Een foto aan de muur is alles wat ons rest Een stille moment opname van je veel te korte leven. Dapper heb je gestreden maar toch op het einde verloren. Maar voor altijd dragen we je mee . Diep in ons gebroken hart. We zullen je nooit vergeten. Rust nu zacht vrij van de pijn. En je weet lieve moeder door die foto aan de muur zul je altijd…

Zacht klinken de harpklanken als ik de grote zaal binnenloop. Eerst gaan we stil God danken want Hij geeft ons elke dag hoop. Vandaag is de uitvaart van iemand die dierbaar is in ons aardse leven. Naast de kist ligt aarde en zand zo wilde zij worden teruggegeven. God was voor haar niet een naam nee, Hij leefde mee in haar leven. De zon…

Dag oma! Ik noemde haar de naam en het geslacht 'Ik heb het gehoord' klonk er zacht U mag het weten, Al zit 't in de buik nog 'Ik heb het gehoord', zei ze iets harder Het gesprek viel ten einde Tot een eenzijdig stil Dag oma! 'Hoe zwaar is het?' Vroeg ze in de verte…

Gister ging ik naar zolder Bij m’n opa thuis. Daar vond ik oma’s jurk, Die lag daar nog in huis. Ik heb die jurk aangedaan Maar hij was me te groot. Zou oma hem nog passen? Ik weet het niet, ze is nu dood. Maar ze heeft hem wel eens aan gehad, Dat was bij hun feest. Ze waren 50 jaar getrouwd, ’t Was nog nooit zo mooi geweest.…

Daar lag je dan Stil in een hoekje Een goede plek En alleszins jouw keus De rust waarnaar jij Zo zeer verlangde Was daar voor jou Maar toch… Ik hield je in de gaten Had jij mij nodig Was ik daar Vanzelfsprekend…

Iedereen gaat eens dood Dat is zeker Maar wat dan? Is er een soort brug? Waar je overheen loopt Tijdens je sterven En dan je vleugels spreidt Net als een vogel En vliegt dan naar de zon, Waar de wolken op je wachten… Of bestaat er een wegwijzer? ‘Hemel’, ‘Hel’? Zijn we misschien net als blaadjes? Vallen van de boom Verteren…

Daar lig je in je eentje zie je kleine tere handje Met een zachtgeel eendje daar in je mooie mandje Klein mooi lief mannetje was maar bij ons gebleven Ons klein maar groot geluk duurde maar heel even.... Daar lig je in je eentje zo kwetsbaar en zo klein Mijn schatje mijn kindje in mijn hart zal je zijn Klein mooi lief mannetje ik…

We liepen over de lange Calle Marbella, rechts de arena, schitterend in de zon. We waren bij Pepé geweest in Campana, tinto gedronken, voordat de siësta begon. Wat praten met Alfonso en Amador, in onze handen- en voetentaal. Maar jij wilde weg en wist niet waarvoor, of we naar ons huis terug konden gaan. Je liep traag nadenkend pas voor…

Een lege plek, een groot gemis, Een fijne herinnering is al wat er nog is. Waar ben je nu, vraag ik me af. Ik voel nog die liefde die jij mij gaf. Jou te kennen vond ik heel fijn, je los te laten dat doet pijn. Ik zal je missen in dit leven, en altijd om je blijven geven.…

Je staat niet meer naast me Je zit niet meer bij me Je ligt niet meer achter me Je loopt niet meer voor me Maar toch ben je er nog Nee, je bent niet dood Je leeft verder in mij Ik kan je zien zonder te kijken Ik kan je horen zonder te luisteren Ik kan met je praten zonder te spreken Ik kan je voelen zonder je aan te raken Nee, je bent…

Overmand door onvoorstelbaar verdriet maar daarnaast van grote trots vervuld voor het mooie meissie dat ons verliet, nog door de moederschoot omhuld. Je kwam geruisloos in ons leven, beide oogjes toe. We wilden jou zo graag de wereld laten zien. 't Was alsof je sliep, als was je enkel moe helemaal gaaf en volmaakt bovendien. Wat rest…

Onbekommerd leek het leven tot die dag Dood je wist niet hoe het voelde Je wist niet wat het met je deed Maar nu, als je hen mist die je zo dierbaar waren Nu weet je wat pijn is Nu weet je pas wat je mist Maar ook wat je gehad hebt en er niet meer is Grijs en grauw vaker dan ooit Stil verdriet, met niemand te delen We zijn met zovelen en…

Tim Zwaan 1957-2008 Een berichtje in de krant Iemand is overleden Hoe mooi wordt er geschreven Zo precies Het raakt me Ik wil ook zo beschreven Later wil ik ook zijn geweest Zo ongeveer Kijk ik verder dan dit doel Dan is het ook voor mij voorbij Als ik er ben Ongeveer daar Ik neem er een voorbeeld aan Je zal zeker goed zijn…

Niets wist ik toen wij elkaar spraken. We hadden lol en ontroering om de woorden. Niets wist ik van ziekte of jouw naderende dood. Mijn hoofd wil het niet geloven. Ik sluit mijn ogen en mijn handen hou ik voor mijn oren. Het is helemaal niet waar en ik wil er niets van horen.…

verlost van vragen verlost van pijn verlost van dagen die verschrikkelijk voor je zijn de dingen die je niet meer zag de eigenschappen van je die ik zo graag mag nooit nooit meer zullen we ze zien nooit meer de gezelligheid die je bracht zo ineens gelachen en geleefd een vriend die nooit vergeten zal worden een vriend voor altijd…

Ze verwelkt Langzaam maar zeker Ze probeert zichzelf te redden Met water uit een beker Maar tevergeefs Ze verdort Verliest haar mooie buitenste laag ‘elle est morte’…

Aan het einde van het pad tussen bloeiende bloemen en verdorde bomen ligt het einde.…

Vorige week zei je nog tegen mij: Kom op en wees eens blij. Maar nu zeg je niks meer. Je bent niks meer dan een lijf. Een lijf dat stil ligt. Ik mis je en ik zal je blijven missen wat er ook gebeurt. Ik zal aan de leuke dingen denken aan de slechte en aan de verdrietige. Maar onthoud dat ik je nooit zal vergeten!…

Mijn ogen staren door schemerluchten Waarin ik soms vaag iets zie wat zwak beweegt Men zegt, de Here neemt en de Here geeft Met betraande ogen hoor ik jouw zuchten Hoelang nog duurt dit wachten en waarop Het zou voorbij en over moeten zijn Rust, rust, zachte stilte en voorbij de pijn Voor de morgen hoop ik dat alles stopt Ik wil weer verder…

Altijd zeiden we gekscherend, we worden samen oud, misschien zelfs wel honderd maal twee lachen dat we deden, we zouden de wereld wel eventjes op zijn kop zetten. De wereld staat op zijn kop, nu want daar lig je dan stil koud, mager, uitgevochten, dood. De afspraak geldt niet meer, samen honderd worden, samen oud worden,…