opgesloten… vind ik niets voor mij dus laat me los, maak me vrij ik wil stoeien op de groene wei met mijn soortgenootjes: de honingbij ik ruik de planten en de bloemen maar zit gevangen in mijn korf mijn vriendjes hoor ik heerlijk zoemen och, wat vind ik dit ellendig grof want alle bloemen wil ik kussen ik wil vliegen, ik wil brommen zie…

gele boterbloempjes madeliefjes en wat rode klaprozen blauwe korenbloemen tezamen op een groene wei een palet met vele kleuren mijn hart wordt danig blij een schilderijtje wordt geboren aquarel in al zijn vormen liefhebbers zullen dit bekoren ja, op zo’n plaatsen wil ik komen een rustig leventje in ongerepte natuur mijn ogen sluiten…

Na zo’n dag als vandaag, ook die van gisteren deed mee denk ik, wat een plaag, ‘k zit er een beetje mee in m’n maag! Twee dagen regen, aan een stuk precies een weekend geen geluk een soort van balen, doen we dan gewoon omdat je weinig anders kan dan wachten tot ‘t droog wordt. Dat werd het tot m’n grote verdriet twee dagen helemaal niet…

mijn ziel geniet… van bomen en struiken die beschermen een vijvergebied weerspiegelingen verschijnen door het licht van de zon echt om rillingen van te krijgen betoverend mooi, die kleuren zo stil op het water ze beroeren een zelden gebeuren waarachtig, ik sta op… en ik zing en ik dans ik voel mij zo zalig perfect met de natuur in……

In een pan, in het duin op het Wassenaarse naaktstrand raak ik in de ban van mijn nietigheid M'n blote billen voelen de miljoenen zandkorrels, waarvan 1 exemplaar meer verbeeld dan ik me kan voorstellen, aldus de Bijbel Dan kijk ik met wijdgeopende ogen naar de effen blauwe fletse lucht en loer, tuur naar de horizon van een zo rustig kalme…

Dauw droeg nog de stilte van de nieuwe dag doch allengs werd het hemelblauw ik zag op een middagwandeling de bomen kleurig van groen naar geel en rood het was een boeiend gezicht in het zonlicht kilometers lang en toen het avond werd bood de zon haar ondergang in prachtig avondrood een late merel onderbrak de rust met een riedel…

Als dwarrelend blad fladderend zoals vlinders deelt zij euforie als gekleurde dahlia in een bosrijk omgeving.…

Florida, hou jullie vast want Irma komt eraan… neen, dit is geen kwade vrouw maar wel de gevreesde orkaan een natuurfenomeen ontstaan door ruzie tussen wind en water ontpopte zich tot tropische golf ergens in de Atlantische oceaan toevallig wel die… vrouwennaam maar deze... raast met hoge snelheid zowat alles van de baan!…

Hoe lief is mij de najaarsstilte het vakantierumoer is uitgewuifd de morgenmist, de avondkilte en regen die langs de ramen druipt. Hoe lief is mij die bleke middagzon op late rozen in de tuin een kikker in de regenton tussen het lover goud en bruin. Hoe lief is mij het vroege avonduur tussen kaars en schemerlicht de warmte van een knetterend…

ergens langs de waterkant tussen het hoge riet kun je vredig wegdromen helemaal in het niets ik sluit gewoon mijn ogen en voel aan mijn gezicht de zachte helende warmte van een vroege lentezon ik luister naar het lied van een naarstige leeuwerik die volop druk bezig is met het bouwen van een nest ik laat me even meenemen met de richting…

Onder het licht van de maan. Onder het wassen van het witte licht in reflectie. Weerkaatst het licht in de duisternis als een nachtwaker op zijn post in een connectie. Een connectie die de aarde goed is gezind. Een nachtelijke representatie van de zonnekoningin die de lichtstralen ook in de duisternis aan de warmende energieke moeder…

Wat zouden wij zonder onze koe moeten doen? Onze rood-bonte koe. Nou moe! Er bleef ons weinig vreugde over in het leven. Waar melk zo'n overheersende levensmotor is. Een vloeibare brandstof als een geschenk van boven aan de mensheid gegeven. Van baby tot het jonge kind; en vervolgens een heel volwassen leven. Zo'n rood-bonte Friese…

Blaast met volle wangen horizontale stroming in de dampkringslucht, gevuld met oorverdovend gefluit, gewapper en geklepper. Strijdend, vechtend rijd ik tegen hem in. Laat hem maar begaan gure, droge wind. Handen geklemd, voeten stampend op de trappers. Sorry, maar mij krijg je niet klein. Ik bezeil je, zodat mijn ros recht blijft.…

In zachte zomernachten ligt stil te dromen… de witte waterlelie op haar groene bed haar kelk devoot gesloten die op het eerste zonlicht wacht wazig schijnt de maan over de donkere vijvervlakte stil en heel verwonderd wacht ze ... tot de morgen daagt haar hartje met goud bestraald…

Normaal heb ik geen last van regen 'k kan er best wel heel goed tegen Ga gerust lopen als het hoost nee 'k zit er niet mee, wie liegt die bloost! Normaal zeg ik want nu, zit de regen me in het hoofd 't is donker buiten dus ook somber binnen Weet van narigheid niet wat te beginnen de regen brengt me van m'n apropos. Maar: normaal heb…

Ik zit onder een boom vol bloesem, die roze bloesemblaadjes vallen laat bij een zacht briesje in het gras, waar mijn gedachten weg dwalen. Een wollig lammetje blaat Ik zucht. Er zit liefde in de lucht.…

een volle maan op halve kracht verlicht een sprookjesbos witte smog in slierten spoken tussen bladeren twee dieren van de nacht kunnen zich niet bedwingen een wolf huilt zijn serenade de uil doet zijn best om mee te zingen het geritsel van de bladeren, het gekraak van dorre takken met de wind als dirigent en bomen als muzikanten…

Luchtbrug naar oneindig regenboog valt in't niet in machtig helder licht voel en wacht tot je ziet Prachtig natuurlijk Zijn gegeven in je rust moment van diepe vree alsof de zon je kust Een tel om weg te dromen gevleugeld door de tijd reis langs herinneringen koester Nu en staak de strijd Geniet van Moeder Aarde haar liefde in elk…

Paradijsvogels door een sleutelgat in schitterende exotische kleuren, treuren om het even wat, over de harteloosheid van een mensenhart; dat vaak het leven niet op de juiste waarde placht te keuren. Door dat sleutelgat zou men hebben kunnen zien; dat dat paradijs eens vrede had voordien. Tot op die dag dat men vergeten was dat een schoon…

Het is vroeg, miezerig en kil de wereld nog stil zit ’n merel op de reling van mijn balkon uit te rusten van haar ochtendlied wat me blij verheugt door de last van regenwater richt traag het gras zich op de sprei van madeliefjes in het gazon buigen droef hun natte hoofdjes ach, ik glimlach want na regen komt toch weer zonneschijn…