T.V. Tijd... ik weet nog van de beginperiode, een páár uitzendingen per week, bij de buren stond zo'n pratende kast... je snapte er niks van, als je er naar kéék! Wist ik veel... Als het programma afgelopen was, kwam er een "omroepster" in beeld, ze zwaaide naar de kijkers, die enthousiast terugzwaaiden... Wisten wij veel... 't…

Ik wou dat ik kon zingen lachen als een clown lekker kunnen swingen zorgeloos, niet down. Ik wou dat ik kon acteren, pianiste was of tamboerijn ik zal moeten leren talentloos tevreden te zijn. Ik wou dat ik kon schrijven over leven, lief en leed en me bij zal blijven, dat dit leven goed is besteed.…

Ieder huisje heeft zijn kruisje dat is echt maar al te waar En al die kruisjes bij elkaar vormen één groot kruis, echt waar Als je van al die kruisjes één mocht kiezen Nam je je eigen kruis weer terug de jouwe bleek toch minder zwaar, dan die anderen torsten op hun rug... Zo heeft ieder wat te torsen Grote lasten, kleine lasten je hebt…

Hoe zou ik overleven op een onbewoonde plek zou de natuur mij eten geven op zo'n onbewoonde stek? Een onbewoond eiland in een grote oceaan met zon,zee en stranden, heel ver hiervandaan... Vissen vangen met mijn handen bananen plukken uit een boom En, water sparen van de regen en bladeren van een palm-boom... Ik zou leren insecten…

Gevoelens in mijn maag Gedachten in mijn hoofd Beiden zijn een plaag Ik heb het nooit geloofd Mijn leven is een farce Een schijnvertoning Een toneelstuk De hoofdrol is helaas van mij De meeste zinnen De minste inspraak En altijd maar de hardste kaak Ik ben het zat Ik wil niet meer Heb genoeg van al die klappen Laat me nou toch…

Zeg maar niets meer, helemaal niets... niet begrepen, ik voel nu niets... Wees maar stil nu heel erg stil gewoon niets zeggen is wat ik wil... Ik zeg óók niets ik zwijg stil geen gedachten geen verschil... Lange nachten altijd wachten ik zeg niets meer ik ben stil...…

De koude wind over het land Het zand dat jeukt tussen mijn tenen Ik hou helemaal niet van het strand Maar jij moest mij er zonodig mee naartoe nemen Het geschreeuw van kinderen De stank van zonnebrand Dikke ingevette lijven Walvissen op het land Dikke mannen in te kleine broeken Halen ijsjes bij de ijscokraam Hun kinderen komen aanrennen…

Twee reuzen niesten met enorme kracht de daken van de huizen het kwam zo onverwacht dat paarden angstig briesten mensen slaakten een diepe zucht de katten mauwden zacht en allen gingen ..zelfs de muizen.. samen op de vlucht.…

Mijn voetstappen klonken hol Ik hoorde mijzelf lopen Naast mij een vrouwelijke cipier Die deed de hekken open... Ze rammelde met haar sleutelbos Verward en angstig besefte ik: Hier kom ik nooit meer los... Dankzij mijn echtgenoot zat ik nu hier Hij liet mij arresteren Wat zijn mijn ogen opengegaan Toen hij mij dit had…

Ergens heeft een mens het moeilijk Ergens huilt heel hard een kind Ergens zit een vrouw heel eenzaam Ergens wordt iemand bemind... Ergens geeft iemand een feestje Ergens iemand in de rouw Ergens is een kind geboren Ergens wordt iemand geslagen en die ziet nu bont en blauw... Kon je achter ramen kijken Kon je zien wat er gebeurd Zou je…

Gloeiende, gloeiende wat is het heet en dan nóg niet bruin geworden nóg steeds dezelfde bleekscheet... Zucht en steunen nooit is 't goed heel discreet laat ik ontvallen... half aangekleed, wachtend op de- "weerprofeet" Kan het even nu gaan regenen? Niet te lang, heel even maar, want ik heb het echt snikheet... Verder nu geen…

Wij zijn hier niet voor dit klimaat gemaakt We kunnen er niet tegen en zijn ook erg lichtgeraakt Bij deze hitte, verlangen we weer naar regen... Ik loop te puffen en te blazen te loom om iets te doen Alles plakt en iedereen zweet of je nu binnen zit of buiten overal is het te heet Ik weet het al, ik pak de slang en ga me maar natspuiten…

Een mijlpaal is bereikt al tweehonderd gedichten Ik had het zelf nooit gedacht, dat ik mijn "spinsels" kon verdichten... Niet allen vind ik even goed maar dat zal ieder denken... Toch heb ik erg goed nagedacht om niemand hier te krenken... Het is, zoals ik eerder zei, je hoeft maar iets te zien je ogen goed te gebruiken, en er ontstaat…

Ik was verknocht als kind aan het boekje Piggelmee Je kreeg het op " Van-Nelle" punten En ging over "Het Visje In De Zee" Langs het strand en langs de duinen Liep het ventje Piggelmee Om het visje weer te roepen Het visje, visje in de zee Klossend op zijn kleine klompjes Door zijn vrouw weer weggejaagd Moest het ventje méér steeds…

Eens werd ik geopereerd 't was aan mijn neus Ik heb het wel geweten Ik lag daar helemaal gefrustreerd en in mijn bed te zweten Meters gaas zat in mijn neus en 'k kon geen ademhalen Onder mijn neus een pleistersnor Mijn neus was helemaal poreus zei de professor schor... Ik wilde geen bezoek ontvangen want ik zag er echt niet uit Maar…

Mama, jij wordt klein... Nee, jij wordt zo groot... Maar jij bent aan het krimpen... En jij bent levensgroot... Ma, je bent ook wel een beetje dik... Nee, jij, jij bent te mager... Maar, jij bent echt al oud... Maar nog niet echt, jij slimmerik... Zo staan we vaak te kletsen zijn armen om me heen Het is zo'n heerlijk fijne knul ik kan…

Elke zondag gaan we trouw naar ons moeder toe Een grote pan soep op het fornuis lacht ons altijd toe... Als je er na drie uur komt is de pan al bijna leeg Want wat wil je met zo'n gezin die eten die soeppan heel gauw leeg Soms bewaart zij voor mij een kopje want ik ben haar grootste fan ze kent haar pappenheimers goed En is een echte…

Als een kluwen wol, die in de knoop zit zijn mijn hersenen vandaag Een warrige massa is het daarboven Niets meer op een rijtje alles in de klit... 'k Ga die knopen straks ontwarren en beginnen bij 't begin tot het weer een strakke lijn wordt in mijn brein daar bovenin...…

Ik breek de nacht die op me wacht en naar me lacht ongeacht dit tijdstip...…

Vurig verlangen is gevangen in een put van machteloos omvangen en verhangen...…