Ik mis hem, Ik word elke dag weer wakker, Ik ga elke dag weer slapen, Maar ik leef geen enkele dag. Ik mis hem, Ik maak mij zo'n zorgen, Over papa, over mama, Maar het meest over onze zusjes. Ik mis hem, Hij die mij pestte, Hij die mij irriteerde, Hij die van mij hield. Ik mis hem, Mijn grote voorbeeld, Mijn grote…

Wat nou als een hele goede vriend overlijdt, Wat nou als iemand heel dicht bij je het leven verlaat, Wat nou je raakt je allerbeste naaste kwijt, De persoon is dood. Men zegt dan dat het over is, Dat diegene verdwenen is, Dat het individu ergens anders is, Maar dat is niet waar. Want als je naam nog steeds genoemd wordt, Dan leef je onder…

Het leven is te klein voor dit groot mysterie Ik bedenk me hoe het zit Elke keer dat ik besta Boven de wonderen die ik weer zie Als ik ten onder ga…

Tevreden kijkt ze naar haar bloemen Kent elk plantje bij naam De ene klein en rank De ander met stevige wortel in de grond Elke dag is ze in haar tuin Met levenswater worden ze begoten Liefdevolle woorden voor elk apart Ze groeien voor haar tot een prachtig sieraad Seizoenen gaan voorbij Gisteren was haar vaarweldag Met de idolen naast…

Gelukkig maar Terug jouw lach Wat heb ik dat gemist Jouw sprankelende ogen Jouw stralende gezicht Je maakt voorgoed Jouw laatste reis Weg nu die grimas Je hebt nu weer een beetje terug Van wie jij ooit eens was…

Zie je die sterren aan de hemel staan? Dat is de plek waar ook je vader heen is gegaan Kijk daar boven heel erg ver Daar straalt papa, hij is een ster Zie je die sterren aan de hemel staan? Daar zou jij straks ook heen gaan Dan ben je bij papa, lekker dichtbij Dit was wat m'n moeder tegen me zei. Ja ik zie die sterren aan de hemel staan…

Toen zijn pijnen niet meer werden bedwongen, heeft hij de dood vertrouwd, en naar zijn gunst gedongen, en in zijn laatste dagen, als op een vriend gebouwd.…

Een bolle roze wolk spatte uiteen in duizend tranen. Alle tranen bij elkaar vormden jaar na jaar een stil gedragen reservoir. Later in de tijd Verdampten alle duizend tranen tot een nieuwe roze wolk die mij soms opzoekt in de nacht. Diffuus ben jij daarin aanwezig zie ik je lach en ruik je huid In al je schoonheid kom je nader tot ik…

Als op een vriend gebouwd Toen zijn pijnen niet meer werden bedwongen, heeft hij de dood vertrouwd, en naar zijn gunst gedongen, en in zijn laatste dagen, als op een vriend gebouwd.…

Hier sta ik dan, samen. Samen met mijn verdriet. Roep je naam, het is niet eerlijk. Ik kijk omhoog. De warmte van de koude wind Streelt mijn gezicht. Ik lach naar de stilte in de zee. Omarm me met de zon. Overspoel me met de golven van je hart. Laat me voelen dat ik niet alleen ben. Je zal me omarmen met de zon Gedragen door de wind.…

Ons diep en droef ontvallen liggen ze hier gedwee: 't zijn broertjes van elkander, 't zijn kinderen van de zee. Het is zo lang geleden, maar de pijn op het kerkhof blijft. Dus schrijf ik 't op als dichter alsof ik die pijn inlijf.…

Het schip vaart weg als de dood in de nacht. Is daar soms iemand die op mij wacht, gaat het verder, blijf ik bestaan of is het voorgoed met mij gedaan.…

Iemand laten gaan en vervolgens kwijt zijn Iedereen staat op z'n kop, hoe kon dit nou gebeuren!? Je was ziek, nog niet zo lang, Je was hier ondersteboven van maar je wist dat er een grote overlevingskans was, een positieve uitslag zou je zeggen. Voor jou was de angst groter dan het vertrouwen in herstel. Zonder afscheid zonder…

Vanaf Mijn zonovergoten heuvel Kijk ik naar een zonovergoten strand Daar sta jij Lig jij Zit jij Heel erg alleen Jouw typerende bewegingen Jouw houding Jouw vormen Jij bent het Bèn jij het? Ik schrik Ben blij Geëmotioneerd Tranen in mijn ogen Een dubbel gevoel Ik wil naar je toe Daal langzaam af Het gezicht op jou gericht Maar……

Dankbaar dat er een eind kwam aan haar strijd opluchting dat ze nu nooit meer lijdt Verdrietig zijn om haar heengaan en het vreselijk gemis van haar die zo geliefd was en nu niet meer is Dankbaar haar te mogen kennen haar nooit meer zien doet pijn want bij het komend afscheid kan ik er helaas niet zijn Haar vast vertrouwen in haar…

Niet te geloven hoe dingen kunnen lopen! De ene dag nog zo aanwezig, De andere dag ineens niet meer hier. Gevonden achter je computer `s ochtends vroeg op je bureaustoel. Je had naar drugs en alcohol gegrepen. Daardoor is je lichaam gestopt met werken. Je was pas 17 jaar oud. Je hele leven nog voor je. Hoe kon het zo snel gebeuren? Zomaar…

Hoog vloog je, Weg van iedereen. En jij kan er ook niks aan doen, Maar ik voel me toch alleen. Als een vlinder in de winter, Als een bloem in de wei. Als een musje bij de spreeuwen, Zo maakte jij mij blij. Je was al blij met kleine dingen, Je was al blij met zonneschijn, Je was altijd zo tevreden. Wat was voor jou het leven fijn.…

Iedere dag opnieuw Slaat zij met bonzend hart En zeer onvaste vingers De kranten door In een waas de zwart- Omlijnde advertenties De zwarte rand De zelfkant van teloor Gegane mensen Iedere dag opnieuw…

het doet me o zo zeer zeg me, waarom ben jij er niet meer? ik mis die leuke tijden, maar ik ben blij dat je niet hebt hoeven lijden. je bent uit het oog, maar niet uit m'n hart, het was voor mij een nieuwe start om zonder jou opnieuw te beginnen, en mijn problemen alleen te overwinnen jij stond altijd voor mij klaar, en was altijd voor mij…

Waarom heb jij mij zo plotseling verlaten? het is nu bij mij zo leeg in al die straten. want elke dag weer denk ik aan jou ik mis je grapjes en je warme lach, ik bleef je altijd trouw. en elke dag weer denk ik aan jou ik mis je zo erg wat heb jij mij aangedaan en elke dag weer denk ik aan jou en als ik dan ga slapen, kijk ik even…