstandhouding en wederzijdse gewenning. Tussen een wereld van verschil van de menselijke…

waar blijft Gij o heldere lentezon ? die de koude dagen moet warmen zie naar mijn bloemen op het balkon zo triest met hun schijndode harten? waar blijft Gij met uw helder licht? die al wat duister is moet verdrijven toon toch een glimp van uw Gezicht wij willen u in glans zien verschijnen waar blijft Gij o ontluikend leven? de aarde…

Grijs groeit de lucht en vloeit zich aaneen met de grijze golven van de zee aaneen tot aan de zichtbaar wolkende horizon door wind bedolven krijsen meeuwen daar in buitelende vlucht kolkend en brekend omwoelt de branding en beukt de barrière van de verzanding veilig brengt de kust voor het volk een teken na de grote misère het…

De vlinder had haar ei gelegd op een groen eikenblad er kroop een piepklein rupsje uit dat at en at en at het at het hele blaadje op en nam er nog een paar het spon zich daarna in als pop toen was het rupsje klaar er na een hele tijd een nieuw seizoen begon kroop daar een kleine vlinder uit die straalde in de zon ze dartelde de…

dood hout in het woud een onderhoud van de natuur de passie stijgt en laait het kampvuur genegenheid ontstaan door brandhout dan weet je… echte liefde wordt nimmer… koud!…

oogstrelende lentetinten na een lange wintersleur sublimiteit van kleur en geur lieve lenteboden die een bevroren hart ontdooien onder naakte bomen ontwaken frisse dromen dat de dood maar even slaapt en de kiem van het leven blijvend waakt in het land van sneeuw en ijs herboren lijkt uw blankheid zo volkomen zuiver zijn uw kelken als…